Бернард Вапоўскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Бернард Вапоўскі
Bernard Wapowski
Дата нараджэння

1450

Месца нараджэння

Вапоўцы[d], Гміна Пшэмысль, Пшэмыскі павет[d]

Дата смерці

1 снежня 1535

Месца смерці

Кракаў, Польскае Каралеўства

Грамадзянства

Alex K Kingdom of Poland-flag.svg Польскае Каралеўства

Род дзейнасці

географ, картограф, гісторык

Навуковая сфера

гісторыя, геаграфія, картаграфія

Альма-матар

Ягелонскі ўніверсітэт
Балонскі ўніверсітэт

Вядомы як

«бацька польскі картаграфіі»

Бернард Вапоўскі (16 ст.) - каралеўскі сакратар і прыдворны дзеяпісец пры двары Жыгімонта Старага. Гісторык, географ і картограф. Аўтар гістарычнай працы «Хроніка Польшчы» і карты «Сарматыя».

Праца гісторыка разглядалася Вапоўскім не проста як навуковая дзейнасць, а як грамадска-гістарычная місія. Гэта набліжала яго да гуманістычнай гістарыяграфіі[1].

«Хроніка Польшчы»: гістарычная праца, якая ў значнай ступені з'яўляецца кампіляцыяй гісторыі Длугаша ў частцы падзей з 1380 да 1480. Але паміж гэтымі працамі існуюць і адрозненні — на працягу 15 ст. ВКЛ і Польшчы пачалі пагражаць, з усходу — Вялікае княства Маскоўскае, а з поўдню — Крымскае ханства. Таму аўтар пастараўся прадэманстраваць неабходнасць палітычнага саюза ВКЛ і Польшчы, што, у сваю чаргу, зрабіла ў працы галоўнымі тэмамі Крэўскую унію, якая была «вечным саюзам [ВКЛ] з Польскім каралеўствам», заключаным «да вялікай радасці і вясёласці польскага і літоўскага народаў», і барацьбу з крыжакамі. У параўнанні з Длугашам, Вапоўскі аддаў значна больш месца і ўвагі падзеям у Літве і на беларускіх землях, так, ён дадаў да сваёй «Хронікі» нарыс па геаграфіі і этнаграфіі Літвы, чаго няма ў «Гісторыі» Длугаша. Адзначаецца[1], што на некаторыя праблемы гісторыі ВКЛ Вапоўскі глядзеў больш глыбока, чым Длугаш.

Зноскі

  1. 1,0 1,1 Паводле Белазаровіч, С.37.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Белазаровіч В. А. Гістарыяграфія гісторыі Беларусі: вучэб. дапаможнік; Установа Адукацыі «Гродзенскі Дзярж. Ун-т імя Я.Купалы». — Гродна : ГрДУ, 2006. — 345 с. ISBN 985-417-858-7.. С.37.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]