Барталамэ Бланш

Барталамэ Бланш
прэзідэнт Чылі 13 верасня 1932 — 2 кастрычніка 1932
Папярэднік	Carlos Dávila Espinoza[d]
Пераемнік	Абраам Аянедэль
Нараджэнне	6 чэрвеня 1879(1879-06-06) Ла-Серэна, La Serena[d], правінцыя Элькі[d], вобласць Какімба[d], Чылі
Смерць	10 чэрвеня 1970(1970-06-10) (91 год) Сант'яга, правінцыя Сант’яга, Чылі
Грамадзянства	Чылі
Адукацыя	Ваенны інстытут Бернарда О'Хігінса[d]
Званне	генерал
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Барталамэ Гільерма Бланш Эспеха (ісп.: Bartolomé Guillermo Blanche Espejo; 6 чэрвеня 1879, Ла-Серэна, Чылі — 10 чэрвеня 10 чэрвеня 1970, Сант’яга) — чылійскі армейскі афіцэр, часовы прэзідэнт Чылі ў 1932 годзе.

Біяграфія

Нарадзіўся ў Ла-Серэна, Какімба, дзе атрымаў сярэднюю адукацыю ў гарадскім ліцэі. Затым у 1895 паступіў кадэтам у ваенную акадэмію ў Сант’яга, скончыўшы яе ў званні другога лейтэнанта кавалерыі, атрымаў прызначэнне ў эскадрон Escolta.

У званні лейтэнанта служыў у ваенным вучылішчы, у падраздзяленні па адпрацоўцы кавалерыйскіх навыкаў. З 1904 да 1905 года для праходжання далейшай службы быў накіраваны ў Германію, дзе навучаўся ў кавалерыйскай школе ў Гановеры. Вярнуўшыся ў Чылі, у званні капітана служыў у кавалерыйскім палку № 1 «Granaderos». У 1912 годзе навучаўся ў ваеннай акадэміі, па выпуску з якой атрымаў званне маёра і атрымаў прызначэнне ў якасці кіраўніка камісіі па даследаванні паўвострава Тайтаа, а затым атрымаў прызначэнне ў кавалерыйскі полк № 2 «Cazadores».

У званні падпалкоўніка камандаваў кавалерыйскімі палкамі № 4 «Coraceros» і № 2 «Cazadores», дзе як намеснік ваеннага міністра ён браў на сябе каманднае лідарства.

У 1925 годзе, будучы палкоўнікам, быў прызначаны ваенным аташэ ў пасольства Чылі ў Францыі, а затым генеральным кіраўніком спраў паліцыі.

У 1927 годзе атрымаў званне брыгаднага генерала і прызначаны ваенным міністрам, займаючы гэтую пасаду да 1930 года.

У 1932 годзе стаў міністрам унутраных спраў у часовым урадзе Карласа Давілы. Пасля адстаўкі якога з 13 верасня таго ж года стаў часовым прэзідэнтам рэспублікі Чылі. Наступныя падзеі мяцяжу 27 верасня 1932 года прымусілі яго сысці ў адстаўку менш чым праз месяц пасля ўступлення на пасаду — 3 кастрычніка 1932 года, перадаўшы паўнамоцтвы старшыні Вярхоўнага суда Чылі Абрааму Аянедэлю.