Антон Станіслававіч Неканда-Трэпка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Антон Станіслававіч Неканда-Трэпка
Anton Nekanda-Trepka.jpg
Дата нараджэння: 11 лютага 1877(1877-02-11)
Месца нараджэння:
Дата смерці: 12 лютага 1942(1942-02-12) (65 гадоў)
Грамадзянства:
Адукацыя:
Член у:
Род дзейнасці: палітык
Месца працы:
Commons-logo.svg Антон Станіслававіч Неканда-Трэпка на Вікісховішчы
А. Неканда-Трэпка з жонкай Юліяй

Антон Станіслававіч Неканда-Трэпка (11 лютага 1877, Мінск — 12 лютага 1942) — беларускі грамадскі і палітычны дзеяч, педагог.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў мінскую гімназію, Пецярбургскі тэхналагічны інстытут (1903), электратэхнічныя курсы ў г. Льеж (1904).

Падчас вучобы ў Пецярбургу ўдзельнік Беларускага гуртка народнай прасветы, студэнцкага руху, быў арыштаваны. Адзін са стваральнікаў Беларускай сацыялістычнай грамады.

З 1905 працаваў інжынерам-электрыкам у Варшаве, Пецярбургу, Маскве. З 1909 у складзе выдавецтва «Загляне сонца і ў наша аконца».

Падчас Першай сусветнай вайны знаходзіўся ў Заходняй Еўропе. З восені 1918 у Мінску, выкладаў у польскай гімназіі, Мінскім настаўніцкім інстытуце. Адзін з ініцыятараў стварэння і член ЦК Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі. Зімой 1919 член калегіі Наркамасветы БССР. 17.3.1919 арыштаваны ВЧК як «польскі агент» і інтэрніраваны ў Смаленск.

Пасля вызвалення ў лістападзе 1919 увайшоў у склад прэзідыума Часовага беларускага нацыянальнага камітэта ў Мінску. З 1.3.1920 намеснік дырэктара Мінскага беларускага педагагічнага інстытута.

З лета 1920 у Вільні, выкладаў у Віленскай беларускай гімназіі (у 1922—1923 і 1928—1930 яе дырэктар). Адзін з заснавальнікаў Таварыства беларускай школы (у 1921—1924 адказны сакратар). У міжваенны перыяд працаваў у Беларускім навуковым таварыстве, Беларускім выдавецкім таварыстве, Беларускім музеі імя І. Луцкевіча ў Вільні, супрацоўнічаў з газетай «Наперад». Выдаў падручнікі па фізіцы і матэматыцы для сярэдніх школ.

У кастрычніку 1939 арыштаваны органамі НКУС СССР, сасланы на 10 гадоў у Сібір. У 1942 накіроўваўся ў армію генерала Андэрса, памёр у дарозе.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • ЭГБ, т. 5, с. 318.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]