Перайсці да зместу

Берды Кербабаеў

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Берды Кербабаеў
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння 15 (27) сакавіка 1894
Месца нараджэння
Дата смерці 23 ліпеня 1974(1974-07-23)[1] (80 гадоў)
Месца смерці
Грамадзянства
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці пісьменнік, паэт
Гады творчасці з 1923
Мова твораў туркменская мова
Грамадская дзейнасць
Партыя
Член у
Узнагароды
Герой Сацыялістычнай Працы
ордэн Леніна ордэн Кастрычніцкай Рэвалюцыі Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга медаль «За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
Сталінская прэмія
Лагатып Вікісховішча Медыяфайлы на Вікісховішчы

Берды́ Кербаба́еў, поўнае імя Берды Мурадавіч Кербабаеў (туркм.: Berdy Kerbabaýew; 15 (27) сакавіка 1894, Tejen[d], Закаспійская вобласць23 ліпеня 1974(1974-07-23)[1], Ашгабат) — туркменскі савецкі пісьменнік. Народны пісьменнік Туркменскай ССР (1967). Акадэмік АН Туркменскай ССР (1951). Герой Сацыялістычнай Працы (1969). Лаўрэат дзвюх Сталінскіх прэмій (1948, 1951).

Нарадзіўся 3 (15) сакавіка 1894 года ў сялянскай сям’і.

Да 1917 года вучыўся ў аульнай школе (мектэбе), затым — у Бухарскім медрэсэ. Удзельнічаў у басмацкім руху (атрад Эзіз-хана Чапыка). У маі 1919 года перайшоў на бок РККА. У гады Грамадзянскай вайны служыў супрацоўнікам палітаддзела Закаспійскага фронта. У 1919—1924 гадах працаваў інструктарам павятовай і загадчыкам валаснога аддзела народнай асветы, старшынёй валаснога выканкама. У 1927—1928 гадах вучыўся ў ленінградскім Інстытуце ўсходазнаўства. У 1924—1934 годах — на рэдактарскай працы (у газеце «Туркменістан» (туркм.: Türkmenistan), у часопісе «Молат» (туркм.: Tokmak), у Дзяржвыдаце Туркменіі). Член УКП(б) з 1948 года. У 1934—1936 гадах быў начальнікам упраўлення навукі пры Наркамасветы Туркменскай ССР. У 1942—1950 гадах — старшыня праўлення Саюза пісьменнікаў Туркменскай ССР, пазней быў абраны дэпутатам Вярхоўнага Савета Туркменскай ССР, членам Камітэта па Сталінскіх прэміях.

Памёр 23 ліпеня 1974 года. Пахаваны ў Ашгабаце на Ватуцінскіх могілках[2][3].

Літаратурнай дзейнасцю займаўся з 1923 года. За гэты перыяд апублікаваў звыш 30 твораў розных жанраў: некалькі п’ес, оперныя лібрэта, паэмы і вершы, літаратурныя кінасцэнары і некалькі празаічных твораў, а таксама пераклады на туркменскую мову твораў Я. Купалы, А. С. Пушкіна, М. Ю. Лермантава, М. В. Гогаля, Л. М. Талстога, М. Горкага і інш.

У паэмах «Свет дзяўчат» (туркм.: Gyzlar dünýäsi, 1927), «Заняволеная» (1928), «Да новага жыцця» (1930) аўтар выявіў горкую долю туркменскай жанчыны ў мінулым, выступаючы таксама за сцвярджэнне нормаў сацыялістычнай маралі. Паэма «Амудар’я» (туркм.: Amyderýa, 1930) прысвечана сацыялістычнаму будаўніцтву.

У гістарычным рамане «Вырашальны крок» (туркм.: Aýgytly ädim; кн. 1—2, 1940—1947; кн. 3, 1955) яскрава намаляваны ўдзел шараговага дайханства ў сацыялістычнай рэвалюцыі, яго сяброўства з рускім народам.

Падчас Вялікай Айчыннай вайны былі напісаны п’еса «Герой Савецкага Саюза Курбан Дурды» (1942), паэма «Айлар» (туркм.: Aýlar, 1943), трагедыя «Махтумкулі» (туркм.: Magtymguly, 1943) пра вялікага туркменскага паэта і патрыёта, п’еса «Браты» (туркм.: Doganlar, 1943), лібрэта першай туркменскай оперы на сучасную тэму «Абадан» (туркм.: Abadan), апавяданні «Хто перамог», «Імкненне» і інш.

У пасляваенныя гады ў творах аўтара пераважаюць тэмы сацыялістычнага будаўніцтва — аповесць з жыцця калгаснага аула «Айсалтан з краіны белага золата» (туркм.: Aýsoltan, 1949), раман «Небіт-Даг» (туркм.: Nebitdag, 1957) пра нафтавікоў. Раман «Цудам народжаны» (туркм.: Gaýgysyz Atabaý, 1965) апавядае пра туркменскага рэвалюцыянера К. Атабаева.

Узнагароды і прэміі

[правіць | правіць зыходнік]

Пасля смерці Кербабаева, у 1970-я гады ў Ашгабаце адкрыўся першы ў Туркменіі літаратурны дом-музей, прысвечаны памяці Кербабаева[6]. Быў зачынены ў часы Прэзідэнта Туркменістана С. Ніязава. У 2000-я гады будынак быў дэмантаваны, але ўчастак з садам Кербабаева застаўся.

  1. а б Library of Congress AuthoritiesLibrary of Congress. Праверана 24 лютага 2020.
  2. Кербабаев Берды Мурадович. Архівавана з першакрыніцы 16 жніўня 2023. Праверана 16 жніўня 2023.
  3. Последнее пристанище. Архівавана з першакрыніцы 22 жніўня 2023. Праверана 22 жніўня 2023.
  4. Кербабаев, Берды Мурадович. Театральная энциклопедия. — С. 210. Наследие. Искусство. Величие. Архівавана з першакрыніцы 17 студзеня 2013. Праверана 7 красавіка 2013.
  5. В Совете Министров Союза ССР О присуждении Сталинских премий за выдающиеся работы в области литературы и кинематографии за 1947 год // Правда. — 1948. — 2 красавіка (№ 93). — С. 1.
  6. Сорокина А. В. Строки в газете. Москва ; Санкт-Петербург : Нестор-История, 2015. С. 166.