Перайсці да зместу

Аркона (расійскі гурт)

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Аркона
Асноўная інфармацыя
Жанры паган-метал
фолк-метал
блэк-метал
сімфонік-метал
Гады з 2002
Краіна  Расія
Горад Масква Масква
Адкуль Масква
Мова песень руская
Лэйблы Sound Age Records
Napalm Records
Склад

 

  • Маша «Scream» — вакал, клавішныя, тамбурын, варган, акустычная гітара, бубен
  • Сяргей «Lazar» — гітара, сола-гітара, балалайка
  • Руслан «Князь» — бас-гітара
  • Уладзімір «Волк» — духавыя народныя інструменты
Былыя
ўдзельнікі
  • Андрэй Ішчанка — ударныя[1][2]
  • Улад «Artist» Сакалоў — ударныя
Афіцыйны сайт
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Аркона — расійскі паган/фолк-метал-гурт.

Гурт спалучае ў сваіх кампазіцыях як скрымінг з гроўлінгам, так і звычайны жаночы вакал. Галоўны паэт і кампазітар гурта — Маша «Scream» Архіпава.

Гурт «Аркона» быў утвораны ў пачатку 2002 года двума ўдзельнікамі даўгапрудненскай раднаверчай абшчыны, Машай «Scream» Архіпавай і Аляксандрам «Warlock» Каралёвым.

Спачатку ён называўся «Гіпербарэя», але ў лютым гэтага ж года змяніў назву на цяперашнюю. Напрыканцы 2002 года гурт запісаў сваё першае дэма пад назвай «Русь», пасля чаго прыступіў да канцэртнай дзейнасці і выступаў з такімі гуртамі як «Butterfly Temple», «Pagan Reign», «Сварга», «Rossomahaar». Пасля гэтага ў творчасці гурта здарыўся перапынак з прычыны адсутнасці музыкаў. Але ненадоўга: у 2004 годзе быў выпушчаны дэбютны альбом «Возрождение», а ў снежні гэтага ж года — другі альбом «Лепта». За гэты кароткі час гурт прызналі адным з найлепшых у сваім жанры.

Павялічыўшы колькасць музычных інструментаў і перайшоўшы да больш жывога гучання, у 2005 гурт запісаў трэці альбом»у славу вялікім". Ў 2006 годзе дыскаграфію гурта папоўнілі жывы альбом «Жизнь во славу» і аднайменны DVD.

31 кастрычніка 2007 года выйшаў чацвёрты паўнавартасны альбом «От сердца к небу».

Сакавік 2008 года стаў пераломным для гурта. «Аркона» выступіла адным з хэдлайнераў на найбуйнейшым еўрапейскім pagan metal фестывалі Ragnarök Festival V у Германіі. Выступ гурта горача падтрымала больш за 5000 прыхільнікаў pagan metal з усіх куткоў свету, а па вяртанні дамоў паступіла прапанова падпісаць кантракт з адным з найбуйнейшых еўрапейскіх лэйблаў Napalm Records[3], які арганізаваў выданне новага альбома ў Еўропе і 30-дзённы еўрапейскі тур, які завяршыўся выступленнем на фестывалі Brutal Assault.

29 ліпеня 2008 года альбом «От сердца к небу» выйшаў на « Napalm Records» і атрымаў высокія ацэнкі музычных крытыкаў[4].

У пачатку лістапада 2009 года ва ўсім свеце выйшаў пяты студыйны альбом «Гой, Роде, Гой!». Гэта аказаўся самы працаёмкі і працяглы запіс гурта, у якім узялі ўдзел больш за 40 музыкаў. Упершыню гурт выкарыстаў паўнаважкі хор і струнны квінтэт, а асаблівай жамчужынай гэтага альбома з’яўляецца 15-хвілінная сага «На моей Земле» з удзелам музыкаў гуртоў Månegarm, Obtest, Skyforger, Menhir і Heidevolk, якая апавядае пра падарожжа славяніна па краінах Еўропы. Партыі этнічных інструментаў на гэтым альбоме падзялілі паміж сабой Уладзімір Чарапоўскі і яго вучань Уладзімір «Волк», які стаў пастаянным членам гурта.

З 2010 года пачынаецца чарада канцэртных тураў: Paganfest, разам з Eluveitie, Finntroll, Dornenreich і Varg у 12 краінах Еўропы. За ім ідзе маштабны тур па СНД, сумесны еўрапейскі тур з Korpiklaani, фестываль Metalfest, і ў завяршэнне ўсяго — паўтарамесячны сольны тур, які працягнуўся ад краін Балканскага паўвострава да Скандынавіі.

У маі 2011 года выйшаў міні-альбом «Стенка на стенку». Ён змяшчае песні, запісаныя ў 2009-2011 гадах, але якія не знайшлі месца ў наступным альбоме[5].

