Баснійска-герцагавінская пяхота

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
ням.: Bosnisch-herzegowinische Infanterie
Bosniaks in Italy 1915.jpg
Краіна Civil ensign of Austria-Hungary (1869-1918).svg Аўстра-Венгрыя
Тып Пяхота, палявыя егеры
Колеры     
Марш «Ідуць боснікі»
Удзел у Першая сусветная вайна

Баснійска-герцагавінская пяхота (ням.: Bosnisch-herzegowinische Infanterie) — складовая частка сухапутных войскаў аўстра-венгерскіх узброеных сіл у 18941918 гг. Нацыянальнае вайсковае фарміраванне з славянскага мусульманскага насельніцтва Босніі і Герцагавіны ў складзе Аўстра-Венгрыі ў 1894—1918 гг.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

У 1878 годзе Аўстра-Венгрыя заняла тэрыторыю Босніі і Герцагавіны разам з Навапазарскім санджаком, які ў той час уваходзіў у склад Асманскай імперыі. У тым жа годзе падчас Берлінскага кангрэса было прынята рашэнне перадаць гэтыя тэрыторыі пад кантроль Аўстра-Венгрыі, хаця яны заставаліся дэ-юрэ ў межах Асманскай імперыі. Гэта працягвалася да 1908 года, калі Боснія і Герцагавіна стала асобнай часткай Аўстра-Венгрыі. Працэс інтэграцыі ў склад імперыі Габсбургаў прадугледжваў таксама пераход баснійскіх ваеннаслужачых у аўстра-венгерскую армію. Кіраўніцтва дзяржавы прыняло рашэнне стварыць нацыянальныя войскі баснійскіх мусульман. Першапачаткова гэта былі роты, колькасць якіх пастаянна павялічвалася, што прывяло да іх рэарганізацыі ў батальёны (з 1885 года — 12 батальёнаў). Пазней, у 1894 годзе былі створаны чатыры пяхотныя палкі і адзін батальён палявых егераў1903 годзе з аб’яднаных рот баснійскіх пяхотных палкоў). Каб падкрэсліць нацыянальную ідэнтычнасць баснійскіх палкоў, была ўведзена ўласная нумарацыя (№ 1—4)[1]. Падчас Першай сусветнай вайны колькасць палкоў павялічвалася за кошт мусульманскага насельніцтва тэрыторый, занятых Аўстра-Венгрыяй (Албанія). Баснійска-герцагавінскія часці ўдзельнічалі ў Першай сусветнай вайне. У 1918 годзе пасля распаду Аўстра-Венгрыі яны таксама спынілі сваё існаванне.

Палкавое свята палкоў было 7 кастрычніка 1908 года. (дзень анексіі тэрыторыі Аўстра-Венгрыяй)[2].

Палкавым маршам баснійскіх пехацінцаў быў твор Эдварда Вагнеса «Ідуць боснікі» (ням.: Die Bosaken Kommen).

Баявых сцягоў баснійскія часці не мелі[3].

1-ы і 3-і стралковыя палкі баснійцаў лічыліся элітарнымі, таму што батальёны іх пяхоты размяшчаліся ў сталіцах дзяржавы: Вене і Будапешце[2] адпаведна.

Арганізацыя[правіць | правіць зыходнік]

Структура баснійска-герцагавінскай пяхоты ў афіцыйных дакументах

У 1894 годзе пачалося фарміраванне баснійска-герцагавінскіх пяхотных палкоў з мусульманскага насельніцтва акупіраванай тэрыторыі. Палкі № 1—3 налічвалі чатыры батальёны ў сваім складзе, а 4—ы полк меў тры батальёны[3]. Афіцэрамі ў палках былі прадстаўнікі розных народаў Аўстра-Венгрыі. Каб накіраваць духоўныя патрэбы ў баснійскія часці, быў уведзены Інстытут палявых імамаў[4]. Па стане на ліпень 1914 года[5] арганізацыя баснійскай пяхоты была наступнай:

  • 1-ы баснійска-герцагавінскі пяхотны полк (ням.: Bosnisch-hercegovinisches Infanterie Regiment Nr. 1)
    Раён папаўнення — Сараева.
    Год стварэння — 1.01.1894.
    Дыслакацыя: Вена, Вінер-Нойштат[6].
  • 2-гі баснійска-герцагавінскі пяхотны полк (ням.: Bosnisch-hercegovinisches Infanterie Regiment Nr. 2)
    Раён папаўнення — Баня-Лука.
    Год стварэння — 1.01.1894.
    Месцазнаходжанне: Грац, Баня-Лука.
  • 3-ці баснійска-герцагавінскі пяхотны полк (ням.: Bosnisch-hercegovinisches Infanterie Regiment Nr. 3)
    Раён папаўнення — Тузла.
    Год стварэння — 1.01.1894.
    Месцазнаходжанне: Будапешт, Тузла.
  • 4-ы баснійска-герцагавінскі пяхотны полк (ням.: Bosnisch-hercegovinisches Infanterie Regiment Nr. 4)
    Раён папаўнення — Мостар.
    Год стварэння — 1.01.1894.
    Месцазнаходжанне: Трыест, Мостар.
  • Баснійска-герцагавінскі палявы егерскі батальён (ням.: Bosnisch-hercegovinisches Feldjägerbataillon)
    Раён папаўнення — Сараева.
    Год стварэння — 1.1.1903.
    Месцазнаходжанне: Брук-ан-дэр-Ляйт.

Падчас Першай сусветнай вайны былі створаны яшчэ 4 палкі баснійскай пяхоты (№ 4—8).

Уніформа і абсталяванне[правіць | правіць зыходнік]

Падраздзяленні баснійска-герцагавінскай пяхоты мелі ідэнтычную экіпіроўку і форму для пяхоты сумеснай аўстра-венгерскай арміі, з некаторымі адрозненнямі. Так, галаўным уборам воіна была феска. Для паўсядзённай формы аддзення — сіні, для параднай — чырвоны з чорным пэндзлем. Падчас Першай сусветнай вайны фескі пачалі вырабляць ахоўнага колеру, як і астатнюю форму. Нягледзячы на тое, што феска гэта традыцыйны мусульманскі галаўны ўбор, нават афіцэры, якія былі не мусульмане, насілі яго. Як і ў астатняй арміі, палкавыя знакі ў выглядзе дубовых і яловых галінак, а таксама памятныя значкі таксама маглі быць замацаваныя ў фесцы. Палкавы колер баснійскіх палкоў быў чырвоным, металічных элементаў — жоўты. На кнопках рымскімі лічбамі быў пазначаны нумар палка[2]. Нанесены колер баснійскага егерскага батальёна быў зялёным, як гэта было і ў астатніх палявых егераў.

Зноскі

  1. Адаменко Д., Ярош О., 2006, с. 25—26
  2. 2,0 2,1 2,2 Адаменко Д., Ярош О., 2006, с. 33
  3. 3,0 3,1 Адаменко Д., Ярош О., 2006, с. 26
  4. Jung P. Pavlovic D. The Austro-Hungarian Forces in World War I (II) 1914-18. – Man-at-Arms 392, Osprey publishing, 2003. – р. 43
  5. Lukas J. Fighting Troops of the Austro-Hungarian Army: 1868–1914/ – NY, 1987. – р. 256.
  6. http://ah.milua.org/garrisons-of-the-austro-hungarian-armed-forces-in-the-early-xx-century-until-the-first-world-war

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Адаменко Д., Ярош О. Императорский и королевский военный мундир: 1914 год. — К., 2006.