Астроміцкі сельсавет

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Астроміцкі сельсавет
Краіна Беларусь
Уваходзіць у Кобрынскі раён
Уключае 20 населеных пунктаў
Адміністрацыйны цэнтр Астромічы
Дата ўтварэння 16 ліпеня 1954
Насельніцтва (2009) 3 226
Астроміцкі сельсавет на карце
Код аўтам. нумароў 1

Астро́міцкі сельсавет (руск.: Остромичский сельсовет) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Кобрынскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — аграгарадок Астромічы.

Утвораны 16 ліпеня 1954 года ў складзе Кобрынскага раёна Брэсцкай вобласці БССР шляхам аб’яднання скасаваных Жухавецкага і Красналескаўскага сельсаветаў, падчас утварэння вёска Млынок перададзена ў Бакунскі сельсавет Пружанскага раёна[1]. 11 жніўня 1959 года ў склад сельсавета з Дзеткавіцкага сельсавета Драгічынскага раёна перададзены населеныя пункты Бярэзна, Іласк, Калонія, Лука, Навасёлкі, Смалярня і Шамятоўка[2].

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 3226 чалавек[3], з іх 88,2 % — беларусы, 5,9 % — украінцы, 4,4 % — рускія[4].

Зноскі

  1. Указ Президиума Верховного Совета Белорусской ССР от 16 июля 1954 г. Об объединении сельских советов Брестской области // Сборник законов Белорусской ССР и указов Президиума Верховного Совета Белорусской ССР: 1938—1955 гг. — Мн.: Изд. Президиума Верхов. Совета БССР, 1956. — 347 с.
  2. Рашэнне выканкома Брэсцкага абласнога Савета дэпутатаў працоўных ад 11 жніўня 1959 г. // Зборнік законаў Беларускай ССР і указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР. — 1959, № 10.
  3. Насельніцтва населеных пунктаў Беларусі паводле перапісу 2009 года
  4. Этнічны склад насельніцтва сельсаветаў Беларусі паводле перапісу 2009 года

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
  • Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]