Перайсці да зместу

Браніслаў Адольфавіч Кежун

З Вікіпедыі, свабоднай энцыклапедыі
Браніслаў Адольфавіч Кежун
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння 8 верасня 1914(1914-09-08)[1] ці 26 жніўня (8 верасня) 1914[1]
Месца нараджэння
Дата смерці 23 красавіка 1984(1984-04-23)[1] (69 гадоў)
Месца смерці
Грамадзянства
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці пісьменнік, паэт, перакладчык, журналіст, ваенны карэспандэнт
Жанр лірыка, пародыя, сатыра і эпіграма
Мова твораў руская
Грамадская дзейнасць
Член у
Узнагароды
Ордэн Чырвонай Зоркі ордэн «Знак Пашаны» нагрудны знак «За заслугі перад польскай культурай» ордэн «Кірыл і Мяфодзій»

Браніслаў Адольфавіч Кежун (руск.: Бронислав Адольфович Кежун; 8 верасня 1914(1914-09-08)[1] ці 26 жніўня (8 верасня) 1914[1], Санкт-Пецярбург23 красавіка 1984(1984-04-23)[1], Масква) — расійскі паэт і перакладчык.

Аўтар зборнікаў паэзіі «Радзіма» (1935), «Дарогі ў свет» (1939), «Балтыйскія зоркі» (1959), «Запаветныя агні» (1962), «Шляхі-дарогі дальнія» (1970), «Дыханне зямлі» (1977) і інш.

Падарожнічаў па Беларусі, напісаў артыкулы пра Я. Купалу «Ад сэрца» (1972), успаміны пра П. Глебку «На Няве і на Бодзе» (у кнізе «Пясняр мужнасці», 1976), вершы «Беларускай зямлі», «Брэст», «Беларускім паэтам» і інш. Адзін з перакладчыкаў на рускую мову «Анталогіі беларускай паэзіі» (1948), зборнікаў вершаў беларускіх паэтаў «Беларусь мая» (1983), асобных твораў Я. Купалы, Я. Коласа, П. Броўкі, К. Буйло, М. Калачынскага, М. Танка, У. Корбана, К. Крапівы, А. Куляшова, М. Хведаровіча.

На беларускую мову яго вершы пераклалі В. Вітка, X. Жычка, М. Калачынскі, М. Лужанін, Р. Няхай, М. Танк, Ю. Свірка, М. Аўрамчык і інш.