Бечуаналенд

Пратэктарат
Бечуаналенд
Bechuanaland
Сцяг Вялікабрытаніі
Месцазнаходжанне Бечуаналенда
<   > 31 сакавіка 1885 — 30 верасня 1966
Сталіца	Мафекінг (1885—1965), Габаронэ (1965—1966)
Мова(ы)	Англійская
Афіцыйная мова	англійская
Грашовая адзінка	Паўднёваафрыканскі ранд і фунт стэрлінгаў
Форма кіравання	канстытуцыйная манархія
Дынастыя	Віндзорская
Кіраўнікі дзяржавы
Манарх
• 1885—1901	Вікторыя
• 1901—1910	Эдуард VII
• 1910—1936	Георг V
• 1936	Эдуард VIII
• 1936—1952	Георг VI
• 1952—1966	Елізавета II
Генерал-губернатар ПАС
Гісторыя
• 31 сакавіка 1885	Заснаванне пратэктарата
• 30 верасня 1966	Незалежнасць

Пратэктарат Бечуаналенд (англ.: Bechuanaland Protectorate) — пратэктарат Вялікабрытаніі ў Паўднёвай Афрыцы, існаваў з 31 сакавіка 1885 года па 30 верасня 1966.

Гісторыя

У 1885 г. на частцы тэрыторый, населеных плямёнамі тсвана, размешчаных на поўдзень ад ракі Малопа, і тэрыторыі бурскіх рэспублік Стэлаланд і Гашэн, абвешчаных у 1882 годзе, была заснавана Каронная калонія Бечуаналенд з цэнтрам у Мафекінгу, у 1895 годзе яна была далучана да Капскай калоніі і ўвайшла ў 1910 г. у склад ПАС. На астатняй частцы ў 1885 быў заснаваны пратэктарат Бечуаналенд, адміністрацыя якога размяшчалася таксама ў Мафекінгу, з захаваннем мясцовай улады правадыроў тсвана. У 1890 ён быў пашыраны за кошт Нгаміленда. У 1891 годзе пратэктарат быў перададзены ў падпарадкаванне Вярхоўнага камісара па Паўднёвай Афрыцы, якім быў да 1910 года губернатар Капскай калоніі, у 1910—1961 гг. Генерал-губернатар ПАС, з 1961 — пасол Вялікабрытаніі ў ПАР. Спробы Вялікабрытаніі падпарадкаваць Бечуаналенд ПАС або Радэзіі сустракалі супраціў правадыроў. У выніку ў 1966 годзе была абвешчаная незалежнасць Рэспублікі Батсвана.