Сахалін

З пляцоўкі Вікіпедыя
(Пасля перасылкі з Востраў Сахалін)
Jump to navigation Jump to search
Сахалін
У параметры «Нацыянальная назва» парушаны сінтаксіс: яго дакладнае запаўненне: «код мовы/назва/код другой мовы/назва». Калі ласка, выпраўце гэтую памылку!
Cape Tihii. Sakhalin coast of Sea of Okhotsk.JPG
Характарыстыкі
Плошча76 600 км²
Найвышэйшы пункт1 609 м
Насельніцтва493 000 чал. (2010)
Шчыльнасць насельніцтва6,44 чал./км²
Размяшчэнне
050°51′ пн. ш. 143°08′ у. д.HGЯO
АкваторыяАхоцкае мора, Ахоцкае мора, Ціхі акіян
Краіна
Суб’ект РФСахалінская вобласць
Сахалін (Расія)
Сахалін
Сахалін
Сахалін (Сахалінская вобласць)
Сахалін
Сахалін
Лагатып Вікісховішча Аўдыё, фота і відэа на Вікісховішчы

Сахалінвостраў каля ўсходняга ўзбярэжжа Азіі. Уваходзіць у склад Сахалінскай вобласці, буйнейшы востраў у складзе Расійскай Федэрацыі.

Амываецца Ахоцкім і Японскім марамі. Ад мацерыковай Азіі аддзелены Татарскім пралівам (у самай вузкай частцы — праліў Невяльскога[1] — мае шырыню 7,3 км і замярзае зімой); ад японскага вострава Хакайда — пралівам Лаперуза.

Даўжыня вострава 948 км, шырыня ад 6 (на Охінскім паяску)[2] да 160 км. Берагі зрэзаны слаба. Буйнейшыя залівы: Аніва і Цярпення. У мора значна выступаюць паўастравы Шміта, Цярпення, Крыльёнскі і Таніна-Аніўскі. Рэльеф вызначаецца сярдневысотнымі гарамі, нізкагор'ямі і нізіннымі раўнінамі[2]. Уздоўж берагоў працягнуліся Заходне-Сахалінскія (вышыні да 1330 м, гара Онар) і Усходне-Сахалінскія (вышыні да 1609 м, гара Лапаціна) горы. Паміж імі знаходзіцца Тымь-Паранайская нізіна. Паўночную частку вострава, за выключэннем паўвострава Шміта, займае Паўночна-Сахалінская раўніна.

Гл. таксама[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.14: Рэле — Слаявіна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 14. — С. 204—205. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0238-5 (Т. 14).
  2. 2,0 2,1 Сахалин // Вялікая савецкая энцыклапедыя (руск.) 

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.14: Рэле — Слаявіна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 14. — С. 204—205. — 512 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0238-5 (Т. 14).

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]