Браніслаў Уладзіслававіч Камінскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Браніслаў Уладзіслававіч Камінскі
Bundesarchiv Bild 101I-280-1075-11A, Russland, Brigadekommandeur Borislaw Kaminski.jpg
Браніслаў Камінскі, 21 сакавіка 1944 года.
Дата нараджэння

16 чэрвеня 1899(1899-06-16)

Месца нараджэння

Полацкі раён

Дата смерці

28 жніўня 1944(1944-08-28) (45 гадоў)

Месца смерці

Ліцманштат, Трэці рэйх

Альма-матар

Санкт-Пецярбургскі дзяржаўны політэхнічны ўніверсітэт

Прыналежнасць

Flag of Russia (1918–1920).svg РСФСР
Flag of the German Reich (1935–1945).svg Трэці рэйх

Род войскаў

CC Войскі СС

Гады службы

Flag of Russia (1918–1920).svg 19181921
Сцяг Трэцяга Рэйха 19411944

Званне

Генерал-маёр Вафен-СС
Брыгадэфюрэр СС

Камандаваў

РОНА 29-я грэнадзёрская дывізія СС «РОНА» (1-я руская)

Бітвы/войны
Узнагароды і прэміі
Жалезны крыж 1-га класа
Жалезны крыж 2-га класа
За раненне ў чорным
  • Усходні Медаль 1 класа
  • Усходні Медаль 2 класа [1][2]
  • Нагрудны Знак «За барацьбу з партызанамі»
Commons-logo.svg Браніслаў Уладзіслававіч Камінскі на Вікісховішчы

Браніслаў Уладзіслававіч Камінскі (16 чэрвеня 1899, Віцебск - 28 жніўня 1944, каля Варшавы) — калабарацыяніст, обер-бургамістр Лакоцкага Акруговага Самакіравання (аўтаномнай тэрыторыі ў тыле германскіх войскаў), стваральнік і кіраўнік РОНА, брыгадэфюрер СС і генерал-маёр войскаў СС (1 жніўня 1944).

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Даваенны перыяд[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў Віцебскай губерні ў польска-нямецкай сям'і (бацька паляк, маці немка). У 1917 г. паступіў у Петраградскі політэхнічны інстытут імператара Пятра Вялікага, але неўзабаве ўступіў добраахвотнікам у РККА. Член ВКП (б). Пасля Грамадзянскай вайны вярнуўся ў інстытут, затым працаваў на хімічным заводзе «Рэспубліка».

У 1935 годзе за крытыку калектывізацыі выключаны з ВКП (б), у 1937 г. быў арыштаваны і асуджаны нібыта за прыналежнасць да чаянаўскай контррэвалюцыйнай групы. Адбываў тэрмін тэхнолагам па спіртвытворчасці ў «шарашцы» у Шадрынску. У пачатку 1941 года быў вызвалены і адпраўлены на пасяленне ў Локаць.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Reuben Ainsztein: Jüdischer Widerstand im deutschbesetzten Osteuropa während des Zweiten Weltkriegs. Oldenburg 1993, S. 363 ff.
  • Erich Hesse: Der sowjetische Partisanenkampf 1941 - 1944. Göttingen 1969, S. 176.
  • J. Armstrong: Soviet Partisans in World War II. Madison 1969, S. 237, 544.
  • Watili Wilenchik: Die Partisanenbewegung in Weißrussland 1941 - 1944. In: Forschungen zur osteuropäischen Geschichte 34 (1984), hier S. 257 ff.
  • Alexander Dallin: The Kaminsky Brigade: A Case-Study of Soviet Disaffection in: Revolution and Politics in Russia. S. 243-280 (Russian and East European Series, vol. 41) Indiana University Press, 1972.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]