Афіяпагон

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Афіяпагон
Ophiopogon japonicus (fruits).jpg
Афіяпагон японскі (Ophiopogon japonicus)
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Ophiopogon

Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
ITIS  500769
NCBI  100502
IPNI  331251-2

Афіяпагон[3] (Ophiopogon) — род вечназялёных шматгадовых раслін сямейства спаржавыя (Asparagaceae). Нягледзячы на травяністы выгляд, яны не з’яўляюцца сапраўднымі травамі, паколькі не належаць да сямейства Метлюжковыя (Poaceae).

Назва[правіць | правіць зыходнік]

Назва роду паходзіць ад грэчаскіх слоў Όφις — «змей» і πόγὦν — «барада», хутчэй за ўсё з адсылкай на яго знешні выгляд[4][5][6].

Батанічнае апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Мае кароткія карэнішчы і нясе пучкі лісця, між якога з’яўляюцца кветкі у гронкападобных суквеццях, размешчаныя на кароткіх сцеблах.

Арэал[правіць | правіць зыходнік]

Праўстаўнікі роду насяляюць ад цёплых умераных абласцей да трапічнай Усходняй, Паўднёва-Усходняй і Паўднёвай Азіі[7][8].

Класіфікацыя[правіць | правіць зыходнік]

У сістэме класіфікацыі APG III ён размешчаны ў сямействе спаржавыя (Asparagaceae)</nowiki>, у падсямействе <nowiki>Nolinoideae (раней уключаўся ў сямейства Ruscaceae). Як і шматлікія лілеяпадобныя аднадольныя, раней яго часам класіфікавалі як лілейную расліну.

Віды[правіць | правіць зыходнік]

Віды[7]:

Вырошчванне і выкарыстанне[правіць | правіць зыходнік]

Некаторыя віды, такія як Ophiopogon japonicus і Ophiopogon planiscapus, выкарыстоўваюцца ў якасці глебапакроўных раслін.

У кітайскай медыцыне выкарыстоўваецца клубень Ophiopogon japonicus, вядомы як mai men dong[9].

Некаторыя віды, у тым ліку афіяпагон ябуран (Ophiopogon jaburan) і афіяпагон японскі (Ophiopogon japonicus) культывуюць у аранжарэях і пакоях.

Зноскі

  1. Ужываецца таксама назва Пакрытанасенныя.
  2. Пра ўмоўнасць аднясення апісванай у гэтым артыкуле групы раслін да класа аднадольных гл. раздзел «Сістэмы APG» артыкула «Аднадольныя».
  3. Афіяпагон // Энцыклапедыя прыроды Беларусі. У 5-і т. Т. 1. Ааліты — Гасцінец / Рэдкал. І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ ім. Петруся Броўкі, 1983. — 575 с., іл. — 10 000 экз.. — С. 177
  4. Flora of China: Ophiopogon
  5. Huxley, A., ed. (1992). New RHS Dictionary of Gardening. Macmillan ISBN 0-333-47494-5.
  6. When Perennials Bloom: An Almanac for Planning and Planting By Tomasz Aniśko pg 342
  7. 7,0 7,1 Kew World Checklist of Selected Plant Families
  8. Flora of China Vol. 24 Page 252 沿阶草属 yan jie cao shu Ophiopogon Ker Gawler, Bot. Mag. 27: t. 1063. 1807.
  9. Bensky, D., Clavey, S., Stoger, E., & Gamble, A. (2004). Chinese Herbal Medicine Materia Medica, third edition. Eastland Press.