Улетку 2011 года гурт удзельнічае ў маштабных еўрапейскіх метал-фестывалях, у тым ліку Hellfest, Graspop, Exit, Metal Camp, With Full Force, Metalfest і іншых.

У жніўні 2011 года выйшаў шосты альбом, які атрымаў назву «Слово». «Аркона» прадставіла на запісе прафесійны хор і камерны аркестр, а афармленнем буклета займаўся мастак Крыс Вервімп. Альбом выдадзены на лэйбле "«Napalm Records»[6].

Адразу пасля выпуску альбома «Слово» «Аркона» едзе ў Heidenfest tour 2011 па 10 краінах Еўропы, разам з Finntroll, Turisas, Alestorm, Trollfest і Skalmold. Пасля гэтага гурт адкрывае для сябе паўночнаамерыканскі кантынент: гурт іграе 36 канцэртаў у ЗША, Канадзе і Мексіцы.

Пасля вяртання з Paganfest tour 2013 і круізу 70,000 Tons of Metal гурт пачаў падрыхтоўку да свайго сёмага студыйнага альбома пад назвай «Явь», але ў кастрычніку часова прыпыніў працу над альбомам для таго, каб паехаць у самы маштабны тур у сваёй гісторыі: пачаўшы з свайго першага headliner тура ў Паўночнай Амерыцы, працягнуўшы ў яго ў Паўднёвай Амерыцы і скончыўшы яго ў 11 краінах Еўропы ў якасці спецыяльнага гасцявога ўдзельніка ў туры з Therion.

У красавіку 2014 года выйшаў сёмы альбом гурта «Явь». Гэты альбом адзначыў пачатак новага перыяду ў творчым шляху гурта і з’яўляецца на дадзены момант самым неадназначным. Кампазіцыі памянялі сваю накіраванасць і сталі больш змрочнымі, быў адзначаны пераход ад перавагі партый народных інструментаў і хору да перавагі вакальных партый Марыі.

Увосень 2014 года «Аркона» ўпершыню наведвае з канцэртамі Кітай, а затым адпраўляецца на 8-тыднёвы еўрапейскі тур з Eluveitie.

У лістападзе 2016 года «Аркона» выпускае перавыданне дэбютнага альбома «Возрождение». Альбом быў цалкам перапісаны з жывымі духавымі інструментамі, афармленне было выканана Крысам Вервімпам[7]. У лістападзе-снежні 2016 года гурт гастралюе па Паўночнай Амерыцы разам з Epica, Fleshgod Apocalypse, The Agonist.

19 студзеня 2018 года выйшаў восьмы студыйны альбом «Храм», які атрымаў высокія ацэнкі ад вядучых метал-выданняў, а ў жніўні 2018 гурт упершыню выступіў на Wacken Open Air[8].

Творчасць гурта папулярна ў асяроддзі людзей, якія падзяляюць нацыяналістычныя погляды[9] (так, кампазіцыя «Русь» была выкарыстана ў сумна вядомым відэа «Казнь дага и таджика»[10]). Паводле запэўненняў удзельнікаў гурта, яны не падтрымліваюць ніякія палітычныя рухі і асуджаюць экстрэмізм у любой форме[11].

Марыя Архіпава на фестывалі Wave-Gotik-Treffen 2015
  • Марыя «Маша Scream» Архіпава — вакал, screaming, growling, харавы спеў, гарлавы спеў, тамбурын, шэйкер, камуз, бубен, бойран, клавішныя (з 2002)
  • Сяргей «Лазарь» Атрашкевіч — гітара (з 2003)
  • Руслан «Князь» Аганян — бас (з 2003)
  • Уладзімір «Волк» Рашотнікаў — духавыя этнічныя інструменты (з 2011)

Былыя ўдзельнікі

[правіць | правіць зыходнік]
  • Ілья Багатыроў — гітара (2002—2003)
  • Яўген Князеў — гітара (2002—2003)
  • Яўген Барзоў — бас (2002—2003)
  • Аляксандр «Warlock» Каралёў — барабаны (2002—2003)
  • Вольга Логінава — клавішы (2002—2003)
  • Улад «Артист» Сакалоў — барабаны (2003—2014)
  • Андрэй Ішчанка — барабаны (2014—2020)

Запрошаныя ўдзельнікі

[правіць | правіць зыходнік]
  • Kevin Paradis — барабаны (2020) для альбома «Кобь»

Студыйныя альбомы

[правіць | правіць зыходнік]
  • 2004 — «Возрождение»
  • 2004 — «Лепта»
  • 2005 — «Во славу великим!»
  • 2007 — «От сердца к небу»
  • 2009 — «Гой, Роде, гой!»
  • 2011 — «Стенка на стенку» (міні-альбом)
  • 2011 — «Слово»
  • 2014 — «Явь»
  • 2018 — «Храм»
  • 2023 — «Кобь»

