Браты Мангальф’е

Браты́ Мангальф'е́ (фр.: frères Montgolfier) — французскія вынаходнікі, папернікі і піянеры паветраплавання: Жазэф-Мішэль Мангальф'е (1740—1810) і Жак-Эцьен Мангальф'е (1745—1799). Стварылі першы практычна прыдатны паветраны шар, абалонка якога напаўнялася нагрэтым паветрам. Паветраныя шары гэтага тыпу атрымалі назву мангальф'ераў.[1]
Папяровая вытворчасць
[правіць | правіць зыходнік]Браты нарадзіліся каля горада Ананэ ў сям'і патомных папернікаў. Іх бацька П'ер Мангальф'е кіраваў папяровай мануфактурай у Відалоне, у працы якой пазней удзельнічалі яго сыны. Сямейнае прадпрыемства ўкараняла новыя для тагачаснай Францыі спосабы апрацоўкі папяровай масы і вырабу гладкай веленевай паперы. У 1784 годзе мануфактура Мангальф'е атрымала статус каралеўскай.[2]
Досвед працы з лёгкімі тканінамі і паперай спатрэбіўся братам пры стварэнні абалонак першых аэрастатаў.
Вынаходства паветранага шара
[правіць | правіць зыходнік]

У 1782 годзе Жазэф Мангальф'е пачаў доследы з лёгкімі папяровымі і тканкавымі абалонкамі, якія падымаліся пад уздзеяннем нагрэтага паветра. Да выпрабаванняў далучыўся Эцьен. 14 снежня 1782 года зроблены імі папяровы шар падняўся над дваром мануфактуры, пераляцеў праз раку і апусціўся на суседнім схіле.[3]
4 чэрвеня 1783 года браты правялі ў Ананэ першую публічную дэманстрацыю свайго вынаходства. Вялікі беспілотны шар з палатнянай абалонкай, абклеенай паперай, падняўся ў паветра і праляцеў некалькі кіламетраў.[4]
19 верасня 1783 года на двары Версальскага палаца, у прысутнасці караля Людовіка XVI і каралеўскага двара, быў запушчаны шар з першымі жывымі пасажырамі — баранам, качкай і пеўнем. Ён падняўся прыкладна на 600 м, за восем хвілін пераадолеў каля 3,5 км і прызямліўся без істотных пашкоджанняў.[5]
21 лістапада 1783 года ў Парыжы адбыўся першы свабодны палёт людзей на паветраным шары. На пабудаваным братамі аэрастаце падняліся Пілатр дэ Разье і маркіз Франсуа Ларан д'Арланд. Палёт працягваўся каля 25 хвілін; за гэты час паветраплавальнікі пераадолелі каля 8 км.[6][7]
Паспяховыя доследы братоў Мангальф'е паказалі магчымасць практычнага палёту на апараце, лягчэйшым за паветра, і сталі пачаткам шырокага развіцця паветраплавання.
Гл. таксама
[правіць | правіць зыходнік]Зноскі
[правіць | правіць зыходнік]- ↑ 65. Мангальф'е // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 10: Малайзія — Мугаджары / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2000. — Т. 10. — 544 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0169-9 (т. 10).
- ↑ Notre histoire (фр.). Canson. Праверана 14 ліпеня 2026.
- ↑ Les Montgolfier, la montgolfière et le papier (фр.). Canson. Праверана 14 ліпеня 2026.
- ↑ Aéronat au long cours (фр.). Les Essentiels de la Bibliothèque nationale de France. Праверана 14 ліпеня 2026.
- ↑ Le premier vol en montgolfière (фр.). Château de Versailles. Праверана 14 ліпеня 2026.
- ↑ Сацута У. М. Паветраплаванне // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 11: Мугір — Паліклініка / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2000. — Т. 11. — С. 469. — 560 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0188-5 (т. 11).
- ↑ 468. Паветраны шар // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 11: Мугір — Паліклініка / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2000. — Т. 11. — 560 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0188-5 (т. 11).
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- 65. Мангальф'е // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 10: Малайзія — Мугаджары / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2000. — Т. 10. — 544 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0169-9 (т. 10).
- 468. Паветраны шар // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 11: Мугір — Паліклініка / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2000. — Т. 11. — 560 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0188-5 (т. 11).
- Сацута У. М. Паветраплаванне // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 11: Мугір — Паліклініка / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 2000. — Т. 11. — С. 469. — 560 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0188-5 (т. 11).
- Сіўчыкаў У. «Падымі мяне ў светлы абшар…» // Наша вера. — 2020. — № 2 (92). — С. 55—58.
| Браты Мангальф'е на Вікісховішчы |