Арман-Эмануэль дзю Плесі Рышэльё

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Арман-Эмануэль дзю Плесі Рышэльё
Armand-Emmanuel du Plessis, Duc de Richelieu
Armand Emmanuel Duke of Richelieu.jpg
Партрэт работы Т. Лоўрэнса са збору Лізаветы II
2-і і 5-ы Прэм'ер-міністр Францыі
26 верасня 1815 — 29 снежня 1818
Папярэднік Шарль Марыс дэ Талейран-Перыгор
Пераемнік Жан-Жазеф Дэсоль(руск.) бел.
20 лютага 1820 — 14 снежня 1821
Папярэднік Элі Дэказ(руск.) бел.
Пераемнік Жан-Батыст Вілель(руск.) бел.
 
Партыя
  • беспартыйны[d]
Дзейнасць палітык, дыпламат, ваенны
Член у
Веравызнанне каталіцтва
Нараджэнне 25 верасня 1766(1766-09-25)[1][2][…]
Смерць 17 мая 1822(1822-05-17)[1][2][3] (55 гадоў)
Пахаванне
Бацька Antoine de Vignerot du Plessis[d]
 
Ваенная служба
Званне генерал
 
Аўтограф 5eme duc de Richelieu Autograph.svg
 
Узнагароды

Арман Эмануэль Сафія-Септымані дэ Віньера дзю Плесі, граф дэ Шынон, 5-ы герцаг Рышэльё (фр.: Armand Emmanuel Sophie Septemanie de Vignerot du Plessis, 5eme duc de Richelieu; 25 верасня 1766, Парыж — 17 мая 1822, Парыж) — французскі арыстакрат, які пасля Вялікай Французскай рэвалюцыі паступіў на рускую службу і ў 1804—1815 гг. займаў пасаду генерал-губернатара Наваросіі і Бесарабіі(руск.) бел.. У Расіі яго называлі Эмануіл Восіпавіч дэ Рышэлье. Лічыцца адным з бацькоў-заснавальнікаў Адэсы, дзе яму ў 1828 пастаўлены помнік.

У перыяд Рэстаўрацыі Бурбонаў вярнуўся ў Францыю, дзе займаў пасады міністра замежных спраў (1815—1818) і кіраўніка ўрада Людовіка XVIII (1815—1818, 1820—1821).

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.
  2. 2,0 2,1 Armand-Emmanuel de Vignerot du Plessis, Duc de Richelieu // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  3. 3,0 3,1 Armand-Emmanuel du Plessis, duke de Richelieu // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]