Вежа Пірэлі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Небаскроб «Пірэлі»
Paolo Monti - Servizio fotografico - BEIC 6338549.jpg
Краіна:
Месцазнаходжанне: Італія Італія, Мілан
Будаўніцтва: 1956—1960
Прызначэнне: Офісны будынак
Адкрыццё: 4 красавіка 1960
Архітэктурны стыль: movement moderne[d]
Вышыня па шпілі: 127,1 м
Вышыня па даху: 124,1 м
Вышыня па верхнім паверсе: 112,8 м
Колькасць паверхаў: 32
Колькасць ліфтаў: 6
Уласнік: Ламбардыя
Архітэктар: Джыа Понці пры ўдзеле П'ера Луіджы Нерві
Інжынер-будаўнік: Pier Luigi Nervi[d]
Забудоўшчык: Pirelli[d]
Emporis: pirellibuilding-milan-italy
SkyscraperPage: 906
Commons-logo.svg Выявы па тэме на Вікісховішчы

Вежа Пірэлі (італ.: Grattacielo Pirelli) — вышынны будынак у Мілане, які доўгі час з'яўлялася самым высокім у Італіі (пасля турынскай Мале-Антанеліяна).

У 1950 г. Альберта Пірэлі, прэзідэнт канцэрна «Пірэлі», выступіў з ідэяй будаўніцтва першага італьянскага небаскроба на тым месцы, дзе ў XIX стагоддзі знаходзіліся першыя вытворчыя сілы яго кампаніі.

Вежу Пірэлі спраектаваў Джыа Понці пры ўдзеле П'ера Луіджы Нерві, які настаяў на рэвалюцыйным адыходзе ад традыцыйнай для небаскробаў таго часу прамавугольнай формы.

На будаўніцтва 127-мятровага офіснага будынка сышло звыш 60000 тон бетону. Асноўная частка будаўнічых прац была ажыццёўлена ў 1956-60 гг. 18 красавіка 2002 г. у вежу Пірэлі ўрэзаўся аматарскі самалёт; трое чалавек загінула.

У мастацтве[правіць | правіць зыходнік]

  • У пачатковых тытрах фільма Антаніёні «Ноч» (1960) люстраныя паверхні вежы Пірэлі, у якіх адлюстроўваецца цэнтр Мілана, прадстаўлены як ёмісты вобраз сучаснага, абесчалавечанага свету[2].

Зноскі

  1. archINFORM — 1994. Праверана 30 ліпеня 2018.
  2. Peter Brunette. The Films of Michelangelo Antonioni. Cambridge University Press, 1998. ISBN 0-521-38992-5. Pages 54-55.