Барыс Лаўрэнцьевіч Галушкін

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Барыс Лаўрэнцьевіч Галушкін
Дата нараджэння 12 жніўня 1919(1919-08-12)
Месца нараджэння Аляксандраўск-Грушаўскі,
Вобласць Войска Данскога,
РСФСР[1]
Дата смерці 15 чэрвеня 1944(1944-06-15) (24 гады)
Месца смерці Барысаўскі раён,
Беларуская ССР, СССР[2]
Месца пахавання
Прыналежнасць Сцяг СССР СССР
Род войскаў НКДБ СССР
Гады службы 19411944
Званне
Камандаваў спецыяльным атрадам
Бітвы/войны Вялікая Айчынная вайна
Узнагароды і прэміі

Медаль «Залатая Зорка» (пасмяротна)

Ордэн Леніна Ордэн Чырвонага Сцяга
Commons-logo.svg Барыс Лаўрэнцьевіч Галушкін на Вікісховішчы

Барыс Лаўрэнцьевіч Галушкін (12 жніўня 1919 — 15 чэрвеня 1944) — адзін з кіраўнікоў партызанскага руху на тэрыторыі Мінскай і Віцебскай абласцей, камандзір спецыяльнага атрада НКДБ СССР «Дапамога» партызанскай групы «Артур». Герой Савецкага Саюза (5.11.1944, пасмяротна), лейтэнант[3].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў сям'і рабочага. Па нацыянальнасці рускі.

У Шахтах рос і пайшоў у школу (цяпер гэта ліцэй № 26 горада Шахты[4]). Затым у юным узросце пераехаў у горад Грозны, дзе вучыўся ў школе № 9. У 1934 годзе ўступіў у ВЛКСМ, а праз год быў абраны сакратаром камсамольскай арганізацыі школы. Па заканчэнні школы працягнуў вучобу ў Маскоўскім інстытуце фізкультуры і спорту[3][5], дзе вучыўся з 1937 па 1941 год.

У ліпені 1941 года з чацвёртага курса інстытута сышоў добраахвотнікам у Чырвоную Армію і адпраўлены на фронт восенню таго ж года.

Ваяваў на Ленінградскім фронце, дзе быў паранены, шпіталізаваны, але таемна збег са шпіталя на фронт. У 1942 годзе выконваў спецыяльныя заданні ў тыле ворага на тэрыторыях Мінскай і Віцебскай абласцей. У 1943 годзе ўступіў у члены ВКП(б). У маі 1943 года прызначаны камандзірам спецыяльнага атрада НКДБ СССР «Дапамога», які, у сваю чаргу, уваходзіў у групу «Артур»[3]. Атрад Галушкіна змог пусціць пад адхон дваццаць чатыры эшалона суперніка, знішчыць і пашкодзіць дваццаць тры паравоза, дзесяткі аўтамашын, танкаў і трактароў, падарваць шэсць складоў з боепрыпасамі і фуражом, вывесці з ладу папяровую фабрыку ў горадзе Барысаве Мінскай вобласці, электрастанцыю, леса- і льнозавод.

Загінуў 15 чэрвені 1944 года падчас выхаду з акружэння ў складзе штурмавой групы, якой камандаваў, у раёне возера Палік Барысаўскага раёна Мінскай вобласці[3].

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР «Аб прысваенні звання Героя Савецкага Саюза работнікам Народнага камісарыята дзяржаўнай бяспекі СССР» ад 5 лістапада 1944:

За ўзорнае выкананне спецыяльных заданняў у тыле праціўніка і праяўленыя пры гэтым адвагу і геройства[6]

лейтэнанту Барысу Лаўрэнцьевiчу Галушкiну пасмяротна прысвоена званне Героя Савецкага Саюза.

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

Памяць[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Цяпер г. Шахты, Растоўская вобласць, Расія.
  2. Цяпер Беларусь
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Галушкин Борис Лаврентьевич // Биографический справочник. — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 136. — 737 с.
  4. 4,0 4,1 Его имя носит наш лицей (руск.) 
  5. Галушкин Борис Лаврентьевич, Энциклопедия «Москва» (руск.) 
  6. Газета «Известия» № 268 от 12 ноября 1944 года с опубликованным Указом о присвоении звания Героя Советского Союза. (Праверана 15 кастрычніка 2010)

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воениздат, 1987. — Т. 1 /Абаев — Любичев/. — 911 с. — 100 000 экз. — ISBN отс., Рег. № в РКП 87-95382.
  • Герои огненных лет. Книга 5. — М.: Московский рабочий, 1982.
  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 4: Варанецкі — Гальфстрым / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш.. — Мн.: БелЭн, 1997. — Т. 4. — С. 474. — 480 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0090-0.
  • Золотые Звёзды Чечено-Ингушетии. — Грозный: Чечено-Ингушское кн. изд., 1985.
  • Навечно в сердце народном. 3-е изд., доп. и испр. — Минск, 1984.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]

Барыс Лаўрэнцьевіч Галушкін на сайце «Героі краіны»