Андрэй Уладзіміравіч Хачатуран

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Футбол
Андрэй Хачатуран
Поўнае імя Андрэй Уладзіміравіч Хачатуран
Нарадзіўся 2 верасня 1987(1987-09-02)[1] (33 гады)
Грамадзянства Flag of Belarus.svg Беларусь
Рост 175 см
Вага 72 кг
Пазіцыя паўабаронца
Інфармацыя пра клуб
Клуб Беларусь Тарпеда-БелАЗ
Нумар 10
Клубная кар’ера[* 1]
2004—2010 Беларусь Мінск 142 (19)
2010—2011 Расія Жамчужына (Сочы) 13 (0)
2011   Беларусь Мінск 16 (3)
2011—2013 Беларусь Шахцёр (Салігорск) 51 (7)
2014—2015 Беларусь Нёман (Гродна) 20 (1)
2015 Беларусь Тарпеда-БелАЗ (Жодзіна) 12 (2)
2016 Беларусь Белшына (Бабруйск) 5 (0)
2016— Беларусь Тарпеда-БелАЗ (Жодзіна) 105 (11)
Нацыянальная зборная[* 2]
2006 Беларусь Беларусь (да 19) 3 (0)
2012— Беларусь Беларусь 8 (0)
  1. Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 27 лютага 2021.
  2. Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў афіцыйных матчах, адкарэктавана станам на 20 лістапада 2020

Андрэй Хачатуран (нар. 2 верасня 1987, Мінск) — беларускі футбаліст, паўабаронца клуба «Тарпеда-БелАЗ» і нацыянальнай зборнай Беларусі.

Клубная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

«Мінск»[правіць | правіць зыходнік]

Выхаванец мінскай школы «Змена», гуляў за аднайменны клуб (пазней пераўтвораны ў «Мінск»). У студзені 2010 года падпісаў кантракт з барысаўскім БАТЭ, але на медаглядзе выявіліся праблемы, у выніку Хачатуран вярнуўся ў мінскі клуб. У жніўні 2010 года перайшоў у сочынскую «Жамчужыну», а ў сезоне 2011 зноў стаў іграком «Мінска».

«Шахцёр»[правіць | правіць зыходнік]

У верасні 2011 года ў якасці свабоднага агента перайшоў у салігорскі «Шахцёр», дзе хутка замацаваўся ў аснове на пазіцыі цэнтральнага паўабаронцы. У пачатку 2012 года выкарыстоўваўся як правы абаронца, а пазней стаў гуляць у апорнай зоне. У чэрвені 2013 года атрымаў цяжкую траўму, вярнуўся ў строй толькі ў кастрычніку таго ж года. У студзені 2014 года пакінуў «Шахцёр»[2] з патрабаваннямі аплаты за лячэнне траўмы[3].

«Нёман»[правіць | правіць зыходнік]

Пасля «Шахцёра» спрабаваў працаўладкавацца ў расійскіх «Балтыцы»[4] і «Уфе»[5], але абодва разы бакі не дамовіліся аб умовах кантракта. У выніку ў сакавіку 2014 года стаў іграком гродзенскага «Нёмана»[6]. Пачынаў сезон 2014 у апорнай зоне, але неўзабаве быў пераведзены на пазіцыю правага паўабаронцы. Стаў адным з лідараў гродзенскага клуба, але ў чэрвені 2014 года атрымаў траўму, з-за якой выбыў да канца сезона. У студзені 2015 года кантракт з «Нёманам» быў разарваны[7].

У студзені 2015 года быў на праглядзе ў малдаўскай «Дачыі», але кантракт так і не быў заключаны[8]. Таксама цікавасць да Хачатурана праяўлялі расійскі «Сокал» і розныя беларускія клубы[9]. У выніку, аднак, вярнуўся ў гродзенскі «Нёман», з якім у сакавіку 2015 года падпісаў новы кантракт[10].

У другой палове красавіка не гуляў з-за траўмы, а пазней вярнуўся на поле і стаў адным з ключавых ігракоў гродзенцаў. З-за недахопу выканаўцаў стаў часам выступаць на пазіцыі нападніка. Быў прызнаны аматарамі клуба найлепшым футбалістам «Нёмана» мая 2015 года[11].

У чэрвені 2015 года па заканчэнні кантракта не здолеў дамовіцца з «Нёманам» аб яго падаўжэнні па фінансавых прычынах і пакінуў клуб[12].

«Тарпеда-БелАЗ»[правіць | правіць зыходнік]

Пасля зыходу з «Нёмана» некаторы час падтрымліваў форму з першалігавай «Іслаччу»[13]. 10 ліпеня 2015 года падпісаў кантракт з жодзінскім «Тарпеда-БелАЗ»[14]. У складзе жодзінцаў замацаваўся на пазіцыі цэнтральнага паўабаронцы.

У студзені 2016 года па заканчэнні кантракта пакінуў жодзінскі клуб[15], маючы намер працаўладкавацца ў замежжы[16].

«Белшына»[правіць | правіць зыходнік]

У студзені 2016 года далучыўся да складу «Белшыны»[17]. Разглядаўся ў якасці асноўнага іграка бабруйскай каманды, але ў пачатку сезона атрымаў траўму, з-за якой прапусціў амаль увесь красавік, пазней вярнуўся на поле. У чэрвені 2016 года разарваў кантракт з «Белшынай»[18] і неўзабаве зноў далучыўся да складу «Тарпеда-БелАЗ»[19].