Канцэртныя запісы

[правіць | правіць зыходнік]
  • 2006 — «Жизнь во славу…»
  • 2009 — «Ночь Велесова»
  • 2012 — «Битва в Воронеже»
  • 2013 — «10 лет во славу»
  • 2002 — «Русь»
Назва Год выпуску Рэжысёр кліпа Аператар Вытворчасць Альбом
Покровы небесного старца
2008
Юрый Яромін
«От сердца к небу»
Славься, Русь!
2008
Юрый Яромін
Гой, Роде, гой!
2009
Юрый Яромін
«Гой, Роде, гой!»
Лики бессмертных богов
2010
Юрый Яромін[12]
Ярило (live)
2010
Марыя Анохіна[13]
Стенка на стенку
2011
«Стенка на стенку», «Слово»
Славься, Русь! (live)
2013
«10 лет во Славу»
Зов пустых деревень
2015
Аляксандр Кадзянаў

Цімур Аўдалі

Бухцееў Аляксей

Сяргей Аляксееў

Boroda Production

Lions Production

«Явь»
В погоне за белой тенью
2018
Boroda Production
«Храм»

Інтэрв’ю

  • Інтэрв’ю часопісу Dark City № 73, 2013 год, с. 10
  • Інтэрв’ю часопісу Dark City № 64, 2011 год, с. 54
  • Інтэрв’ю часопісу Dark City № 52, 2009 год, с. 53
  • Інтэрв’ю часопісу 1rock № 1, 2008 год, с. 36
  • Інтэрв’ю часопісу Dark City № 40, 2007 год, с. 56

Рэцэнзія

  • Рэцэнзія на DVD «Жизнь во славу» ў часопісе Dark City № 32, 2006 год 3 з 5 зорак3 з 5 зорак3 з 5 зорак3 з 5 зорак3 з 5 зорак
  1. Раман Патрашаў. Новым барабанщиком АРКОНЫ стал Андрей Ищенко(недаступная спасылка). HeadBanger.ru (29 студзеня 2014). Архівавана з першакрыніцы 12 лютага 2014. Праверана 3 лютага 2014.
  2. Неабходна задаць archiveurl= і archivedate= для шаблона {{cite web}}. Раман Патрашаў. АРКОНА завершила работу с барабанщиком Андреем Ищенко(недаступная спасылка). HeadBanger.ru (16 мая 2020). Праверана 30 чэрвеня 2020.
  3. BraveWords. Napalm Records' Roster Expands With New Signings ARKONA, SCHELMISH, CRIMFALL And ARTAS (англ.). bravewords.com. Архівавана з першакрыніцы 24 ліпеня 2020. Праверана 24 ліпеня 2020.
  4. [heavymetal.about.com/od/cdreviews/fr/arkonaotserdca.htm Heave Metal - CD Reviews]. Архівавана з першакрыніцы 21 лютага 2012.
  5. Аляксей Шаптуноў.. Стенка на стенку. Звуки.ру (29 студзеня 2012). Архівавана з першакрыніцы 5 чэрвеня 2012. Праверана 14 ліпеня 2013.
  6. АРКОНА завершила работу над альбомом «Слово». Архівавана з першакрыніцы 1 лютага 2014. Праверана 14 чэрвеня 2011.
  7. ARKONA re-recorded debut album | | Metal SoundscapesMetal Soundscapes (англ.). Metal Soundscapes. Архівавана з першакрыніцы 24 ліпеня 2020. Праверана 24 ліпеня 2020.
  8. Attila Sohár. Arkona Wacken 2018 (7 жніўня 2018). Праверана 16 красавіка 2019.
  9. {{{загаловак}}}. — 2009. — ISBN 978-5-98440-049-7. Архівавана 24 кастрычніка 2021 года.
  10. Казнь, про которую все забыли. Как неонацисты убили на камеру двоих приезжих, а следователи за 13 лет никого не нашли (руск.). Baza.io. Архівавана з першакрыніцы 1 лістапада 2020. Праверана 24 кастрычніка 2021.
  11. Милицейский спецназ сорвал концерт фолк-группы в петербургском клубе. lenta.ru. Архівавана з першакрыніцы 16 жніўня 2021. Праверана 16 жніўня 2021.
  12. «Лики бессмертных богов» — новый видеоклип(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 4 сакавіка 2016. Праверана 10 красавіка 2016.
  13. Группа Аркона представляет новый концертный видеоклип на песню «Ярило»(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 10 мая 2013. Праверана 7 ліпеня 2013.