Анры Жыфар
| Анры Жыфар | |
|---|---|
| фр.: Henri Giffard | |
| |
| Імя пры нараджэнні | Анры-Жак Жыфар |
| Род дзейнасці | інжынер, вынаходнік, аэранаўт |
| Дата нараджэння | 8 лютага 1825 |
| Месца нараджэння | Парыж, Францыя |
| Дата смерці | 15 красавіка 1882 (57 гадоў) |
| Месца смерці | Парыж, Францыя |
| Месца пахавання | |
| Грамадзянства | |
| Узнагароды і прэміі | |
Анры Жыфа́р (фр.: Henri Giffard), пры нараджэнні Батыст Жуль Анры Жак Жыфар (Baptiste Jules Henri Jacques Giffard; 8 лютага 1825, Парыж — 15 красавіка 1882, там жа) — французскі вынаходнік. Стварыў першы ў свеце дырыжабль з паравым рухавіком. Стварыў струменевы інжэктар для паравых катлоў.
Вынаходкі
[правіць | правіць зыходнік]Дырыжабль з паравым рухавіком
[правіць | правіць зыходнік]У 1852 годзе Анры Жыфар пабудаваў аэрастат цыгарападобнай формы, даўжынёй 44 м і дыяметрам 12 м, які змяшчаў 2500 м³ газу і быў забяспечаны паветраным вінтом, які прыводзіўся ў кручэнне паравой машынай магутнасцю ў 3 к. с. (2,2 кВт). Маса самой машыны складала 50 кг, а разам з катлом — 150 кг, такім чынам удзельная маса рухавіка складала 50 кг/к. с. ці 68 кг/кВт. Для надання апарату ўстойлівасці і кіравання яго курсам быў прадугледжаны адмысловы руль-ветразь[1].

На гэтым кіраваным аэрастаце (дырыжаблі) Жыфар падняўся 24 верасня 1852 г. з парыжскага іпадрома. Даволі моцны вецер, паводле яго ўласных слоў, перашкаджаў паступальнаму руху аэрастата (бо наяўнай магутнасці машыны не хапала для яго пераадолення), аднак яму ўдалося выканаць павароты і бакавыя рухі з дапамогай шрубы і руля. Затым вынаходнік падняўся на сваім апараце на вышыню каля 1800 м, дзе змог перасоўвацца гарызантальна і шчасна спусціўся на зямлю паблізу горада Трап (фр.: Trappes)[1]. Такім чынам, Анры Жыфар стаў першым у гісторыі чалавекам, якому ўдалося здзейсніць палёт на аэрастаце з дапамогай паравога рухавіка[1][2].
У 1855 годзе Анры Жыфар, сумесна з Г. Іонам, распачаў палёт на пабудаваным ім новым дырыжаблі ёмістасцю 3700 м³ пры даўжыні 70 м і найбольшым папярочніку 10 м, які быў забяспечаны больш магутным рухавіком (гэтак жа — паравым). Падчас палёту абалонка дырыжабля з-за канструктыўных недахопаў пачала выслізгваць з сеткі, да якой была прымацавана гандола, аднак паветраплавальнікам удалося апусціцца на зямлю да таго, як абалонка канчаткова аддзялілася[1].
У далейшым Жыфар прыступіў да распрацоўкі праекта дырыжабля ёмістасцю ў 220000 м³ пры даўжыні 600 м. Яго хуткасць, па разліках аўтара, павінна была складаць да 72 км/г. Паравая машына павінна была працаваць ад двух катлоў, палівам для аднаго з якіх служыла газа, а для другога — газ з абалонкі дырыжабля. У працэсе працы над рухавіком для новага дырыжабля Анры Жыфар вынайшаў паравы інжэктар, які атрымаў пасля шырокае распаўсюджванне ў прамысловасці. Дзякуючы гэтаму вынаходніцтву Жыфар змог зарабіць значны стан. Аднак абставіны (у прыватнасці, пагаршэнне зроку) перашкодзілі рэалізацыі праекта вялізнага дырыжабля[1].
К. Э. Цыялкоўскі, амаль праз 80 гадоў, у 1933 годзе, прапанаваў удасканаленні дырыжабля Жыфара ў артыкуле «Дырыжабль, стратаплан і зоркалёт як тры ступені найвялікшых дасягненняў СССР».
Смерць
[правіць | правіць зыходнік]15 красавіка 1882 года Анры Жыфар пакончыў з сабой з-за надыходзячай слепаты, атруціўшыся хлараформам[1].
Зноскі
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ а б в г д е Дузь П. Д. Паровой двигатель в авиации. — М.: Оборонгиз, 1939. Памылка ў зносках: памылковы тэг
<ref>; імя "Паровой двигатель в авиации" вызначана некалькі разоў з розным зместам - ↑ Праекты кіраваных аэрастатаў з паравым рухавіком прапаноўваліся і раней, у прыватнасці: Паўлі і Эггам, Дж. Кейлі, Партрыджам.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Авиация: Энциклопедия / Гл. ред. Г. П. Свищёв. — М. : Большая Российская энциклопедия, 1994. — ISBN 5-85270-086-X
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Аэронавтика // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.) (руск.). — СПб., 1890—1907.
- Fonvielle, W. de (Wilfrid) (1885), Conférence sur les travaux aéronautiques de Henry Giffard, Imp. Collombon et Brûlé, Праверана 2019-03-17
- Tissandier, Gaston; Tissandier, Albert, 1839-1906, (illus.) (1879), Le grand ballon captif à vapeur de M. Henry Giffard. : Cour des Tuileries--1878-1879 (3. éd ed.), G. Masson, Праверана 2019-03-17
{{citation}}: Папярэджанні CS1: лічбавыя назвы: authors list (спасылка) Папярэджанні CS1: розныя назвы: authors list (спасылка) - Giffard, Henri, Henri Giffard papers, 1852-1910, Праверана 2019-03-17
- Асобы
- Нарадзіліся 8 лютага
- Нарадзіліся ў 1825 годзе
- Нарадзіліся ў Парыжы
- Памерлі 15 красавіка
- Памерлі ў 1882 годзе
- Пахаваныя на могілках Пер-Лашэз
- Кавалеры ордэна Ганаровага легіёна
- Спіс вучоных і інжынераў на Эйфелевай вежы
- Інжынеры Францыі
- Вынаходнікі Францыі
- Памерлі ў Парыжы
- Дырыжаблебудаўнікі
- Самазабойцы, якія прынялі яд
