Веслаў Мысліўскі

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Веслаў Мысліўскі
Wiesław Myśliwski
Wieslaw Mysliwski.JPG
Асабістыя звесткі
Дата нараджэння: 25 сакавіка 1932(1932-03-25)[1] (87 гадоў)
Месца нараджэння:
Грамадзянства:
Альма-матар:
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці: празаік, драматург
Кірунак: «вясковая проза»
Жанр: проза, п'еса
Валодае мовамі: польская[2]
Мова твораў: польская
Грамадская дзейнасць
Партыя
Прэміі: Дзяржаўная прэмія ПНР (двойчы), Літаратурная прэмія «Ніке» (двойчы)
Узнагароды:
Ордэн Адраджэння Польшчы 2-й ступені
Ордэн Адраджэння Польшчы 4-й ступені
Ордэн Адраджэння Польшчы 5-й ступені
Залаты медаль «За заслугі ў культуры Gloria Artis»
Ордэн «Ecce Homo»
Commons-logo.svg Выявы на Вікісховішчы

Ве́слаў Мыслі́ўскі (польск.: Wiesław Myśliwski; 25 сакавіка 1932, в. Двікозы каля г. Сандамір, Польшча) — польскі пісьменнік.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў Каталіцкі ўніверсітэт у Любліне ў 1956 годзе. У 19551976 гг. працаваў у Кааператыўным народным выдавецтве ў Варшаве. Прайшоў шлях ад памочніка рэдактара да намесніка галоўнага рэдактара. У 19751999 — галоўны рэдактар штоквартальнага часопіса «Regiony», адначасова ў 19931999 — галоўны рэдактар выдання «Sycyna».

З 1997 узначальвае журы конкурсу на прысваенне агульнапольскай прэміі імя Аляксандра Паткоўскага ў Сандаміры.

Член Саюза польскіх пісьменнікаў (1971—1983).

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

У раманах «Голы сад» (1967, экранізацыя «Праз дзевяць мастоў», 1972), «Палац» (1970, экранізацыя 1979), «Камень на камень» (1984, экранізацыя 1995), «Далягляд» (1996) паказаны сялянскай культура як арган, частка нацыянальнай культуры, вясковы свет як свет сапраўдных каштоўнасцей. Аўтар драм «Злодзей» (1973), «Ключнік» (1978), «Дрэва» (1989). Для яго твораў характэрны філасофска-міфалагічнае асэнсаванне рэчаіснасці, паэтычнасць, метафарычнасць, прытчаваць.

Зноскі

  1. Wiesław Myśliwski // Brockhaus Enzyklopädie Праверана 9 кастрычніка 2017.
  2. data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011. Праверана 10 кастрычніка 2015.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]