Аргон
Выгляд
| Вонкавы выгляд простага рэчыва | |
|---|---|
|
|
|
| Уласцівасці атама | |
| Атамны нумар | 18 |
| Сімвал | Ar |
| Група, перыяд, блок | 18, 3, p |
| Тып элемента | Інертныя газы |
| Атамная маса | 39,95 ± 0,16 а. а. м. (г/моль) |
| Электронная канфігурацыя | 1s² 2s² 2p⁶ 3s² 3p⁶ |
| Электроны па абалонках | 2, 8, 8 |
| Ступені акіслення | 0 |
| Энергія іанізацыі |
1-я: 15,7596119 эВ 2-я: 27,62967 эВ |
| Тэрмадынамічныя ўласцівасці простага рэчыва | |
| Тэмпература плаўлення | 83,81 K (−189,34 °C) |
| Тэмпература кіпення | 87,3 K (−185,85 °C) |
Аргон (лац.: Argonum) Ar — хімічны элемент VIII групы перыядычнай сістэмы; атамны нумар 18; атамная маса 39,948. Інертны газ. Адкрыты ў 1894 годзе Дж. Рэлеем і У. Рамзаем.
Газ без колеру і паху. Шчыльнасць 1,7839 кг/м³, тэмпература плаўлення −189,3 °C, тэмпература кіпення −185,9 °C.
Прыродныя крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]Уваходзіць у склад атмасферы Зямлі (0,93 % па аб’ёме).
Прымяненне
[правіць | правіць зыходнік]Прамысловы аргон ідзе на стварэнне абарончай атмасферы пры плаўцы, рэзцы і зварцы актыўных металаў для атрымання звышчыстых матэрыялаў для рэактара- і ракетабудаўніцтва.
Выкарыстоўваецца для напаўнення люмінесцэнтных лямпаў, у светлавой рэкламе (сіне-блакітны колер).
Зноскі
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Химический словарь школьника / Б. Н. Кочергин, Л. Я. Горностаева, В. М. Макаревский, О. С. Аранская. — Мн.: Народная асвета, 1990. — 255 с. — 75 000 экз. — ISBN 5-341-00127-3. (руск.)
- Болсун А. Н. Краткий словарь физических терминов / Сост. А. И. Болсун. — Мн.: Вышэйшая школа, 1979. — С. 29. — 416 с. — 30 000 экз. (руск.)
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Бердоносов С. С. Аргон(недаступная спасылка) // Вялікая савецкая энцыклапедыя (руск.)
На Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Аргон

