Беларусафобія

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Беларусафобія (па-старажытнагрэчаску: φόβος — страх) — адмаўленне, варожасць і нянавісць да беларускай мовы, беларускага этнасу і Беларусі. Адным з асноўных спосабаў ёсць стварэнне паданняў для падрыву веры беларусаў ва ўласную жыццяздольнасць і будучыню («Маленькая беззащитная Беларусь», «необеспеченная ресурсами республика», «талерантны, церпялівы беларускі народ» і гэтак далей)[1][2].

Віды[правіць | правіць зыходнік]

  • Мэнтальная: беларускасць выклікае балючаю алергічную рэакцыю. Для яе нейтралізацыі трэба карэнна рэфармаваць менталітэт яе носьбітаў і спыніць іх нэгатыўную дзейнасць[3].
  • Прыстасавальніцкая: выклікаецца духоўнай пераменлівасцю і павярхоўным сябелюбствам дзеля атрымання большай выгады. Выкараняецца ладам, пры якім выгадна быць лаяльным грамадзянінам беларускай дзяржавы цераз побытавую адданасць культуры[4].
  • Касмапалітычная (общечеловеки): менавіта прыхаваная вестэрнізацыя і крышнаізацыя. Пераадольваецца шляхам канкурэнтаздольнасці беларускай культуры[1].

Праявы[правіць | правіць зыходнік]

Да праяваў беларусафобіі адносяць: 1) парванне беларускага нацыянальнага сцяга (бел-чырвона-белага); 2) спаленне беларускамоўных падручнікаў; 3) здзек з беларускай мовы; 4) закрыццё беларускамоўных школаў, гімназіяў і ліцэяў; 5) абраза шанаваных людзей беларускага народу (Васіль Быкаў, Францішак Скарына), 6) разбурэнне беларускіх помнікаў, у тым ліку шляхам пераробкі; 7) наўмыснае псаванне ўласцівага Беларусі краявіду; 8) вынішчэнне запаведнай прыроды Беларусі; 9) грэблівае стаўленне да людзей беларускай народнасці, беларускай літаратуры і творчасці; 10) нянавісць да беларускай моладзі і вольнасці беларусаў; 11) накладанне спагнання, звальненне з працы, выгнанне з вучэльні і зняволенне за вуснае і пісьмовае выкарыстанне беларускай мовы[5].

Беларусафобія ў Беларусі[правіць | правіць зыходнік]

У рознай ступені, да беларусафобскай рыторыцы можна прылічыць словы прэзідэнта А. Лукашэнка, які не раз сцвярджаў, што «беларусы — гэта рускія са знакам якасці»[6], што «беларусы і рускія — адзін народ»[7], а напачатку свайго праўленне заяўляў, што «беларуская мова — бедная мова» і на ёй «нельга выказаць нечага вялікага»[8].

У 2016 г. былі арыштаваны аўтары артыкулаў на «Regnum», у якіх яны пісалі, што Беларусь гэта «звар’яцелая недадзяржава», а беларускі акцэнт — «прыкмета нізкага паходжання».

Глядзіце таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Аўген Касцюшка. Беларусафобія // ARCHE Пачатак : часопіс. — 1999. — № 1 (2). — С. 195-197. — ISSN 1392-9682.
  2. Group Of Belarusian Patriots. Беларусафобія // Беларускі Дайджэст. — 2000. — № 6 (77). — С. 8.
  3. Group Of Belarusian Patriots. Беларусафобія // Беларускі Дайджэст. — 2000. — № 6 (77). — С. 7.
  4. Group Of Belarusian Patriots. Беларусафобія // Беларускі Дайджэст. — 2000. — № 6 (77). — С. 7.
  5. Улада цемры. Зянон Пазняк (9 сакавіка 2008). Праверана 21 снежня 2019.
  6. «Няўжо каму-небудзь у Расіі Украіны не хапае» — Лукашэнка асудзіў спробы сутыкнуць беларусаў з расіянамі. Belarus.by (18 студзеня 2019). Праверана 11 лютага 2020.
  7. Лукашэнка: Беларусы і расіяне — адзін народ. Наша Ніва (4 красавіка 2007). Праверана 11 лютага 2020.
  8. Народная газета. — 1995. — № . — 1 лютага. — С.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]