Верхняпрыпяцкая нізіна

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Від на возера Люб’язь

Верхняпрыпяцкая нізіна (укр.: Верхньоприп'ятська низовина) — заходняя частка Палескай нізіны ў межах Валынскай і Ровенскай абласцей Украіны. З поўдня абмежавана Валынскай градой, на поўначы нізіны цягнуцца па тэрыторыі Беларусі.

Уяўляе сабою флювіягляцыяльную нізінную раўніну. Вышыні ад 128 м да 170 м. Паверхня пераважна плоская. Асноўныя элементы рэльефу — пойма і дзве надпоймавыя тэрасы Прыпяці. Пашыраны градавыя формы рэльефу і балотныя нізіны. Густая рачная сетка. Шматлікія азёры (Турскае возера, Нобель, Люб’язь і інш.). Верхняпрыпяцкая нізіна характарызуецца значнай забалочанасцю (да 30—40 %) і лясістасцю (30—35 %; пераважна бары), пышыраны лугі. Ворныя землі складаюць 12—25 %.

У пойме ракі Прыпяць створана Верхняпрыпяцкая асушальна-арашальная сістэма.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Коротун І. М. Верхньоприп’ятська низовина // Географічна енциклопедія України : у 3 т. / редколегія: О. М. Маринич (відпов. ред.) та ін. — К. : «Українська радянська енциклопедія» ім. М. П. Бажана, 1989. Т. 1.