Біруце Галдзікас
| Біруце Галдзікас | |
|---|---|
| літ.: Birutė Galdikas | |
| | |
| Дата нараджэння | 10 мая 1946[1][2] |
| Месца нараджэння | |
| Дата смерці | 24 сакавіка 2026[3] (79 гадоў) |
| Месца смерці | |
| Грамадзянства | |
| Род дзейнасці | антраполаг, заолаг, выкладчыца ўніверсітэта, кансервацыяніст, прыматолаг, этолаг |
| Навуковая сфера | прыматалогія, антрапалогія[4], эталогія[4] і прыматы[4] |
| Месца працы | |
| Альма-матар | |
| Узнагароды | |
Біруце Галдзікас (Marija Birutė Filomena Galdikas; 10 мая 1946[1][2], Вісбадэн — 24 сакавіка 2026[3], Лос-Анджэлес, Каліфорнія) — канадскі антраполаг, прыматолаг, этолаг і эколаг літоўскага паходжання, спецыялістка па арангутанам, актывістка руху аховы барнэйскіх арангутанаў.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Нарадзілася ў сям’і бежанцаў з савецкай з Літвы ў акупаваным саюзнымі войскамі Вісбадэне. Пазней яе сям’я пераехала ў Канаду і атрымала грамадзянства гэтай краіны. Дзіцячыя гады правяла ў Таронта. У каледжы вывучала псіхалогію і біялогію, у 1966 годзе атрымала ступень бакалаўра псіхалогіі і заалогіі ад універсітэта Брытанскай Калумбіі і універсітэта Каліфорніі ў Лос-Анджэлесе. У 1969 годзе стала магістрам антрапалогіі, у 1978 годзе — доктарам[5].
Падчас дактарантуры ў Лос-Анджэлесе пазнаёмілася з легендарным палеантолагам і прыматолагам Луісам Лікі, пад уплывам якога зацікавілася праблемамі арангутанаў на Барнэа. У сваю першую экспедыцыю на гэты востраў Галдзікас адправілася са сваім былым мужам у 1971 годзе. Даследаванні жыцця вышэйшых прыматаў яна праводзіла на працягу 25 гадоў, вялікую частку часу праводзячы ў цяжкіх палявых умовах, жывучы ў бамбукавай хаціне. Галдзікас унесла важны ўклад у стварэнне нацыянальнага парку на аснове запаведніка Танджунг-Пуцінг, які стаў домам для многіх арангутанаў, і асабіста ўдзельнічала ў вяртанні ў дзікую прыроду больш за 150 асобін гэтых жывёл, якія выраслі ў няволі.
З’яўлялася прафесарам Універсітэта Саймана Фрэйзера ў Барнабі (Брытанскай Калумбіі) і экстраардынарным прафесарам Нацыянальнага універсітэта у Джакарце, а таксама ўзначальвала Міжнародны фонд абароны арангутанаў у Лос-Анджэлесе. Яе пяру належыць некалькі кніг, у тым ліку «Вялікая малпавая адысея» і ўспаміны «Разважанні аб Эдэме» аб гадах, праведзеных на Барнэа. За сваю дзейнасць яна ўдастоена разнастайных узнагарод і прэмій. З 1995 года кавалер Ордэна Канады. У канцы 1990-х гадоў, аднак, яе метады рэабілітацыі арангутанаў сталі падвяргацца крытыцы.
Памерла 24 сакавіка 2026 года ў Лос-Анджэлесе (ЗША).
Крыніцы
[правіць | правіць зыходнік]- 1 2 Biruté Galdikas // FemBio database Праверана 9 кастрычніка 2017.
- 1 2 WorldCat Entities — OCLC, Inc., 2022. Праверана 31 сакавіка 2026.
- 1 2 Gedvila M. VDU bendruomenė liūdi dėl profesorės Birutės Galdikas netekties — 2026. Праверана 7 красавіка 2026.
- 1 2 3 Národní autority České republiky Праверана 7 лістапада 2022.
- ↑ Profile : Biruté Galdikas. Science.ca. Праверана 19 студзеня 2014.(недаступная спасылка)
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Артыкул Архівавана 13 мая 2017. у Энцыклапедыі «Кругосвет».