Валерый Ігнатавіч Глушакоў
| Валерый Ігнатавіч Глушакоў | |
|---|---|
| Дата нараджэння | 1 верасня 1926 |
| Месца нараджэння | |
| Дата смерці | 3 красавіка 2005 (78 гадоў) |
| Месца смерці | |
| Краіна | |
| Альма-матар | |
| Месца працы | |
| Музычная дзейнасць | |
| Прафесіі | спявак |
| Пеўчы голас | тэнар |
| Інструменты | вакал |
| Узнагароды |
    |
.svg){kind=small}
Валерый Ігнатавіч Глушакоў (1 верасня 1926, Бабруйск — 3 красавіка 2005, Мінск) — беларускі савецкі спявак (лірычны тэнар). Народны артыст БССР (1964)[1].
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Нарадзіўся ў 1926 годзе ў Бабруйску. Валерый Глушакоў гераічна праявіў сябе падчас Вялікай Айчыннай вайны. Знаходзячыся на акупіраванай тэрыторыі, служыў сувязным 9-й Кіраўскай брыгады, быў арыштаваны гестапа, збег[2].
Скончыў Беларускую кансерваторыю (1956, па класе Я. Віцінга). З 1954 года — саліст Беларускай філармоніі, у 1956-74 гадах — Дзяржаўнага тэатра оперы і балета БССР[1].
Творчасць
[правіць | правіць зыходнік]Выканаўчай манеры спевака ўласцівы лірысная напоўненасць, непасрэднасць[1]. Стварыў вобразы Андрэя (першы выканаўца)[3][4] і Супонькі («Калючая ружа», «Калі ападае лісце» Ю. Семянякі), Уронака (першы выканаўца)[3][4] («Яснае світанне» А. Туранкова), Марціна (першы выканаўца) («Міхась Падгорны» Я. Цікоцкага), Уладзіміра Ігаравіча («Князь Ігар» А. Барадзіна), Фаўста («Фаўст» Ш. Гуно), Надзіра («Шукальнікі жэмчугу» Ж. Бізэ), дэ Грые, Вертэра («Манон», «Вертэр» Ж. Маснэ), графа Альмавівы («Севільскі цырульнік» Дж. Расіні), Герцага, Альфрэда («Рыгалета», «Травіята» Дж. Вердзі), Рудольфа(«Багема» Дж. Пучыні), Антоніа («Заручыны ў манастыры» С. Пракоф’ева), Рафаэля («Рафаэль» А. Арэнскага) і інш[1].
У канцэртным рэпертуары Глушакова творы замежнай класікі, савецкіх, беларускіх кампазітараў, народныя песні[1].
Узнагароды
[правіць | правіць зыходнік]Узнагароджаны медалямі «За перамогу над Германіяй», «30 гадоў Савецкай Арміі і флоту», «20 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.», «40 гадоў перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.», «60 гадоў узброеных сіл СССР»[2].
Памяць
[правіць | правіць зыходнік]На доме, дзе жыў Валерый Глушакоў, усталявана мемарыяльная дошка[5].
Зноскі
- ↑ а б в г д Глушаков Валерий Игнатьевич // Биографический справочник. — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 152. — 737 с.
- ↑ а б Легенды беларускай оперы(недаступная спасылка). Архівавана з першакрыніцы 6 сакавіка 2016. Праверана 14 верасня 2015.
- ↑ а б Легенды беларускай оперы(недаступная спасылка)
- ↑ а б Глушаков В. И. (руск.)
- ↑ Мемарыяльная дошка
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Республика Беларусь : энциклопедия. В 7 т. Т. 3. — Минск, 2006.
- Энцыклапедыя літаратуры і мастацтва Беларусі. У 5 т. Т. 2. — Мінск, 1985.
- Театральная энциклопедия. Том 6/Глав. ред. П. А. Марков — М.: Советская энциклопедия, 1967. — 1136 стб. с илл., 8 л. илл.
- Нарадзіліся 1 верасня
- Нарадзіліся ў 1926 годзе
- Нарадзіліся ў Бабруйску
- Памерлі 3 красавіка
- Памерлі ў 2005 годзе
- Памерлі ў Мінску
- Выпускнікі Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі
- Постаці Беларускай дзяржаўнай філармоніі
- Постаці Вялікага тэатра оперы і балета Рэспублікі Беларусь
- Тэнары
- Кавалеры ордэна Айчыннай вайны II ступені
- Узнагароджаныя медалём «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
- Узнагароджаныя медалём «Сорак гадоў перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
- Народныя артысты Беларускай ССР
- Асобы
- Музыканты паводле алфавіта
- Спевакі і спявачкі паводле алфавіта
- Спевакі і спявачкі Беларусі
- Спевакі і спявачкі СССР
- Спевакі і спявачкі XX стагоддзя
- Оперныя спевакі і спявачкі Беларусі
- Оперныя спевакі і спявачкі СССР
- Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны