Антуан Мее

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Антуан Мее
фр.: Antoine Meillet[1]
Meillet Antoine.jpg
Дата нараджэння 11 лістапада 1866(1866-11-11)[2][3][…]
Месца нараджэння
Дата смерці 21 верасня 1936(1936-09-21)[2][6][…] (69 гадоў)
Месца смерці
Грамадзянства
Род дзейнасці граматык, professeur agrégé, мовазнавец, Indo-Europeanist, армяніст
Навуковая сфера мовазнаўства, армянская мова, Homeric Question[d], лацінская мова, Індаеўрапеістыка, старажытнагрэчаская мова і historical linguistics[d]
Месца працы
Навуковая ступень доктарская ступень[d][10]
Альма-матар
Вядомыя вучні Андрэ Марцінэ[d][11], Жазеф Вандрыес[11], Louis Hjelmslev[d], Émile Benveniste[d][11], Marcel Cohen[d][11], Жорж Дзюмезіль[11], Michel Lejeune[d][11], Louis Renou[d][11], Lucien Tesnière[d][11] і Жан Палан
Член у
Узнагароды
Commons-logo.svg Антуан Мее на Вікісховішчы

Поль Жуль Антуан Мее (фр.: Paul Jules Antoine Meillet, 11 лістапада 1866, Мулін, Францыя - 21 верасня 1936, Шатамеян, Францыя) - французскі лінгвіст, адзін з найбуйнешых лінгвістаў пачатку 20 стагоддзя. Пачаў даследаванні ў Сарбоне, дзе ягонымі настаўнікамі былі Мішэль Брэаль, Фердынанд дэ Сасюр і сябры L’Année Sociologique. У 1890 Мее трапіў на Каўказ падчас навуковай экспедыцыі, дзе вывучаў армянскую мову. Пасле вяртання, дэ Сасюр пераехаў узад у Жэневу, таму Мее мусіў весці лекцыі па кампаратыўнай лінгвістыцы, якія выкладаў да яго дэ Сасюр.

Мее атрымаў доктарскую ступень у 1897 годзе за працу «Research on the Use of the Genitive-Accusative in Old Slavonic» (Даследаванні аб ужыванні роднага і вінавальная склонаў у стараславянскай мове). У 1902 годзе заняў пасаду кіраўніка армянскіх даследаванняў у Нацыянальным інстытуце ўсходніх моў і цывілізацый, дзе ягоным пратэжэ зрабіўся Рачыя Ачаран, пачынальнік сучаснае армянскае дыялекталогіі. У 1905 годзе гэтаксама Мее быў абраны на пасаду выкладчыка гісторыі і структуры індаеўрапескіх моў у Калеж-дэ-Франс. Адною з яго найпапулярных цытат ё выказванне аб тым, што кожны, хто хоча пачуць як размаўлялі прашчуры-індаеўрапейцы, мусіць паехаць у Літву і паслухаць як мовяць літоўскія сяляне. Таксама Мее цесна працаваў з Полем Пеётам і Рабэрам Гацё.

Нашага часу Мее ўзгадваюць як настаўніка поўнага пакалення лінгвістаў, што цалкам аформілі рух даследаванняў па лінгвістыцы ў Францыі ў 20 стагоддзі, а менавіта: Эміля Бевеніста, Жоржа Дзюмезіля і Андрэ Марцінэ.

У 1921 годзе, пры дапамозе Поля Бае і Андрэ Мазона, Мее заснаваў Revue des études slaves.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 1,2 Нацыянальная бібліятэка Францыі — 1537.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 17 ліпеня 2020.
  3. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118782878 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 17 кастрычніка 2015.
  4. Paul Jules Antoine Meillet // Léonore databaseministère de la Culture. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  5. 5,0 5,1 Мейе Антуан // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
  6. Мейе Антуан // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 27 верасня 2015.
  7. Antoine Meillet // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  8. https://www.persee.fr/doc/crai_0065-0536_1952_num_96_4_10016 Праверана 26 мая 2020.
  9. list of professors at Collège de France
  10. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118782878 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 30 сакавіка 2015.
  11. 11,0 11,1 11,2 11,3 11,4 11,5 11,6 11,7 http://www.slp-paris.com/spip.php?article4 Праверана 26 мая 2020.
  12. http://www.aibl.fr/membres/academiciens-depuis-1663/article/antoine-meillet