Андрэ Львоф

Андрэ Львоф
фр.: André Lwoff
Дата нараджэння	8 мая 1902(1902-05-08)[…]
Месца нараджэння	Энэ-ле-Шато[d], canton of Cérilly[d], arrondissement of Montluçon[d], дэпартамент Алье, рэгіён Авернь, Францыя
Дата смерці	30 верасня 1994(1994-09-30)[…] (92 гады)
Месца смерці	Парыж, рэгіён Іль-дэ-Франс, Метраполія Францыі, Францыя
Грамадзянства	Францыя
Маці	Marie Lwoff[d]
Жонка	Маргерэт Львоф[d]
Род дзейнасці	біёлаг, вірусолаг, урач, даследчык, батанік
Навуковая сфера	мікрабіялогія
Месца працы	Інстытут Пастэра
Навуковая ступень	доктар філасофіі
Альма-матар	Інстытут Пастэра Ліцэй Вальтэра[d]
Член у	Лонданскае каралеўскае таварыства Французская акадэмія навук Заалагічнае таварыства Францыі[d] Амерыканская акадэмія мастацтваў і навук Венгерская акадэмія навук Еўрапейская арганізацыя малекулярнай біялогіі[d] Леапальдзіна Каралеўская акадэмія медыцыны Бельгіі[d] Нацыянальная акадэмія навук ЗША Амерыканскае філасофскае таварыства Mouvement Français pour le Planning familial[d]
Узнагароды	медаль Левенгука (1960) прэмія Мэрджары Стэфенсана[d] (1957) прэмія Шарля-Леапольда Маера[d] (1964) медаль Левенгука (1960) замежны член Лонданскага каралеўскага таварыства[d] (24 красавіка 1958)
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Андрэ Мішэль Львоф (фр.: André Michel Lwoff; 8 мая 1902(1902-05-08)^[…], Энэ-ле-Шато^[d] — 30 верасня 1994(1994-09-30)^[…], Парыж) — французскі генетык і мікрабіёлаг. Член Французскай АН (1977), Нацыянальнай АН ЗША, Лонданскага каралеўскага таварыства. Прэзідэнт міжнароднай асацыяцыі мікрабіялагічных таварыстваў (1962-70).

Біяграфія

Скончыў Парыжскі ўніверсітэт у 1921 годзе. З 1921 года ў Пастэраўскім інстытуце ў Парыжы, з 1959 года прафесар Парыжскага ўніверсітэта, з 1969 года дырэктар Нацыянальнага інстытута даследаванняў раку. Навуковыя працы па роставых фактарах мікробаў, фізіялогіі вірусаў, індукцыі і рэпрэсіі ферментаў. Даказаў (разам з А. Гутман) спадчынную прыроду лізагеніі, адкрыў здольнасць ультрафіялетавых прамянёў індуцыраваць развіццё прафага; зрабіў уклад у вучэнне аб латэнтных вірусных інфекцыях. Яго даследаванні пакладзены ў аснову тэорыі рэгулявання сінтэзу бялку. Нобелеўская прэмія па фізіялогіі і медыцыне (1965) (разам з Ф. Жакобам і Ж. Мано).

Літаратура

• Львоў Андрэ Мішэль // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 9: Кулібін — Малаіта / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1999. — Т. 9. — С. 388. — 560 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0155-9 (т. 9).