Вяртанне ў «Тарпеда-БелАЗ»[правіць | правіць зыходнік]

У складзе «Тарпеда-БелАЗ» у другой палове сезона 2016 быў асноўным цэнтральным паўабаронцам, гуляў у Лізе Еўропы. У студзені 2017 года падоўжыў кантракт з аўтазаводцамі[20]. У 2017 годзе замацаваўся ў якасці аднаго з лідараў каманды, правёўшы 27 матчаў у чэмпіянаце Беларусі. У лістападзе 2017 года падпісаў новы двухгадовы кантракт з «Тарпеда-БелАЗ»[21].

У першай палове 2018 года адсутнічаў з-за траўмы. Вярнуўся на поле ў жніўні і неўзабаве зноў замацаваўся ў стартавым складзе каманды. У 2019 годзе стаў капітанам «Тарпеда-БелАЗ». У 2020 годзе забіў шэсць галоў у Вышэйшай лізе і аддаў шэсць галявых перадач, чым дапамог камандзе заваяваць бронзавыя медалі чэмпіянату.

У студзені 2021 года падоўжыў кантракт з жодзінскім клубам[22].

Міжнародная кар’ера[правіць | правіць зыходнік]

Гуляў за юніёрскую зборную Беларусі (да 19 гадоў). 15 жніўня 2012 года дэбютаваў за нацыянальную зборную ў таварыскім матчы супраць Арменіі. Пасля лютага 2013 года не прыцягваўся да зборнай, зноў быў выкліканы на матчы ў верасні 2020 года.

Дасягненні[правіць | правіць зыходнік]

Статыстыка выступленняў[правіць | правіць зыходнік]

Сезон Дывізіён Клуб Краіна Матчы Галы
2004 Д3 Змена Беларусь 7 2
2005 Д2 Змена Беларусь 30 4
2006 Д2 Мінск Беларусь 24 3
2007 Д1 Мінск Беларусь 19 1
2008 Д2 Мінск Беларусь 16 3
2009 Д1 Мінск Беларусь 26 4
2010 (1) Д1 Мінск Беларусь 20 2
2010 (2) Д2 Жамчужына Расія 13 0
2011 (1) Д1 Мінск Беларусь 16 3
2011 (2) Д1 Шахцёр Беларусь 9 2
2012 Д1 Шахцёр Беларусь 24 5
2013 Д1 Шахцёр Беларусь 18 0
2014 Д1 Нёман Беларусь 13 1
2015 (1) Д1 Нёман Беларусь 7 0
2015 (2) Д1 Тарпеда-БелАЗ Беларусь 12 2
2016 (1) Д1 Белшына Беларусь 5 0
2016 (2) Д1 Тарпеда-БелАЗ Беларусь 15 1
2017 Д1 Тарпеда-БелАЗ Беларусь 27 2
2018 Д1 Тарпеда-БелАЗ Беларусь 12 2
2019 Д1 Тарпеда-БелАЗ Беларусь 25 0
2020 Д1 Тарпеда-БелАЗ Беларусь 26 6

Грамадзянская пазіцыя[правіць | правіць зыходнік]

Пасля жорсткага разгону акцый пратэстаў, выкліканых масавымі фальсіфікацыямі на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, разам з 92 іншымі беларускімі футбалістамі выступіў з асуджэннем гвалту ў Беларусі[23].

Зноскі

  1. Andrey Khachaturyan // Transfermarkt — 2000. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. Футбол. Андрей Хачатурян покинул "Шахтер"
  3. Андрей Хачатурян требует от "Шахтера" оплаты за лечение после травмы
  4. Футбол. Андрей Хачатурян покинул стан "Балтики"
  5. Футбол. Андрей Хачатурян покинул "Уфу"
  6. Карлсонс, Тарасовс и Хачатурян продолжат карьеру в "Немане"
  7. Хачатурян, Ясинский и Витус уходят из гродненского "Немана"
  8. Наша "Дачия". Сломанные носы
  9. "Слуцк" проявляет интерес к Хачатуряну и Осипенко
  10. Андрей Хачатурян вновь стал игроком "Немана"
  11. Болельщики "Немана" назвали Андрея Хачатуряна лучшим игроком в мае
  12. Андрей Хачатурян: «Предложил свои условия «Неману». В клубе сказали, что они не готовы тянуть такие условия»
  13. Виталий Жуковский: "Хачатурян и Корытько попросили потренироваться с нами. Пласконный ищет себе новый клуб"
  14. Андрей Хачатурян заключил контракт с "Торпедо-БелАЗ"
  15. Автозаводцы приступят к тренировкам 17 января
  16. Андрей Хачатурян может продолжить карьеру в Казахстане
  17. Матвеенко, Булыга, Комаровский, Хачатурян и еще пять игроков подписали контракты с "Белшиной"
  18. Афанасьев, Комаровский и Хачатурян покинули "Белшину"
  19. Хачатурян, Афанасьев, Луцевич и Загинайлов близки к переходу в «Торпедо-БелАЗ»
  20. Рекиш, Хачатурян и Афанасьев продлили контракты с "Торпедо-БелАЗ". football.by
  21. Хачатурян на два года продлил контракт с "Торпедо-БелАЗ". football.by
  22. Андрей Хачатурян продолжит карьеру в Жодино. football.by
  23. 93 беларускія футбалісты выступілі з асуджэннем гвалту ВІДЭА

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]