Андрэй Сяргеевіч Парываеў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Футбол
Андрэй Парываеў
Andrey Paryvaew 2008.JPG
Агульная інфармацыя
Поўнае імя Андрэй Сяргеевіч Парываеў
Нарадзіўся 3 студзеня 1982(1982-01-03)[1] (37 гадоў)
Грамадзянства Сцяг Беларусі Беларусь
Сцяг Казахстана Казахстан
Рост 181 см
Вага 73 кг
Пазіцыя абаронца
Кар’ера
Маладзёжныя клубы
Сцяг Беларусі Змена (Мінск)
Сцяг Беларусі Алімпія (Мінск)
Клубная кар’ера*
1999 Сцяг Беларусі Маладзечна 8 (0)
2000 — 2002 Сцяг Беларусі Дынама (Мінск) 15 (3)
2000   Сцяг Беларусі Дынама-2 (Мінск) 6 (1)
2000   Сцяг Беларусі Дынама-Юні (Мінск) 11 (0)
2003 — 2005 Сцяг Беларусі Шахцёр (Салігорск) 15 (0)
2006 — 2007 Сцяг Расіі СКА-Энергія (Хабараўск) 59 (11)
2007   Сцяг Расіі Авангард (Курск) 13 (0)
2008 Сцяг Беларусі Дынама (Мінск) 14 (0)
2008   Сцяг Расіі Віцязь (Падольск) 19 (2)
2009 Сцяг Беларусі Граніт (Мікашэвічы) 22 (1)
2010 Сцяг Беларусі Дняпро (Магілёў) 7 (0)
2010 Сцяг Беларусі Гарадзея 14 (2)
2011 — 2015 Сцяг Казахстана Шахцёр (Караганда) 104 (3)
2016 Сцяг Беларусі Іслач (Мінскі раён) 7 (0)

* Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца
толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 20 ліпеня 2016.


Андрэй Парываеў (нар. 3 студзеня 1982, Мінск) — былы беларускі футбаліст, абаронца.

Кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Клубная[правіць | правіць зыходнік]

Выхаванец мінскіх школ «Змена» і «Алімпія», дэбютаваў у Вышэйшай лізе Беларусі ў 1999 годзе ў складзе «Маладзечна», пасля чаго гуляў за мінскае «Дынама» і салігорскі «Шахцёр», у складзе апошняга стаў чэмпіёнам Беларусі. У 2006 годзе перайшоў у расійскую «СКА-Энергію», пазней гуляў у Расіі за «Авангард» і «Віцязь». У 2008—2010 зноў выступаў у Беларусі, у 2010 годзе дапамог «Гарадзеі» перамагчы ў Другой лізе.

У 2011 перайшоў у карагандзінскі «Шахцёр», дзе здолеў замацавацца ў аснове на пазіцыі левага абаронцы. У тым жа годзе прыняў грамадзянства Казахстана і перастаў лічыцца легіянерам. У 2011 і 2012 разам з «Шахцёрам» станавіўся чэмпіёнам Казахстана.

У 2015 годзе, пасля прыняцця новага палажэння аб легіянерах, зноў стаў лічыцца легіянерам у Казахстане, і па заканчэнні сезону пакінуў клуб. Са студзеня 2016 года трэніраваўся разам з дэбютантам беларускай Вышэйшай лігі «Іслаччу», з якой у лютым падпісаў кантракт[2]. У ліпені 2016 года пакінуў «Іслач»[3].

Неўзабаве пасля зыходу з «Іслачы» трапіў у лік абвінавачаных ва ўдзеле ў дагаварным матчы. У кастрычніку 2017 года па выніках справы аб дагаварных матчах быў прысуджаны да штрафу ў 18,4 тысячы рублёў[4], а ў лютым 2018 года атрымаў ад Дысцыплінарнага камітэта АБФФ пажыццёвую дыскваліфікацыю[5]. Пасля зыходу з «Іслачы» стаў працаваць па-за футболам, выступаючы таксама ў аматарскіх турнірах[6].

Міжнародная[правіць | правіць зыходнік]

7 лютага 2007 года згуляў свой адзіны матч за нацыянальную зборную Беларусі, выйшаўшы на поле ў таварыскай сустрэчы з Іранам (2:2).

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]