Ванда Лявіцкая

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Ванда Лявіцкая
Vanda Lavickaja family.jpg
Ванда Лявіцкая (зверху).
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння: 25 верасня 1895(1895-09-25)
Месца нараджэння:
Дата смерці: 8 снежня 1968(1968-12-08) (73 гады)
Бацька: Ядвігін Ш.
Маці: Люцыя Аляксандраўна Лявіцкая[d]
Муж: Язэп Юр’евіч Лёсік
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці: перакладчыца, паэтка, пісьменніца
Валодае мовамі: беларуская і руская
Мова твораў: беларуская

Ванда Лявіцкая (па мужу Лёсік; 25 верасня 1895, Радашковічы, цяпер Маладзечанскі раён — 8 снежня 1968, пас. Татарка, Стаўрапольскі край, Расія) — беларуская пісьменніца, педагог.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Ванда Лявіцкая была адзінай дачкою пісьменніка Ядвігіна Ш. (Антона Лявіцкага). Пасля вышэйшага пачатковага вучылішча ў Радашковічах яна рыхтавалася да экзаменаў на вясковую настаўніцу, але гэтаму перашкодзілі каталіцкае веравызнанне і пачатак Першай сусветнай вайны. З 1914 года ў Мінску, працавала ў «Беларускай кнігарні» і гарадской бібліятэцы імя А. Пушкіна, куды яе рэкамендавала А. Пашкевіч (Цётка). Потым была выхавацелькай і выкладчыцай у беларускіх дзіцячых прытулках і ў Першай мінскай беларускай школе. У 1917 Ванда Лявіцкая стала жонкай палітыка, вучонага і пісьменніка Язэпа Лёсіка. Таксама займалася літаратурнай творчасцю: друкавала вершы і апавяданні ў «Нашай Ніве», газетах «Беларусь» і «Вольная Беларусь». Калі ў 1930-х Лёсіка арыштавалі па справе «Саюзу вызвалення Беларусі», як толькі стала магчымым, паехала да высланага мужа, з 1933 дзяліла з ім ссылку. Напісала ўспаміны пра бацьку. Дзеці Лёсікаў — Люцыя, Алеся і Юры — у Беларусь не вярнуліся.

Зноскі

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]