Вольга Фёдараўна Бергольц

З пляцоўкі Вікіпедыя
Перайсці да: рух, знайсці
Вольга Фёдараўна Бергольц

Вольга Фёдараўна Бергольц (3 (16) мая 1910, Санкт-Пецярбург — 13 лістапада 1975, Ленінград) — руская паэтэса, празаік.

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

З 1918 па 1920 год разам з сям'ёй жыла ў г.Угліч ў былых келлях Богаяўленскага манастыра. Расла і вучылася ў працоўнай школе, якую скончыла ў 1926 годзе.

У 1925 годзе прыйшла ў літаратурнае аб'яднанне рабочай моладзі — «Змена», дзе сустрэла паэта Барыса Карнілава (першага мужа, за якога выйшла замуж у 1928 годзе, ад якога 13 кастрычніка таго ж года нарадзіла дачку Ірыну, якая памерла 14 сакавіка 1936 года ва ўзросце сямі гадоў), з якім пазней вучылася на Вышэйшых курсах пры Інстытуце гісторыі мастацтваў.

З 1930 года працавала ў дзіцячай літаратуры, друкавалася ў часопісе «Чыж», выдала сваю першую кнігу — «Зіма-лета-папугай».

Скончыўшы ў 1930 годзе Ленінградскі ўніверсітэт, з'язджае ў Казахстан, працуе карэспандэнтам газеты «Савецкі стэп», пра што распавяла ў кнізе «Глыбінка» (1932). Вярнуўшыся ў Ленінград, працавала рэдактарам у газеце заводу «Электрасіла» (1931—1934). У 1933—1935 гадах выходзяць кнігі: нарысы «Гады штурму», зборнік апавяданняў «Ноч у Новым свеце», першая «дарослая паэтычная кніга» — зборнік «Вершы», з якіх пачынаецца паэтычная вядомасць Бергольц.

У 1932 годзе нараджаецца другая дачка паэтэсы — Мая, якая памерла праз год.

У 1934 годзе прынята ў Саюз Савецкіх пісьменнікаў, адкуль была выключана 16 мая 1937 года, у якім была адноўлена ліпені 1938 года, адкуль зноў была выключана пасля арышту, 5 студзеня 1939 года.

13 снежня 1938 года была арыштаваная па абвінавачванні «у сувязі з ворагамі народа» і як удзельнік контррэвалюцыйнай змовы супраць Варашылава і Жданава, у зняволенні пасля катаванняў нарадзіла мёртвае дзіця. 3 ліпеня 1939 года была вызвалена і цалкам рэабілітавана. У 1960 выходзіць кніга «Дзённыя зоркі».

Апошняя надрукаваная кніга — зборнік вершаў «Памяць», які выйшаў ў 1972 годзе ў Маскве.

Памерла Вольга Бергольц ў Ленінградзе 13 лістапада 1975 года. Пахавана на Літаратарскіх мастках Волкаўскіх могілак. Помнік на магіле паэтэсы з'явіўся толькі ў 2005 годзе.

Дзённікі, якія паэтэса вяла шмат гадоў, пры яе жыцці не былі апублікаваныя. Пасля смерці Вольгі Бергольц яе архіў быў канфіскаваны ўладамі і змешчаны ў спецсховішча. Фрагменты дзённікаў і некаторыя вершы з'явіліся ў 1980 годзе ў ізраільскім часопісе «Час і мы».

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]