Беларускі вакзал

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Станцыя Масква-Пасажырская-Смаленская
Смаленскі кірунак
Аляксееўская злучальная галінка
Маскоўская чыгунка
Moscow Belorussky Railway Station asv2018-09.jpg
ДЦС: ДЦС-3 Маскоўска-Смаленскі
Рэгіён чыг.: Маскоўска-Смаленскі
Дата адкрыцця: 1870[1]
Ранейшыя назвы: Смаленскі вакзал
Брэсцкі вакзал
Аляксандраўскі вакзал
Беларуска-Балтыйскі вакзал
Колькасць платформаў: 7
Тып платформаў: бакавыя, астраўныя, тупіковыя
Форма платформаў: прамая
Прылеглыя перагоны: Масква-Пас.-Смаленская — Філі (2, паст.ток), Масква-Пас.-Смаленская — Масква-Бутырская (2, пасада.ток), Масква-Пас.-Смаленская — Масква-Тав.-Смаленская (1)
Архітэктары: І. І. Струкаў
Выхад да: пл. Цвярская застава
Перасадка на станцыі: Кальцавая лінія Беларуская
Замаскварэцкая лінія Беларуская
Перасадка на: А 12, 12ц, 27, 82, 84, 904;
Тм 9;
Тб 1, 12, 18, 20, 54, 70, 82
Адлегласць да Масквы: 0 км 
Тарыфная зона: 0
Код у «Экспрэс-3»: 2000006
Лагатып Вікісховішча Беларускі вакзал на Вікісховішчы

Беларускі вакзал (руск.: Белору́сский вокза́л) — пасажырскі тэрмінал чыгуначнай станцыі Масква-Пасажырская-Смаленская, адзін з дзевяці чыгуначных вакзалаў Масквы. Размешчаны на плошчы Цвярской заставы.

Абслугоўвае цягнікі далёкіх зносін заходняга і (пасля пераводу Савёлаўскага вакзалу выключна на абслугоўванне прыгарадных цягнікоў) адзін цягнік паўночнага (па Савёлаўскай галінцы, на Рыбінск, з прычапнымі вагонамі на Угліч, Весьегонск, Пестава) кірункаў Расіі і замежжа.

Таксама абслугоўвае прыгарадныя электрацягнікі Беларускага кірунку МЧ да канчатковых прыпынкаў Вязьма, Усава, Звянігарад. Акрамя таго, праз вакзал электрацягнікі рухаюцца на Савёлаўскі і Курскі кірунак. Скорыя і пасажырскія цягнікі з Беларускага вакзала ідуць да Смаленска, Рыбінска, гарадоў Беларусі, Феадосіі, Анапы, Керчы, Калінінграда, Вільнюса, Варшавы, Берліна, Прагі, гарадоў Заходняй і Паўднёвай Еўропы.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Будаўніцтва вакзалу, які атрымаў назву Смаленскі, пачалося ў канцы красавіка 1869 года. Урачыстае адкрыццё Маскоўска-Смаленскай чыгункі адбылося 19 верасня 1870 года. Вакзал стаў шостым па ліку ў Маскве.

У лістападзе 1871 года, пасля падаўжэння дарогі да Брэста, вакзал стаў звацца Брэсцкім. У пачатку 1890-х гадоў рух стаў двухпутным і меў адну платформу адпраўлення. Да рэканструкцыі вакзалу, які ўжо не мог змяшчаць у сябе пасажыраў, прыступілі толькі ў 1907 годзе. 15 мая 1910 года адкрылі правае крыло новага вакзалу, 26 лютага 1912 года — левае. Аўтарам праекту быў архітэктар Іван Струкаў. 4 мая 1912 года чыгунка была пераіменавана ў Аляксандраўскую, вакзал стаў называцца Аляксандраўскім. У жніўні 1922 года Аляксандраўская і Маскоўска-Балтыйская дарогі былі аб’яднаныя ў Маскоўска-Беларуска-Балтыйскую, таму вакзал быў пераіменаваны ў Беларуска-Балтыйскі. У маі 1936 года, пасля чарговай рэарганізацыі чыгунак, вакзал атрымаў сваю цяперашнюю назву — Беларускі.

Шляхі і пасажырскія платформы[правіць | правіць зыходнік]

Беларускі вакзал мае 6 пасажырскіх платформаў і 11 шляхоў, уключаючы 7 тупіковых і 4 прахадных на Аляксееўскі злучальную лінію. Шляху ў бок Беларускага напрамку адыходзяць на захад, а ў бок Аляксееўскі злучальнай лініі да Савёловскому і Курск напрамках — на паўночны ўсход. Адлік нумароў платформаў вядзецца ў кірунку з поўдня на поўнач. Другая платформа вакзала — нізкая, а ўсе астатнія — высокія. Платформы з першай па трэцюю ня абгароджаныя, з чацьвёртай па шостую — абгароджаныя платамі і турнікетамі, бо выкарыстоўваюцца ў асноўным для прыгарадных цягнікоў (пры прыбыцці да дадзеных платформах цягнікоў далёкага накіравання або Аэраэкспрэса праходы на платформы часова адкрываюцца).

Славутасці[правіць | правіць зыходнік]

  • Мазаічнае пано на тэму Вялікай Кастрычніцкай сацыялістычнай рэвалюцыі.
  • Партрэты Воіна-вызваліцеля, Аляксандра Неўскага і Георгія Жукава ў будынку вакзала.
  • Мемарыяльная дошка, прысвечаная першаму выканання песні «Священная война» 26 Чэрвеня 1941 года на фасадзе вакзалу.
  • Помнік «Развітанне славянкі», адкрыты 8 мая 2014 года на пероне вакзалу.
  • Раней да 03.2013 меўся паравоз-помнік П36-0120 каля дэпо імя Ільіча Маскоўскай чыгункі. Вясной-улетку 2013 г. паравоз прыбраны і адноўлены ў ТЧР-17 Ціхарэцк. На хаду.

Зноскі

  1. Железнодорожные станции СССР. Справочник. — М., Транспорт, 1981

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]