Бой за Анбаа

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да навігацыі Перайсці да пошуку
Бой за Анбаа
Асноўны канфлікт: Вайна ў В’етнаме
Дата 5—6 мая 1968
Месца Анбаа, Біньдзінь, Паўднёвы В’етнам
Вынік перамога ЗША
Праціўнікі
Сцяг В'етнама Паўночны В’етнам Сцяг ЗША ЗША
Камандуючыя
Ту Хюі Ман Джон Картэр
Сілы бакоў
3 батальёна 2 батальёна
Страты
117 забітых 18 забітых

Бой за Анбаа — адна з бітваў В’етнамскай вайны паміж арміямі ЗША і Паўночнага В’етнама, якая доўжылася з 5 па 6 мая 1968 гады ў правінцыі Біньдзінь. Тут 1-ы батальён 50-га пяхотнага палка арміі ЗША трапіў у засаду 3-й дывізіі Народнай арміі В’етнама.

Бой[правіць | правіць зыходнік]

У рамках майскага наступлення, генерал Народнай арміі В’етнама Ту Хюі Ман, камандуючы ваеннай акругай 5, загадаў 3-й дывізіі атакаваць 1-й батальён 50-га пяхотнага палка арміі ЗША ў правінцыі Біньдзінь. 1-ы батальён грунтаваўся на пасадачнай пляцоўцы Апліфт, за 8 км на поўнач ад горада Фумі[1].

Раніцай 5 мая, 3-я дывізія атакавала пасадачную пляцоўку Салем, у пяці кіламетрах на поўнач ад Апліфт, і пляцоўку Оллі, у васьмі кіламетрах на поўнач[2]. Камандзір 1-га батальёна падпалкоўнік Джон Б. Картэр адправіў два ўзвода з роты A на разведку ў вёску Анбаа[3]. У 08:00 50 вайскоўцаў у дзевяці M113 пакінулі ПП Апліфт і накіраваліся на поўнач па шашы 1. Да 10:00 яны звярнулі з шашы на захад да вёскі. Байцы перасякалі рысавыя палі і заўважылі ў дрэвах групу прыкладна з пятнаццаці в’етнамцаў. M113 адкрылі агонь з кулямётаў па дрэвах, але не атрымалі ў адказ агню[3].

Незадоўга да поўдня ваенныя ўтварылі ахоўны перыметр і паабедалі. Калі атрад ужо збіраўся выязджаць, ён быў абстраляны безадкатнымі 75-мм гарматамі і ручнымі супрацьтанкавымі гранатамётамі. Гэта неадкладна вывела са строю пяць з дзевяці БТР. Абстрэлы працягваліся з паўночнага захаду, паўночна-усходу і паўднёва-усходу. Перш чым яго застрэлілі, першы лейтэнант Дэніс Хінтан запытаў падмацаванне і загадаў адыходзіць на ўсход[3][4].

Сілы ВНА, якія складаліся з 97-га батальёна 2-га палка і з 7-га і 9-га батальёнаў 22-га палкоў, пачалі набліжацца да пазіцыі амерыканцаў. Два M113 паспрабавалі атакаваць пазіцыі в’етнамцаў, але абодва былі выведзены са строю варожымі РПГ. Быў атакаваны таксама адзін M132. Тыя, што засталіся 4 M113 і некалькі салдат адступілі да шашы 1, пакінуўшы каля 15 салдат каля выведзеных з ладу БТР на паўночным захадзе[5].

Джон Картэр загадаў роце C 1-га батальёна 50-га пяхотнага палка і роце B 1-га батальёна 69-га браніраванага палка са сваімі сяммю M48 прыйсці да роты A на дапамогу [6].

Калі атрад звярнуў з шашы, адзін з танкаў затрымаўся ў гразі. Другі M48 застаўся, каб дапамагчы захрасла. Пакінутыя 5 танкаў працягнулі шлях на захад. Рота C дабралася да роты A першай, але пацярпела ад інтэнсіўнага агню, з-за якога былі забітыя некалькі чалавек.

Калі прыбылі 5 M48, амерыканскія войскі змаглі адступіць і перагрупавацца, пакуль па лесе наносіліся паветраныя і артылерыйскія ўдары [7]. У 17:00 амерыканскія войскі ізноў змаглі ўступіць у бой. Аднак нягледзячы на ​​паветраныя і артылерыйскія ўдары па лесе, амерыканцы сустрэлі інтэнсіўны супраціў.

Раней сухія рысавыя палі запаўняліся вадой з дамбы, якая была наўмысна адкрыта або разбурана падчас бамбардзіроўкі, і зямля стала занадта бруднай, каб па ёй можна было перасоўвацца. Сілы ЗША адступілі з мэтай стварэння начной абарончай пазіцыі, пакуль працягваліся паветраныя і артылерыйскія ўдары [7].

У 03:30 в’етнамцы атакавалі паўночна-заходні ўчастак перыметра. З-за агню з мінамётаў і РПГ загінулі тры чалавекі [8]. Пазней раніцай сілы ЗША зноў зайшлі ў лес, аднак знайшлі толькі пустыя баявыя пазіцыі і бункеры — в’етнамцы адступілі[9].

Зноскі

  1. Villard, pp. 547—548
  2. Kelley, Michael. Where we were in Vietnam: a comprehensive guide to the firebases, military installations, and naval vessels of the Vietnam War. — Central Point, Or., 2002. — 1 volume (various pagings) с. — ISBN 1-55571-625-3. — ISBN 978-1-55571-625-7.
  3. 3,0 3,1 3,2 The Battle of An Bao – May 5,6,7, 1968.
  4. Villard, pp. 548—550
  5. Villard, p. 550
  6. Villard, pp. 550-551
  7. 7,0 7,1 Villard, p. 551
  8. Villard, pp. 551-552
  9. Villard, p. 552

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]