Анры Брэйль

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Анры Брэйль
фр.: Henri Breuil
Henri-Breuil-Mons.jpg
Дата нараджэння 28 лютага 1877(1877-02-28)[1][2][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 14 жніўня 1961(1961-08-14)[1][3] (84 гады) ці 17 жніўня 1961(1961-08-17)[5] (84 гады)
Месца смерці
Месца пахавання
Грамадзянства
Род дзейнасці антраполаг, археолаг, speleologist, даследчык дагістарычнай эпохі, прафесар, ксёндз, палеантолаг
Месца працы
Член у
Узнагароды і прэміі
Подпіс Подпіс
Commons-logo.svg Анры Брэйль на Вікісховішчы

Абат Анры Эдуар Праспер Брэйль[8] (фр.: Henri Prosper Édouard Breuil; 28 лютага 1877, Мартэн, дэпартамент Манш, Францыя — 14 жніўня 1961, Л’Іль-Адам, дэпартамент Валь-д’Уаз, Францыя) — французскі каталіцкі святар, археолаг, антраполаг, этнолаг і геолаг, спецыяліст па палеаліту і гісторыі першабытнага мастацтва. Вывучаў наскальны жывапіс у далінах Сомы і Дардонь, вывучаў першабытныя стаянкі ў Іспаніі, Партугаліі, Італіі, Ірландыі, Эфіопіі, Паўднёвай Афрыцы, Брытанскім Самалі і Кітаі.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Спецыяліст па палеаліту і па гісторыі першабытнага мастацтва. Даказаў існаванне арыньякскай эпохі верхняга палеаліту Заходняй Еўропы, а таксама старажытнапалеалітычных клектанскіх комплексаў, якія характарызуюцца адсутнасцю ручных рубілаў. Сумесна з Карла Бланкам(італ.) бел. выявіў чэрап Сакапасторэ II, які належаў так званаму «атыпічнаму» неандэртальцу.

Брэйль шмат зрабіў для вывучэння палеалітычнага пячорнага мастацтва і першабытных наскальных малюнкаў Афрыкі, Паўночнай Іспаніі і Паўднёвай Францыі.

Нарадзіўся ў Мортэне (каля Донфрона, дэпартамент Манш) 28 лютага 1877 года. Адукацыю атрымаў ў калежы Сен-Венсан у Санлісе, семінарыі Сен-Сюльпіс і Сарбоне. У 1897 года быў прысвечаны ў духоўны сан.

Брэйль чытаў лекцыі па этнаграфіі ў Фрайбургскім універсітэце (1905—1910); у 1910 годзе стаў ганаровым прафесарам дагістарычнай этнаграфіі ў Інстытуце палеанталогіі чалавека, а ў 1929 годзе яму было прысвоена званне прафесара першабытнай гісторыі Калеж дэ Франс. Разам з П’ерам Тэяр дэ Шардэнам вёў раскопкі ў гротах Чжаўкаўдзянь пад Пекінам, дзе быў знойдзены Сінантрап. Па запрашэнні Яна Сметса ў 1942 годзе перабраўся ў Паўднёвую Афрыку і ў 1944—1951 гадах выкладаў у Вітватэрсрандскім універсітэце.

Працы Брэйля закранаюць шырокі круг праблем археалогіі палеаліту і неаліту, але асаблівую вядомасць ён атрымаў дзякуючы сваім даследаванням пячорнага мастацтва. У 1952 годзе была апублікавана яго праца «Чатырыста стагоддзяў наскальнага мастацтва» (Quatre цэнтаў sicles d’art parital).

Памёр Брэйль у Л’ Іль-Аданам 14 жніўня 1961 года.

Яго вучнем быў вядомы спецыяліст па наскальнаму жывапісу Анры Лот, які зафіксаваў каля 800 малюнкаў фрэсак народаў Сахары і апісаў сваю працу ў кнізе «У пошуках фрэсак Тасс».

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

«Grattoir» — Aurignacien — Музей Тулузы(фр.) бел.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  2. Henri Edouard Prosper Breuil // Léonore databaseministère de la Culture. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. 3,0 3,1 Henri, abbé, Henri Édouard Prosper Breuil // Comité des travaux historiques et scientifiques — 1834. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  4. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118660039 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 15 снежня 2014.
  5. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118660039 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 28 красавіка 2014.
  6. List of professors at Collège de France
  7. (unspecified title) Праверана 4 ліпеня 2019.
  8. Большая российская энциклопедия : [в 35 т.] / гл. ред. Ю. С. Осипов. — М. : Большая Российская энциклопедия, 2004—.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

  • «Аббат Анри Брейль» в Виртуальном музее «Первобытное искусство».
  • «Брейль Анри» на странице Сектора археологической теории и информатики Института Археологии и Этнографии СО РАН.