Антоніа Філарэтэ

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Антоніа Філарэтэ
Партрэт
Імя пры нараджэнні італ.: Antonio di Pietro Averlino
Род дзейнасці архітэктар, скульптар
Дата нараджэння каля 1400[1][2][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 1469[1][2][…]
Месца смерці
Commons-logo.svg Антоніа Філарэтэ на Вікісховішчы

Антоніа Філарэ́тэ (італ.: Filarete, уласнае Аверліна, Antonio di Pietro Averlino; каля 1400, г. Фларэнцыя, Італія — каля 1469) — італьянскі архітэктар, скульптар, тэарэтык архітэктуры эпохі Ранняга Адраджэння.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Вучыўся ў Фларэнцыі.

Стварыў бронзавую браму сабора Святога Пятра ў Рыме (1433—45). З 1447 ці 1448 працаваў у Мілане: галоўная вежа замка Кастэла Сфарцэска (1451—54), гіганцкі бальнічны комплекс Аспедале Маджорэ (з 1456).

Праект ідэальнага горада Сфарцынды

Яго гуманістычныя прынцыпы мастацтва (у будаўнічай і скульптурнай практыцы спалучаліся з прыёмамі позняй готыкі) найбольш ярка выявіліся ў «Трактаце пра архітэктуру» (1460—64), прысвечаным пераважна апісанню «Сфарцынды» — «ідэальнага горада», упісанага ў круг, з рэгулярнымі кварталамі, абкружанымі шматвугольнымі ўмацаваннямі, і галоўнай плошчай у цэнтры. У трактаце прыведзены таксама звесткі па геаметрыі, перспектыве, оптыцы, механіцы, нататкі пра рэканструкцыю антычных будынкаў.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  2. 2,0 2,1 Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118533010 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 17 кастрычніка 2015.
  3. 3,0 3,1 Antonio Filarete // AGORHA Праверана 9 кастрычніка 2017.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]