Браніслаў Уладзіслававіч Камінскі

Браніслаў Уладзіслававіч Камінскі
польск.: Bronisław Kamiński руск.: Бронислав Владиславович Каминский
Браніслаў Камінскі, 21 сакавіка 1944 года.
Дата нараджэння	16 чэрвеня 1899(1899-06-16)
Месца нараджэння	Добжынь над Віслан, Q24932074?, Плоцкая губерня, Варшаўскае генерал-губернатарства, Расійская імперыя або Санкт-Пецярбург, Расійская імперыя
Дата смерці	28 жніўня 1944(1944-08-28) (45 гадоў)
Месца смерці	Лодзь, Адміністрацыйная акруга Ліцманштат[d], Вартэланд[d], Трэці рэйх, Германскі рэйх
Альма-матар	Ленінградскі політэхнічны інстытут імя М. І. Калініна (1932) Санкт-Пецярбургскі дзяржаўны тэхналагічны інстытут ()
Грамадзянства	Германскі рэйх
Прыналежнасць	РСФСР Трэці рэйх
Род войскаў	Войскі СС
Гады службы	1918 — 1921 1941 — 1944
Званне	Генерал-маёр Вафен-СС Брыгадэфюрэр СС
Камандаваў	29-я грэнадзёрская дывізія СС «РОНА» (1-я руская)
Бітвы/войны	Грамадзянская вайна ў Расіі Другая сусветная вайна: Курская бітва Варшаўскае паўстанне
Узнагароды і званні	Жалезны крыж 1-га класа Жалезны крыж 2-га класа За раненне ў чорным Усходні Медаль 1 класа Усходні Медаль 2 класа Нагрудны Знак «За барацьбу з партызанамі»
Медыяфайлы на Вікісховішчы

Браніслаў Уладзіслававіч Камінскі (16 чэрвеня 1899(1899-06-16), Добжынь над Віслан, Варшаўскае генерал-губернатарства ці Санкт-Пецярбург — 28 жніўня 1944(1944-08-28), Лодзь, Вартэланд^[d]) — ваенны дзеяч у Другую сусветную вайну, обер-бургамістр Лакоцкага акруговага аамакіравання (аўтаномнай тэрыторыі ў тыле германскіх войскаў), стваральнік і кіраўнік РВНА, брыгадэфюрер СС і генерал-маёр войскаў СС (1 жніўня 1944).

Біяграфія

Даваенны перыяд

Нарадзіўся ў Віцебскай губерні ў польска-нямецкай сям’і (бацька паляк, маці немка). У 1917 г. паступіў у Петраградскі політэхнічны інстытут імператара Пятра Вялікага, але неўзабаве ўступіў добраахвотнікам у РККА. Член ВКП (б). Пасля Грамадзянскай вайны вярнуўся ў інстытут, затым працаваў на хімічным заводзе «Рэспубліка».

У 1935 годзе за крытыку калектывізацыі выключаны з ВКП (б), у 1937 г. быў арыштаваны і асуджаны нібыта за прыналежнасць да чаянаўскай контррэвалюцыйнай групы. Адбываў тэрмін тэхнолагам па спіртвытворчасці ў «шарашцы» у Шадрынску. У пачатку 1941 года быў вызвалены і адпраўлены на пасяленне ў пас. Локаць Брасаўскага раёна Арлоўскай вобласці.

Другая сусветная вайна

Пасля гібелі К. П. Васкабойніка ў баі з партызанамі (8 студзеня 1942) стаў на чале атрада т. зв. народнай міліцыі ў пас. Локаць. Разгарнуў актыўную дзейнасць супраць партызан. Пасля рэарганізацыі гітлераўцамі аўтаномнага раёна ў павет, потым у акругу з насельніцтвам каля 600 тыс. чалавек, Б. У. Камінскі ў выніку прымусовых мабілізацый скамплектаваў брыгаду колькасцю да 12 тыс. байцоў і назваў яе Руская вызваленчая народная армія (РВНА).

Падраздзяленні РВНА з пераменным поспехам ваявалі супраць партызан, неслі ахоўную службу. У 1943 г. яна была прыцягнута камандаваннем вермахта да баявых дзеянняў на фронце на захад ад г. Курск і пацярпела шэраг цяжкіх паражэнняў ад Чырвонай арміі.

У жніўні 1943 г. пасля ўзгаднення з нямецкім камандаваннем Б. У. Камінскі пачаў эвакуацыю РВНА і цывільнага насельніцтва акругі, пераважна сем’яў байцоў і камандзіраў брыгады (эвакуіравана каля 30 тыс. чалавек), у раён г. Лепель. Партызаны і мясцовыя жыхары называлі брыгаду Б. У. Камінскага «арлоўскімі паліцэйскімі». У выніку масавага дэзерцірства і пераходу яе байцоў на бок савецкіх партызан, колькасць РВНА скарацілася больш чым на 2/3.

Брыгада Б. У. Камінскага, папоўненая кантынгентам з мясцовых паліцэйскіх, атрымала задачу абараняць тылавыя камунікацыі 3‑й танкавай арміі вермахта, па якіх наносілі ўдары партызанскія брыгады Полацка-Лепельскай зоны.

Б. У. Камінскі не змог авалодаць сітуацыяй у Лепельскай акрузе, і ў 1944 г. РВНА разам з цывільнымі бежанцамі была пераведзена ў г. Дзятлава. Тым не менш у красавіку — маі 1944 г. палкі брыгады ўдзельнічалі ў карных аперацыях супраць партызанскіх фарміраванняў і мірнага насельніцтва Полацка-Лепельскай партызанскай зоны.

У час Беларускай аперацыі 1944 г., у выніку якой Чырвоная армія вызваліла Беларусь, фарміраванне Б. У. Камінскага разам з нямецкімі войскамі адступіла на тэрыторыю Польшчы. Паводле загада рэйхсфюрара СС Г. Гімлера, ад 1 жніўня 1944 г., Б. У. Камінскі атрымаў чын брыгадэфюрара СС, а на базе яго брыгады стваралася 29‑я грэнадзёрская дывізія СС. У жніўні 1944 г. зводны полк дывізіі пад камандаваннем оберштурмбанфюрара СС І. Д. Фралова і пры асабістым удзеле самога Б. У. Камінскага ўдзельнічаў ў задушэнні Варшаўскага паўстання, дзе панёс вялікія страты і вызначыўся масавымі забойствамі, згвалтаваннямі, рабаўніцтвам мясцовых жыхароў, у т. л. немцаў па нацыянальнасці.

У канцы жніўня 1944 г. Б. Камінскі быў асуджаны ваенна-палявым судом СС і расстраляны, паводле пашыранай версіі, за марадзёрства.

Літаратура

• Жумар С. У. Руская вызваленчая народная армія // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 6. Кн. 1: Пузыны — Усая / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (галоўны рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн. : БелЭн, 2001. — 591 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0214-8.