Антон Іосіфавіч Гастыловіч

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Антон Іосіфавіч Гастыловіч
200px
Дата нараджэння 7 лістапада 1902(1902-11-07)
Месца нараджэння фальварак Пянькоўшчына, Ашмянскі павет (Расійская імперыя), Віленская губерня, Расійская імперыя
Дата смерці 23 лістапада 1975(1975-11-23) (73 гады)
Месца смерці Масква, СССР
Месца пахавання
Прыналежнасць Саюз Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік
Род войскаў Пяхота
Гады службы 19191965
Званне
Генерал-палкоўнік
Камандаваў 17-я армія(руск.) бел.
17-ы гвардзейскі стралковы корпус
18-​​я армія(руск.) бел.
Бітвы/войны Грамадзянская вайна ў Расіі,
Барацьба з басмачаствам(руск.) бел.
Вялікая Айчынная вайна
Узнагароды і прэміі
Ордэн Леніна Ордэн Леніна Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Чырвонага Сцяга
Ордэн Чырвонага Сцяга Ордэн Суворава I ступені
Медаль «У азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Ільіча Леніна»
Медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
20 years of victory rib.png 30 years of victory rib.png
Медаль «XX гадоў Рабоча-Сялянскай Чырвонай Арміі»
Юбілейны медаль «30 гадоў Савецкай Арміі і Флоту»
Медаль «40 гадоў Узброеных Сіл СССР»
Медаль «50 гадоў Узброеных Сіл СССР»
Ордэн «Чырвонага Сцяга», Манголія
Медаль «30 гадоў Халхін-Гольскай Перамогі
TCH CS Vojensky Rad Bileho Lva 2nd (1945) BAR.svg Чэхаславацкі Ваенны крыж 1939
У адстаўцы з 1965 года

Антон Іосіфавіч Гастыловіч (7 лістапада 1902 — 23 лістапада 1975) — савецкі военачальнік, генерал-палкоўнік (1959), доктар ваенных навук (1957), прафесар (1959)[1].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў фальварку Пянькоўшчына, цяпер Ашмянскі раён Гродзенскай вобласці Рэспублікі Беларусь[1].

У Чырвонай Арміі з 1919 года. У гады Грамадзянскай вайны А. І. Гастыловіч удзельнічаў у разгроме паўстанцаў ва Уфімскай(руск.) бел. і Арэнбургскай губернях і барацьбе з басмачаствам у Туркестане, быў памочнікам начальніка штаба асобнага батальёна[1].

У 1924 годзе А. Гастыловіч скончыў 1-ю Ленінградскую пяхотную школу. З верасня 1924 камандзір узвода, з кастрычніка 1927 года — курсавы камандзір 1-й Ленінградскай пяхотнай школы. У 1931 годзе скончыў Ваенную акадэмію імя М. В. Фрунзэ[1]. Пасля яе заканчэння з 1931 года — начальнік 1-й часткі штаба стралковай дывізіі, памочнік начальніка сектара штаба Украінскай ваеннай акругі. З 1935 года — камандзір і камісар стралковага палка. У 1938 годзе скончыў Акадэмію Генштаба[1], старшы выкладчык акадэміі. З верасня 1939 года — начальнік штаба 1-й армейскай групы савецкіх войскаў у Мангольскай Народнай Рэспубліцы. 4 лістапада 1939 А. Гастыловічу прысвоена званне «камбрыг», з 4 чэрвеня 1940 года, пасля ўстанаўлення генеральскіх званняў — «генерал-маёр». З чэрвеня 1940 года — начальнік штаба 17-й арміяй Забайкальскай ваеннай акругі[1].

З пачаткам Вялікай Айчыннай вайны на ранейшай пасадзе. З 15 маня 1942 года па 18 лістапада 1943 года — камандуючы той жа 17-й арміяй ЗабВА. Са студзеня 1944 года — у дзеючай арміі на 1-м і 4-м Украінскіх франтах[1]: камандзір 17-га гвардзейскага стралковага корпуса (з 12 красавіка 1944 г.). У ходзе Карпацка-Ужгарадскай наступальнай аперацыі ў цяжкіх умовах горнай і лясіста-балоцістай мясцовасці А. Гастыловіч умела кіраваў часткамі корпуса. За адзнаку пры пераадоленні Карпацкіх гор корпусу прысвоена ганаровае найменне «Карпацкі». З 7 лістапада 1944 г. А. Гастыловіч — камандуючы 18-​​й арміяй 4-га Украінскага фронту, якая пад яго камандаваннем удзельнічала ў Праскураўска-Чарнаўцоўскай(руск.) бел., Львоўска-Сандамірскай, Усходне-Карпацкай(руск.) бел., Мараўска-Остраўскай(руск.) бел. і Пражскай аперацыях. 20 студзеня 1945 года А. Гастыловічу прысвоена званне «генерал-лейтэнант». У атэстацыі за 1945 камандуючы 4-м Украінскім фронтам А. І. Яроменка адзначаў, што: «А. І. Гастыловіч — разумны генерал, у ваенных адносінах пісьменны. Практычны вопыт камандавання буйнымі злучэннямі мае. З камандаванне арміяй спраўляецца, аднак мала напорыстасці ў выкананні пастаўленых задач…» За ўмелае кіраўніцтва войскамі А. Гастыловіч узнагароджаны ордэнам Суворава 1 ступені.

Пасля вайны А. Гастыловіч — камандуючы арміяй. З чэрвеня 1946 года начальнік кафедры Вышэйшай ваеннай акадэміі імя К. Я. Варашылава[1]. З 1948 года — памочнік камандуючага войскамі Прыбалтыйскай ваеннай акругі, з 1958 года — намеснік начальніка Ваеннай акадэміі генштаба. 25 мая 1959 года А. І. Гастыловічу прысвоена званне «генерал-палкоўнік». З 1964 года кансультант той жа акадэміі. З 1965 года ў адстаўцы. Памёр 23 лістапада 1975 года ў Маскве, пахаваны на Галавінскіх могілках.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 Гастилович Антон Иосифович // Биографический справочник. — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 140-141. — 737 с.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]