Бэці Альвер

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Бэці Альвер
Betti Alver Museum.JPG
Дата нараджэння:

23 лістапада 1906(1906-11-23)

Месца нараджэння:

Йыгева[d]

Дата смерці:

19 чэрвеня 1989(1989-06-19) (82 гады)

Месца смерці:

Тарту, Эстонія

Род дзейнасці:

паэт, раманіст[d] і пісьменнік

Бэ́ці А́львер (эст.: Betti Alver, сапраўднае імя Элізабет Лэпік (эст.: Elisabet Lepik); 23 лістапада 1906 г., Йыгева, Расійская імперыя — 27 лютага 1989, Тарту, Эстонская ССР) — эстонская паэтэса, празаік, перакладчыца. Народная пісьменніца Эстоніі (1981). Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Эстоніі 1980.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Элізабет Лэпік нарадзілася 23 лістапада 1906 года ў горадзе Йыгева Ліфляндскай губерні. У 1924 годзе скончыла школу ў Тарту, у 19241927 гадах у Тартускім універсітэце вывучала эстонскую мову і літаратуру.

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

У 1927 годзе дэбютавала як празаік, калі быў апублікаваны раман «Любоўніца ветру». У творах Альвер спалучаецца лірызм з філасофскім асэнсаваннем рэчаіснасці. Эмацыянальна багатая і дасканалая па форме паэзія Альвер раскрывае адвечныя каштоўнасці жыцця (паэмы «Песня пра белую варону», 1931; «Арэхавая шкарлупіна», 1937; зборнік паэм «Надтрэснутае люстэрка», 1962; зборнікі вершаў «Пыл і агонь», 1936; «Зоркавы час», 1966; «Настрой», 1976; «Лятаючы горад», 1979, «Каралы Эмайыгі», 1986 і інш.).

У перакладзе Бэці Альвер былі выдадзены паэмы А. С. Пушкіна і яго раман у вершах «Яўген Анегін» (1964). Вершы Бэці Альвер перакладзены на англійскую, італьянскую, польскую, рускую, чэшскую і іншыя мовы.

Ушаванне памяці[правіць | правіць зыходнік]

У гонар Бэці Альвер ў яе родным горадзе Йыгева праводзяцца восеньскія дні паэзіі «Зорны час».

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]