Барыс Мікалаевіч Ляташынскі
| Барыс Мікалаевіч Ляташынскі | |
|---|---|
| укр.: Борис Миколайович Лятошинський | |
| | |
| Асноўная інфармацыя | |
| Імя пры нараджэнні | укр.: Борис Миколайович Лятошинський |
| Дата нараджэння | 22 снежня 1894[1][2][…] |
| Месца нараджэння | |
| Дата смерці | 15 красавіка 1968[4][5][…] (73 гады) |
| Месца смерці | |
| Месца пахавання | |
| Краіна | |
| Бацька | Nikolay Liatoshynsky[d] |
| Альма-матар | |
| Месца працы | |
| Музычная дзейнасць | |
| Педагог | Рэйнгольд Морыцавіч Гліэр |
| Прафесіі | дырыжор, кампазітар, музычны педагог, выкладчык універсітэта, педагог |
| Гады актыўнасці | 1920 — 1968 |
| Інструменты | скрыпка |
| Жанры | опера і сімфонія |
| Выхаванцы | Valentyn Sylvestrov[d], Leonid Hrabovskyi[d], Ivan Karabyts[d], Osvaldas Balakauskas[d], Sergey Pavlovich Dobrovolsky[d], Igor Belza[d], Hlib Pavlovych Taranov[d] і Q12096217? |
| Грамадская дзейнасць | |
| Член у | |
| Прэміі | |
| Узнагароды | |
| Аўтограф |
|
Барыс Мікалаевіч Ляташы́нскі (укр.: Бори́с Ми́колайович Лятоши́нський; 22 снежня 1894[1][2][…], Жытомір[3] — 15 красавіка 1968[4][5][…], Кіеў[3]) — украінскі кампазітар, педагог, музычны дзеяч. Народны артыст Украіны (1968).
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Скончыў Кіеўскую кансерваторыю (1919, клас Р. Гліэра). Выкладаў у Кіеўскай (з 1919, з 1935 прафесар) і Маскоўскай (1935—44, з перапынкам) кансерваторыях. У 1939—41 гадах старшыня праўлення Саюза кампазітараў Украіны.
Найбольшыя творчыя дасягненні — 3-я, 4-я, 5-я сімфоніі, адметныя філасофскай глыбінёй і сілай мастацкага абагульнення. Выступаў як дырыжор з выкананнем уласных твораў. Рэдагаваў і аркестраваў творы іншых кампазітараў. Сярод твораў: оперы «Залаты абруч» паводле І. Франко (паст. 1933), «Шчорс» (паст. 1938); 2 кантаты, у т.л. «Запавет» (1939); для аркестра — 5 сімфоній (1918—66), сімфанічныя паэмы «Уз’яднанне» (1949), «Гражына» (1955), «На берагах Віслы» (1958); сюіты (1961, 1966), уверцюры (1926, 1961); «Славянскі канцэрт» для фартэпіяна з аркестрам (1953); камерна-інструментальныя ансамблі; інструментальныя творы; хары, у т.л. a cappella, на словы А. Пушкіна і Т. Шаўчэнкі; рамансы, апрацоўкі украінскіх народных песень; музыка да драматычных спектакляў і кінафільмаў. Сярод яго вучняў І. Бэлза.
Прэміі і ўзнагароды
[правіць | правіць зыходнік]- Дзяржаўнпя прэмія СССР (1946, 1952).
- Дзяржаўная прэмія Украіны імя Т. Шаўчэнкі (1971).
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- 1 2 Musicalics
- 1 2 Visuotinė lietuvių enciklopedija Online
- 1 2 3 4 Лятошинский Борис Николаевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.
- 1 2 Лятошинский Борис Николаевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 27 верасня 2015.
- 1 2 Boris Nikolajewitsch Ljatoschinski // Brockhaus Enzyklopädie — F.A. Brockhaus, 1796.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Ляташынскі // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 9: Кулібін — Малаіта / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1999. — Т. 9. — 560 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0155-9 (т. 9).
- Нарадзіліся 22 снежня
- Нарадзіліся ў 1894 годзе
- Нарадзіліся ў Жытоміры
- Памерлі 15 красавіка
- Памерлі ў 1968 годзе
- Памерлі ў Кіеве
- Пахаваныя на Байкавых могілках
- Выпускнікі Кіеўскай кансерваторыі
- Выпускнікі юрыдычнага факультэта Кіеўскага ўніверсітэта
- Выкладчыкі Маскоўскай кансерваторыі
- Члены Саюза кампазітараў СССР
- Лаўрэаты Сталінскай прэміі I ступені
- Лаўрэаты Сталінскай прэміі II ступені
- Кавалеры ордэна Леніна
- Кавалеры ордэна Працоўнага Чырвонага Сцяга
- Кавалеры ордэна «Знак Пашаны»
- Узнагароджаныя медалём «За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
- Народныя артысты Украінскай ССР
- Узнагароджаныя Ганаровай граматай Прэзідыума Вярхоўнага Савета УССР
- Заслужаныя дзеячы мастацтваў Украінскай ССР
- Лаўрэаты Нацыянальнай прэміі Украіны імя Тараса Шаўчэнкі
- Асобы
- Музыканты паводле алфавіта
- Кампазітары Украіны