Арунас Бубніс

Арунас Бубніс
літ.: Arūnas Bubnys
Дата нараджэння	7 лістапада 1961(1961-11-07) (64 гады)
Месца нараджэння	Ігналіна, Ігналінскі раён, Літоўская ССР, СССР
Грамадзянства	Літва
Род дзейнасці	гісторык, архівіст
Навуковая сфера	Халакост і Другая сусветная вайна
Месца працы	Інстытут гісторыі Літвы[d] Асобы архіў Літвы[d] Цэнтр даследавання генацыду і супраціўлення Літвы[d]
Навуковая ступень	доктар філасофіі
Альма-матар	гістарычны факультэт Віленскага ўніверсітэта[d] (1985)
Узнагароды

Ару́нас Бу́бніс (літ.: Arūnas Bubnys; нар. 7 лістапада 1961, Ігналіна, Літоўская ССР) — літоўскі гісторык і архівіст, доктар гуманітарных навук. Генеральны дырэктар Цэнтра даследавання генацыду і супраціўлення жыхароў Літвы (з 2021 года).

Біяграфія

У 1985 годзе скончыў гістарычны факультэт Віленскага ўніверсітэта. У 1994 годзе атрымаў ступень доктара гуманітарных навук (аналаг доктара філасофіі), абараніўшы дысертацыю на тэму «Літоўскае антынацысцкае супраціўленне ў 1941—1944 гадах» (літ.: Lietuvių antinacinė rezistencija 1941–1944). Праходзіў навуковыя стажыроўкі на ўсходазнаўчым факультэце Варшаўскага ўніверсітэта (1992) і ў Брэменскім універсітэце (2004).

З 1985 года працаваў у Інстытуце гісторыі Акадэміі навук Літвы (цяпер — Інстытут гісторыі Літвы), дзе прайшоў шлях ад старшага лабаранта да старшага навуковага супрацоўніка. У 1993—1997 гадах займаў пасаду кіраўніка групы Генеральнай дырэкцыі архіваў Літвы і дырэктара Асобага архіва Літвы (былога архіва КДБ). Таксама працаваў у Федэральным архіве ў Кобленцы (1993) і ў архіве ў Патсдаме (1995). З 2009 па 2021 год кіраваў Дэпартаментам даследавання генацыду і супраціўлення ў Цэнтры даследавання генацыду і супраціўлення жыхароў Літвы.

22 красавіка 2021 года па выніках галасавання ў Сейме Літвы быў прызначаны генеральным дырэктарам Цэнтра даследавання генацыду і супраціўлення жыхароў Літвы. З’яўляецца членам Міжнароднай камісіі па ацэнцы злачынстваў нацысцкага і савецкага акупацыйных рэжымаў у Літве.

Навуковая дзейнасць

Асноўныя кірункі навуковых інтарэсаў А. Бубніса ўключаюць вывучэнне нацысцкай акупацыйнай палітыкі на тэрыторыі Літвы ў 1941—1944 гадах, гісторыю літоўскага антынацысцкага руху супраціўлення, дзейнасць польскага падполля ў Літве ў перыяд Другой сусветнай вайны, а таксама даследаванне Халакосту на тэрыторыі акупаванай Літвы.

Грамадская пазіцыя

У лютым 2025 года Арунас Бубніс стаў адным з 67 падпісантаў адкрытага ліста літоўскіх грамадскіх дзеячаў, гісторыкаў і палітыкаў да прэзідэнта, Сейма і МЗС Літвы. Аўтары звароту заклікалі забараніць арганізацыям беларускай дыяспары выкарыстоўваць герб «Пагоня» (у тым ліку на праекце «пашпарта Новай Беларусі») і іншыя «сімвалы літоўскай дзяржаўнасці». Ініцыятары ліста таксама запатрабавалі замацаваць праз законы канон гісторыі Літвы і абмежаваць дзейнасць прадстаўнікоў беларускай эміграцыі, якія, на іх думку, распаўсюджваюць ідэалогію «літвінізму» і скажаюць гісторыю літоўскага народа.

Выбраная бібліяграфія

• Lietuvių antinacinė rezistencija 1941—1944 (1991)
• Lenkų pogrindis Lietuvoje 1939—1940 (1994)
• Vokiečių okupuota Lietuva (1941—1944) (1998)
• Nazi resistance movement in Lithuania 1941—1944 (2003)
• The Holocaust in Lithuania between 1941 and 1944 (2005)
• Holokaustas Lietuvoje 1941—1944 (2011)

Узнагароды

• Ордэн Крыжа зямлі Марыі V ступені (Эстонія, 2013).