Барыс Абрамавіч Забораў

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Барыс Абрамавіч Забораў
Фатаграфія
Дата нараджэння: 16 кастрычніка 1935(1935-10-16)[1] (83 гады)
Месца нараджэння:
Грамадзянства:
Бацька: Абрам Забораў
Дзеці: Kirill Zaborov[d]
Род дзейнасці: мастак
Жанр: партрэт, пейзаж, сюжэтна - тэматычная карціна
Вучоба:
Стыль: рэалізм
Член у
Commons-logo.svg Працы на Вікісховішчы


Барыс Абрамавіч Забораў (16 кастрычніка 1935, Мінск) — беларускі і французскі жывапісец і графік, сын мастака Абрама Заборава.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

З 1949 па 1954 год вучыўся ў Мінскім мастацкім вучылішчы, потым ў Інстытуце жывапісу, скульптуры і архітэктуры імя І. Я. Рэпіна Акадэміі мастацтваў СССР. У 1956 годзе перавёўся ў Маскоўскі дзяржаўны мастацкі інстытут імя В. І. Сурыкава, скончыў яго ў 1961 г. па спецыяльнасці «мастак тэатра». Быў сябрам Саюза мастакоў БССР (да 1979). Жыў у г. Мінску, у 1979 годзе эмігрыраваў. Жыве ў Францыі (Парыж).

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Працаваў у галіне кніжнай графікі і ў розных жанрах станковага жывапісу.

Займаўся мастацкім афармленнем кніг. Сярод іх зборнік вершаў балгарскіх паэтаў «Ад круч балканскіх», «Вей, ветрык» Яна Райніса, «Гамлет» і «Санеты» У. Шэкспіра, «Выбраная лірыка» Я. Купалы, «Раскідач» Р. Барадуліна, «Кароль Маціуш» Я. Корчака і інш. Зрабіў ілюстрацыі да твораў Ф. Дастаеўскага («Пакорлівая»), А. Пушкіна («Казка аб царэ Салтане»), О. Уайльда «Казкі». У Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь захоўваецца каля 50 графічных аркушаў Б. Заборава.

Выканаў 7 кніжных знакаў (экслібрысаў)[4].

У калекцыі Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь знаходзяцца 5 жывапісных палотнаў 1960 — 1970-х гадоў: партрэты Уладзіміра Маякоўскага і эстонскай мастачкі Імры Арэк, карціны «Палескія музыкі» (1968) і «Зімовае свята», апошняе да эміграцыі палатно «Рамантычны пейзаж» (1977). 17 лютага 2009 г. мастак перадаў музею карціну «Гумно» (2008)[5].

З 27 кастрычніка па 10 снежня 2010 года творы Барыса Заборава экспанаваліся ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь[6].

З 2014 г. расейскі літаратурна—мастацкі часопіс «Знамя» пачаў друкаваць біяграфічнае апавестваванне Б. Заборава «То, што нельга забыць»[7].

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Художники Советской Белоруссии / редкол.: В. И. Версоцкий, Н. И. Гончаров, Н. Т. Гутиев и др.. — Мн.,: Беларусь, 1976. — 400 с. — 18 000 экз.

Зноскі

  1. Boris Zaborov // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. Record #12384569x // general catalog of BnF Праверана 25 сакавіка 2017.
  3. (unspecified title) Праверана 10 ліпеня 2019.
  4. Беларускі кніжны знак / склад. А. Тычына, В. Шматаў. — Мн.,: Беларусь, 1975. — 127 с. — 12 000 экз.
  5. К церемонии передачи картин Б.А.Заборова и Дучица от МИДа НХМ РБ. Национальный художественный музей Республики Беларусь.
  6. Борис Заборов. Живопись. Рисунок. Скульптура. Национальный художественный музей Республики Беларусь.
  7. Борис Заборов То, что нельзя забыть // Знамя : журнал. — 2017. — № 6.