Валерый Фёдаравіч Грышкавец

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Валерый Фёдаравіч Грышкавец
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння: 23 снежня 1953(1953-12-23) (65 гадоў)
Месца нараджэння: г. Пінск, Брэсцкая вобласць
Грамадзянства: Беларусь
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці: паэт, эсэіст, крытык і перакладчык
Валодае мовамі: руская
Мова твораў: руская
Грамадская дзейнасць
Член у
Прэміі: Лаўрэат літаратурнай прэміі імя Уладзіміра Калесніка Брэсцкага аблвыканкама (2007). Лаўрэат прэміі Саюза пісьменнікаў Беларусі «Залаты Купідон» (2011).
Узнагароды: Узнагароджаны медалём «За вялікі ўклад у літаратуру» (2014) і медалём Францыска Скарыны (2015).

Валерый Фёдаравіч Грышкавец (23 снежня 1953, Пінск, Брэсцкая вобласць) - паэт, эсэіст, крытык і перакладчык.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Нарадзіўся ў Пінску. Пасля заканчэння васьмігодкі працаваў на прадпрыемствах Пінска, вінаградарам у Крыме, геолагам у Іркуцкай вобласці, на будоўлях Бураціі і Літвы, карэспандэнтам і загадчыкам аддзела ў газеце «Полесская правда» (1976-1991, з перапынкамі).

Служыў у Савецкай арміі (1973-1975). Вучыўся ў Беларускім дзяржаўным універсітэце (не закончыў) і на Вышэйшых літаратурных курсах пры Літаратурным інстытуце імя М. Горкага ў Маскве (1993-1997). У 1993- 2004 гадах жыў і працаваў у Маскве.

Друкуецца з 1968 года. Выступае ў друку як паэт, эсэіст, крытык і перакладчык з беларускай, украінскай, польскай і балгарскай моў.

Вершы, эсэ, артыкулы аб літаратуры, літаратарах і пераклады Валерыя Грышкаўца, пачынаючы з 1971 года, друкуюцца ў часопісах «Нёман», «Рабочая смена», «Родник», «Наш современник», «Дружба народов», «Москва», «Новая Россия», «Русское возрождение» (Нью- Йорк), «Московский вестник», «Смена», «Юность», «Всемирная литература», «Беларуская думка»; у альманахах «Истоки», «Дзень паэзii», «Братина», «Берасцейскiя каранi»; у анталогіях «Современное русское зарубежье» і «Белорусская поэзия. Из века в век»; у газетах «Литература», «Завтра», «Литературная газета», «Литературная Россия», «Книжное обозрение», «Лiтаратура i мастацтва» і іншых выданнях.

Член Саюза беларускіх пісьменнікаў (1992), Саюза пісьменнікаў Беларусі (2006) і Саюза пісьменнікаў Расіі (1996).

Член праўлення Саюза пісьменнікаў Беларусі (2011).

З 2004 года зноў жыве ў Пінску. Працуе ўласным карэспандэнтам брэсцкай абласной газеты «Заря».

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Аўтар кніг:

«Время отправления» (Минск, «Мастацкая лiтаратура», 1981).

«Круг аистиный» (Минск, «Мастацкая лiтаратура», 1991).

«Белые мосты»: стихи, рассказы, эссе, статьи, заметки (Пинск, «Пинская региональная типография», 2004).

«Я из тех…» (Минск, «Харвест», 2012).

«Как на духу!..» (Минск, «Выдавецкі дом «Звязда», 2016).

ПУБЛІКАЦЫІ Ў ЛІТАРАТУРНЫХ ЗБОРНІКАХ:

«Берасцейскія карані» (Брэст, «Брэсцкая друкарня», 1993 і 1998).

«Современное русское зарубежье. Антология» (Москва, издательство «Академика», 2010, Т. 1, кніга 4).

«Белорусская поэзия. Из века в век»: антология (Москва, «Икар», 2007).

«Па праву жывога»: вершы (Мінск, «Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі», 2014).

Пераклады[правіць | правіць зыходнік]

«Белой Вежи свет»: поэзия Брестчины (Брест, «Академия», 2005).

«Белой Вежи свет»: дополн. (Минск, «Літаратура і мастацтва», 2010).

Рышард Капустинский «Возвращение»: стихи с польского языка (Минск, «Літаратура і мастацтва», 2007).

Часопіс «СЛОВО» № 5-6 за 1997 год (Москва, в переводе  В. Гришковца) апублікаваў містычную паэму і каментарый да яе бал- гарскага паэта Мікалая Парушэва «Онегин путешествует…».

Прызнанне[правіць | правіць зыходнік]

Лаўрэат літаратурных прэмій часопісаў «Нёман» (1991), «Москва» (1997), «Беларуская думка» (2005), Міжнароднай літаратурнай прэміі імя Андрэя Платонава (Масква, 1998), «Золотое перо России» (2003), незалежнай літаратурнай прэміі «Пуд мёда» (2004).

Лаўрэат літаратурнай прэміі імя Уладзіміра Калесніка Брэсцкага аблвыканкама (2007).

Лаўрэат прэміі Саюза пісьменнікаў Беларусі «Залаты Купідон» (2011).

Узнагароджаны медалём «За вялікі ўклад у літаратуру» (2014) і медалём Францыска Скарыны (2015).

