Аўгуст Залескі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Аўгуст Залескі
польск.: August Zaleski
AZaleski.jpg

Нараджэнне 13 верасня 1883(1883-09-13)[1]
Смерць 7 красавіка 1972(1972-04-07)[3][4][…] (88 гадоў)
Партыя
Адукацыя
Дзейнасць эканаміст, дыпламат, гісторык, палітык
Аўтограф Signature of August Zaleski (1968).jpg
Узнагароды
Knight Grand Cross of the Order of the White Eagle Knight Grand Cross in the Order of the Holy Sepulchre Order of the Crown кавалер Вялікага крыжа ордэна Ганаровага легіёна камандор ордэна Ганаровага Легіёна кавалер Вялікага крыжа ордэна Святога Олафа Вялікі крыж ордэна Трох зорак Grand cross of the Order of the White Lion Grand Cross of the Order of the Star of Romania Grand Officer of the Order of the Star of Romania Grand Cross of the Order of Merit of Hungary Grand Cross of the Order of Charles III Вялікая стужка ордэна Леапольда I Grand Cross of the Order of the White Rose of Finland Order of the Polar Star - Commander's Grand Cross залаты крыж Заслугі ордэн Белага арла кавалер Вялікага крыжа ордэна Адраджэння Польшчы камандор з зоркай ордэна Адраджэння Польшчы Grand Cross of the Military Order of Christ Knight Grand Cross of the Order of Saints Maurice and Lazarus Knight grand cross of the order of the crown of Italy ордэн Заслуг 1st Class of the Order of the Cross of the Eagle Мальтыйскі ордэн
Commons-logo.svg Аўгуст Залескі на Вікісховішчы

Аўгуст Залескі (польск.: August Zaleski; 30 верасня 1883 — 7 красавіка 1972) — польскі палітык і дыпламат, прэзідэнт Польшчы ў выгнанні.

Пасля абвяшчэння незалежнасці Польшчы ў 1918 годзе быў на дыпламатычнай службе. Быў амбасадарам у Швейцарыі, Грэцыі і Італіі. У 1926—1932 гадах працаваў міністрам замежных спраў, у 1935—1938 гадах быў сенатарам. Удзельнічаў у працы Лігі Нацый.

Пасля акупацыі Польшчы Германіяй і СССР у 1939 годзе жыў у эміграцыі ў Францыі. У 1939—1941 гадах займаў пасаду міністра замежных спраў у польскім эміграцыйным урадзе генерала Уладзіслава Сікорскага. Быў праціўнікам усходняй палітыкі Сікорскага, рэзка пратэставаў супраць пагаднення Сікорскага-Майскага, у сувязі з чым у 1941 годзе падаў у адстаўку. З 1943 па 1945 год займаў пасаду кіраўніка прэзідэнцкай службы Уладзіслава Рачкевіча.

У 1947 годзе пасля смерці Рачкевіча стаў прэзідэнтам Польшчы ў выгнанні. Пасля завяршэння кадэнцыі ў 1954 годзе ён падоўжыў тэрмін свайго прэзідэнцтва на нявызначаны тэрмін, што прывяло да разрыву з некаторымі польскімі палітыкамі-эмігрантамі. Затым стварыў так званую «Раду трох», якая зноў надала яму прэзыдэнцкія паўнамоцтвы. Перад смерцю ў 1972 годзе вылучыў Станіслава Астроўскага кандыдатам у прэзідэнты ў выгнанні і перадаў свае паўнамоцтвы пераемніку.

Зноскі

  1. Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: платформа адкрытых даных — 2011. Праверана 15 сакавіка 2017.
  2. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #122595122 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 10 снежня 2014.
  3. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #122595122 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 9 красавіка 2014.
  4. August Zaleski // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  5. August Zaleski // Brockhaus Enzyklopädie / Hrsg.: Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus, Wissen Media Verlag Праверана 9 кастрычніка 2017.
  6. Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #122595122 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 14 жніўня 2015.