Бяроза Эрмана

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Бяроза Эрмана
Betula ermanii (200612).jpg
Агульны выгляд расліны зімой
Навуковая класіфікацыя
Міжнародная навуковая назва

Betula ermanii Cham.

Сінонімы
Ахоўны статус
Wikispecies-logo.svg
Сістэматыка
на Віківідах
Commons-logo.svg
Выявы
на Вікісховішчы
NCBI  216992
EOL  1149443
GRIN  t:7080
IPNI  295076-1
TPL  kew-21280

Бяроза Эрмана[4], каменная (Betula ermanii) — лісцёвае дрэва сямейства бярозавых.

Батанічнае апісанне[правіць | правіць зыходнік]

Дрэвы вышынёй ад 12 да 15 м, часам да 20 м, ствол дыяметрам 50-75 см. Кара буравата-шэрая, патрэсканая, у маладых дрэў лушчыцца шматкамі. Крона рэдкая, часта аднабокая. Лісце яйкападобнае, двойчывострапільчатае, зверху цёмна-зялёнае, знізу больш светлае. Кветкі ў каташках, плод арэшак.

Арэал і экалогія[правіць | правіць зыходнік]

Радзіма паўвостраў Камчатка і суседнія астравы. Інтрадукавана на Беларусі.

Холадаўстойлівае, ценевыноснае, непатрабавальнае да ўрадлівасці і вільготнасці глебы дрэва. Жыве да 300—400 гадоў.

Таксанамія[правіць | правіць зыходнік]

Від Бяроза Эрмана ўваходзіць у род Бяроза (Betula) падсямейства Бярозавыя (Betuloideae) сямейства Бярозавыя (Betulaceae) парадку Букакветныя (Fagales).


  яшчэ 7 сямействаў
(згодна Сістэме APG II)
  яшчэ 1—2 роды  
         
  парадак Букакветныя     падсямейства Бярозавыя     від
Бяроза Эрмана
               
  аддзел Кветкавыя, ці Пакрытанасенныя     сямейства Бярозавыя     род
Бяроза
   
             
  яшчэ 44 пападкі кветкавых раслін
(згодна Сістэме APG II)
  яшчэ адно падсямейства, Coryloideae
(згодна Сістэме APG II)
  яшчэ больш 110 відаў
     

Выкарыстанне[правіць | правіць зыходнік]

Драўніна цвёрдая, цяжкая, вельмі трывалая. Прыдатная для разнастайных вырабаў.

Зноскі

  1. Ужываецца таксама назва Пакрытанасенныя.
  2. Пра ўмоўнасць аднясення апісанай у гэтым артыкуле групы раслін да класа двухдольных гл. артыкул «Двухдольныя».
  3. 3,0 3,1 3,2 Гл. картку расліны
  4. Киселевский А. И. Латино-русско-белорусский ботанический словарь.. — Минск: «Наука и техника», 1967. — С. 23. — 160 с. — 2 350 экз.