Будынак Сената і Сінода

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Адміністрацыйны будынак
Будынак Сената і Сінода
руск.: Здание Сената и Синода
Saint-Pétersbourg - Senat.jpg
59°56′07″ пн. ш. 30°18′05″ у. д.HGЯO
Краіна Расія
Горад Санкт-Пецярбург
Тып будынка Комплекс будынкаў
Архітэктурны стыль ампір
Аўтар праекта Карл Росі
Будаўнік А. Я. Штаўберт
Будаўніцтва 18291834 гады
Асноўныя
даты
Скасаванне Сената і Сінода — 1917

Першае пасяджэнне Канстытуцыйнага суда
ў Санкт-Пецярбургу — 27 мая 2008 года

Будынкі:
Бібліятэка імя Ельцына • унутраны двор
Статус Герб Расіі Аб'ект культурнай спадчыны РФ № 7810028000№ 7810028000

Будынак Сената і Сінода (Санкт-Пецярбург)
Будынак Сената і Сінода
Будынак Сената і Сінода

Будынак Сената і Сінода — помнік архітэктуры Санкт-Пецярбурга. Першапачаткова быў пабудаваны для двух дзяржаўных органаў кіравання Расійскай імперыі: Сената і Свяцейшага Сінода(руск.) бел.. Апошні буйны праект архітэктара Карла Росі.

З 1925 да 2006 года ў памяшканнях знаходзіўся Расійскі дзяржаўны гістарычны архіў(руск.) бел.[1]. У адным крыле будынка з мая 2008 года размяшчаюцца асноўныя падраздзяленні Канстытуцыйнага Суда Расійскай Федэрацыі(руск.) бел.. У іншым крыле будынка з мая 2009 размяшчаецца Прэзідэнцкая бібліятэка імя Б. М. Ельцына(руск.) бел..

Перадгісторыя[правіць | правіць зыходнік]

Сенат і Сінод першапачаткова размяшчаліся ў будынку Дванаццаці калегій.

Першай пабудовай на месцы цяперашніх будынкаў Сената і Сінода стаяў фахверкавы дом святлейшага князя Меншыкава. Пасля яго апалы дом на набярэжнай Нявы перайшоў ва ўласнасць віцэ-канцлера А. І. Астэрмана, а ў 1744 годзе быў падараваны Лізаветай Пятроўнай канцлеру А. П. Бястужава-Руміна(руск.) бел., для якога ўзвялі пабудову ў стылі барока.

У 1763 годзе, пасля ўсшэсця на пасад Кацярыны II, дом Бястужава-Руміна перайшоў у казну, і ў гэты будынак, перабудаваны архітэктарам А. Ф. Вістам(руск.) бел., пераехаў Сенат. У 1780-1790-х гадах барочны дом Бястужава-Руміна быў зноў перабудаваны, і яго фасады атрымалі новую архітэктурную апрацоўку, тыповую для рускага класіцызму.

Імя аўтара праекта перабудовы будынка застаецца невядомым. Мяркуючы чарцяжам заходняга фасада будынка, якія захаваліся ў зборы музея Акадэміі мастацтваў(руск.) бел., праект быў распрацаваны архітэктарам І. Я. Старовым.

На месцы цяперашняга будынка Сінода ў XVIII стагоддзі знаходзіўся дом купчыхі Кусаўніковай.

Гісторыя пабудовы[правіць | правіць зыходнік]

Арка, якая злучае Сенат і Сінод. За ёй — Галерная вуліца, Санкт-Пецярбург(руск.) бел.
Начное падсвятленне. Выгляд з Васільеўскага вострава.

З узвядзеннем Адміралцейства ў 1806—1823 гадах ранейшыя пабудовы ўжо не адпавядалі новаму абліччу Сенацкай плошчы. Узнікла неабходнасць у рэканструкцыі, і быў аб'яўлены конкурс на распрацоўку праекта новых будынкаў Сената і Сінода[2][3][4].

24 жніўня 1829 года быў закладзены будынак Сената; у 1830 — будынкі Сінода. Завершана будаўніцтва ў 1834 годзе. Будаўніцтва вялося пад кіраўніцтвам архітэктара Аляксандра Штаўберта па праекце Карла Росі.

Зноскі