Аньёла Бранзіна
| Аньёла Бранзіна | |
|---|---|
| італ.: Agnolo Bronzino | |
| | |
| Імя пры нараджэнні | італ.: Agnolo di Cosimo di Mariano |
| Дата нараджэння | 17 лістапада 1503[1][2][…] |
| Месца нараджэння | |
| Дата смерці | 23 лістапада 1572[1][4][…] (69 гадоў) |
| Месца смерці | |
| Род дзейнасці | мастак, паэт, архітэктурны чарцёжнік |
| Месца працы | |
| Жанр | партрэтны жывапіс[d], ню[5], міфалагічны жывапіс[d][5], рэлігійны жывапіс[d][6][5] і гістарычны жывапіс[6][5] |
| Мастацкі кірунак | маньерызм[1] |
| Заступнікі | Козіма I Медычы[d] |
| Уплыў | Панторма[7] і Джыролама Джэнга |
| Уплыў на | Алесандра Алоры |
| Член у | |
Аньёла Бранзіна (Bronzino, сапраўднае імя Аньёла ды Казіма ды Марыяна — Agnolo di Cosimo di Mariano; 17 лістапада 1503, Фларэнцыя, Таскана — 23 лістапада 1572, Фларэнцыя) — італьянскі жывапісец, прадстаўнік маньерызму.
Нарадзіўся ў Фларэнцыі ў 1503 годзе. Быў сынам мясніка. Спачатку вучыўся ў Рафаэліна дэль Гарба, а пасля ў Панторма. Прыняў відавочны ўдзел у дзейнасці Акадэміі мастацтваў, адным з заснавальнікаў якой ён быў у 1563 годзе. Большую частку свайго жыцця правёў у Фларэнцыі, дзе і памёр у 1572 годзе.
Бранзіна пісаў фрэскі, алтарныя карціны, рэлігійныя, алегарычныя карціны і карціны на міфалагічныя тэмы. Аднак сапраўдную славу мастаку прынеслі найперш партрэты. Бранзіна быў высокаадукаваным і начытаным чалавекам і добра ведаў працы такіх вялікіх суайчыннікаў-гуманістаў, як Дантэ і Петрарка. Ён пісаў вершы і быў членам фларэнтыйскай акадэміі.
Зноскі
- ↑ а б в г д Il Bronzino // Encyclopædia Britannica
- ↑ Artists of the World Online, Allgemeines Künstlerlexikon Online, AKL Online / Hrsg.: A. Beyer, B. Savoy — B: K. G. Saur Verlag, Verlag Walter de Gruyter, 2009. — ISSN 2750-6088 — doi:10.1515/AKL Праверана 17 мая 2023.
- ↑ а б abART
- ↑ BeWeB Праверана 13 лютага 2021.
- ↑ а б в г RKDartists
- ↑ а б Union List of Artist Names
- ↑ https://www.arthistoricum.net/themen/portale/renaissance/lektion-xv-zwischen-republik-und-hofkunst-die-kunst-in-florenz-von-1510-bis-1575/7-bronzino-als-hofmaler-der-medici/