Публіцыстыка[правіць | правіць зыходнік]

«Попытка автопортрета»: газета «МЯСЦОВЫ ЧАС» (24.12.2003).

«Возводим храмы, строим агрогородки»: газета «ЗАРЯ» (19.11.2005).

«Дом полный света»: часопіс «БЕЛАРУСКАЯ ДУМКА» (№ 3, 2006).

«Ивановщина – колыбель Достоевских»: газета «ЗАРЯ» (10.10.2006).

«Горькая радость памяти»: «ПОЛЕССКАЯ ПРАВДА» (07.05.2007).

«Пачынаецца ўсё з любові» на аднайменную кнігу Я. Янішчыц, газета «Заря» (25.11.2008), часопіс «РАБОЧАЯ СМЕНА» (Москва).

Рэцэнзія «Мой паратунак – слова»: на кнігу «Кроплі» Марыі Кобец, часопіс «НЁМАН» (№ 2, 2012).

«Путь к себе»: на кнігу В. Бычкоўскага «Следы по кругу», часопіс «НЁМАН» (№ 8, 2016).

«Злавіць няўлоўнае, зразумець невыказанае, ці Свет паэтычнай фантазіі Алены Ігнацюк»: на кнігу «Будзе ўсё наадварот» А. Ігнацюк, «Заря» (№ 30, 16.03.2017).

«Три эссе»: часопіс «НЁМАН» (№ 12, 2013).

«Не пропаду я…»: пра М. Рудкоўскага, часопіс «НЁМАН» (№ 4, 2016).

Часопіс «НЁМАН»: Рышард Капустинский «Попытка поймать неуловимое» (№ 8, 2007). «Одиночество в хаосе мегаполиса». Фрагменты дневника (№ 2, 2010; № 12, 2010). «Сближал народы и культуры» (№ 3, 2012). «Мера жита – мера слова: жизнь!» (№ 1, 2013). «Живёт на селе подвижник» (№ 12, 2014). «Всепобеждающая сила любви» (№ 10, 2015). «Трагедия провинциального романтика»: пра М. Самуйліка (№ 10, 2016). «Ощущение чуда: стихографика…» (№ 4, 2017). «Опереться на книжную полку…» (№ 6, 2017).

Сайт ГА «САЮЗ ПІСЬМЕННІКАЎ БЕЛАРУСІ»: «И возродился в Бобровичах храм» (17.09.2016).

Газета «СОЮЗНОЕ СЛОВО»: «Возродился храм Божий в Бобровичах» (17.09.2016).

Зноскі[правіць | правіць зыходнік]

  1. «Творчы партрэт пісьменніцкай суполкі: Біяграфічны даведнік Брэсцкага абласнога аддзялення Саюза пісьменнікаў Беларусі»: (Брэст, «Альтэрнатыва», 2018)

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

«Беларускія пісьменнікі»: «Бібліяграфічны слоўнік», Т. 6. пад рэдакцыяй Мальдзіса (Мінск, «БелЭн» 1992—1995).

«Беларуская Энцыклапедыя»: 18 т. — Т. 5 (Мінск, «Беларуская Энцыклапедыя», 1997).

Кніга «Памяць»: гісторыка-дакументальная хроніка Пінскага раёна (Мінск, «БЕЛТА», 1998).

«Літаратурная карта Берасцейшчыны»: навукова-папулярнае выданне (Брэст, «Брэсцкая друкарня», 2008).

«Пуд мёда за строки поэзии»: пра лаўрэата мядовай прэміі на Брэстчыне, П. Куніцкі, газета «Комсомольская правда» (28.10.2004).

«Лунная флейта» пинских авторов": песня Алега Венгера і Валерыя Грышкаўца, газета «Пінскі веснік» (23.09.2005).

"Наш автор — «Лауреат года» журнала «Беларуская думка»:  І. Захараў, газета «Пінскі веснік» (03.02.2006).

«Сердца увеличенный портрет»: пра паэзію, Ю. Сапажкоў, часопіс «Нёман» (№ 7, 2006).

«О пережитом»: аб фрагментах дзённіка В. Грышкаўца «Одиночество в хаосе мегаполиса», Г. Томашевич, газета «Заря» (28.12.2010).

«Сувязны літаратур»: В. Бурдыка, газета «Народная трыбуна» (№ 11, 13.03.2015).

«По „Белым мостам“ Валерия Гришковца»: рэцэнзія, Л. Бунеева, газета «Вечерний Брест» (06.10.2004).

"О «Белых мостах»: рэцэнзія на аднайменную кнігу, Л. Галубовіч, газета «ЛіМ» (№ 50, 29.12.2004).

«О „Белых мостах“ замолвим слово»: Н. Васілеўскі, газета «Полесская правда» (06.10.2004).

«Белые мосты» — надежды дороги": аб прэзентацыі кнігі «Белые мосты», А. Мірчук, газета «Пінскі веснік» (08.10.2004).

«Я до сих пор стою на раздорожье»: рэцэнзія на кнігу «Белые мосты», Ю. Саўчанка, часопіс «Нёман» (№ 7, 2005).

«Честный поэт»: на кнігу «Я из тех…», Б. Петухоў, часопіс «Наш современник» (№ 7, 2013).

«…Лети, душа моя, до края…»: Ю. Саўчанка на кнігу «Как на духу!», часопіс «Нёман» (№ 11, 2016).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]