Бузульнік сібірскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Бузульнік сібірскі
Ligulaire-Souveyrols.JPG
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Ligularia sibirica (L.) Cass. (1823)

Сінонімы
Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
NCBI  118776
GRIN  t:22060
IPNI  230851-1
TPL  gcc-50651

Бузульнік сібірскі[3][4] (Ligulária sibírica) — від шматгадовых травяністых раслін з роду Бузульнік (Ligularia) сямейства Астравыя (Asteraceae); тыпавы від гэтага роду.

Арэал віду ахоплівае амаль усю тэрыторыю Еўропы, а таксама Сібір.

Часам бузульнік сібірскі культывуюць як дэкаратыўнаю садовую расліну.

Занесены ў Чырвоную кнігу Цвярской вобласці, вырошчваецца ў Батанічным садзе ЦвДУ

Бузульник сібірскі: суквецці.

Біялагічнае апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Расліна вышынёй 40-150 см. Мае кароткае ўсечанае карэнішча.

Сцябло прамое, неразгалінаванае, бароздавае, голае, полае. Ніжняе лісце чарашковае, ля аснавання похвава-пашыранае; ліставая пласцінка вялікая, сэрцападобна-трохкутная, тупая, востразубчастая. Сцябловае лісце меншага памеру, з похвавым аснаваннем, сцяблоабдымнае, верхняе — ланцэтнае, лускаватае, чырванавата-карычневае.

Шматлікія кошыкі сабраны ў густую, пышную гронку: асобныя кошыкі вырастаюць у пазухах прыкветкаў. Абгортка аднарадная, лісточкі абгорткі (8-10) лінейныя, ложа няплёнкавае. Язычковыя кветкі залаціста-жоўтыя, даўгавата-яйкападобныя, сярэднія трубчастыя. Цвіце з ліпеня па верасень.

Плод — яйкападобная сямянка з брудна-белым чубком.

Арэал[правіць | правіць зыходнік]

Гемікрыптафіт, распаўсюджаны ў Еўропе і Азіі ў міжземнаморскай, умеранай і субкантынентальнай кліматычных абласцях.

Расце ў сырых зацененых месцах на гумусных глебах: каля вадаёмаў, у зарасніках хмызняку, алешніку, па берагах ручаёў, на багністых тарфяных лугах — ад нізін да перадгор’яў.

Падвіды[правіць | правіць зыходнік]

Адрозніваюць чатыры падвіда:

  • Ligularia sibirica. Лісце ў тыпавога падвіду або цалкам голае або з кароткім апушэннем па жылках[5].
  • Ligularia sibirica (Pojark.) E.Wiebe (1998)
  • Ligularia sibirica (Pojark.) V.G.Sergienko (1986)
  • Ligularia sibirica (Minderova) Tzvelev (2000). У гэтага падвіду, у адрозненне ад тыпавога, лісце коратка густа апушанае[5].

Зноскі

  1. Ужываецца таксама назва Пакрытанасенныя.
  2. Пра ўмоўнасць аднясення апісанай у гэтым артыкуле групы раслін да класа двухдольных гл. артыкул «Двухдольныя».
  3. Киселевский А. И. Латино-русско-белорусский ботанический словарь.. — Минск: «Наука и техника», 1967. — С. 74. — 160 с. — 2 350 экз.
  4. Бузульнік // Энцыклапедыя прыроды Беларусі. У 5-і т. Т. 1. Ааліты — Гасцінец / Рэдкал. І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ ім. Петруся Броўкі, 1983. — 575 с., іл. — 10 000 экз.. — С. 352
  5. 5,0 5,1 Иллюстрированный определитель растений Ленинградской области / Под ред. А. Л. Буданцева и Г. П. Яковлева. — М., 2006. — С. 546—547. — 799 с. — 700 экз. — ISBN 5-87317-260-9.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]