Воіслаў Каштуніца

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Воіслаў Каштуніца
сербск.: Војислав Коштуница
Vojislav Kostunica - EPP Congress Rome 2006 (68) (cropped).jpg
 
Партыя:
Адукацыя:
Навуковая ступень: доктар права[d]
  • доктар юрыдычных навук[d]
  • Дзейнасць: палітык, юрыст, педагог
    Месца працы:
    Веравызнанне: Сербская праваслаўная царква
    Нараджэнне: 24 сакавіка 1944(1944-03-24) (75 гадоў)
     
    Аўтограф: Signature of Vojislav Koštunica.png
     
    Узнагароды:
    Knight Grand Cross with Collar of the Order of Merit of the Italian Republic
    Order of St. Sergius of Radonezh 2nd class

    Воіслаў Кашту́ніца (сербск.: Војислав Каштуніца; 24 сакавіка 1944, Бялград) — прэзідэнт Югаславіі ў 2000-2003 і прэм'ер-міністр Сербіі ў 2004-2008. Заснавальнік і лідар Дэмакратычнай партыі Сербіі (з 1992 г.).

    Адукацыя[правіць | правіць зыходнік]

    Скончыў юрыдычны факультэт Бялградскага ўніверсітэта (1966). Абараніў кандыдацкую дысертацыю па тэме «Палітычная тэорыя і практыка Канстытуцыйнага суда ў Югаславіі» (1970) і кваліфікацыйную працу на доктарскую ступень па тэме «Апазыцыя ў палітычнай сістэме капіталізму» (1976).

    Прэзідэнт Югаславіі[правіць | правіць зыходнік]

    На выбарах прэзідэнта Югаславіі 24 верасня 2000 г., як кандыдат кааліцыі Дэмакратычная апазіцыя Сербіі (ДАС), выйграў, перамогшы Слабодана Мілошавіча. Прыйшоў да ўлады пасля масавых выступаў прыхільнікаў дэмакратычнай апазіцыі, якія ўзялі пад кантроль Бялград, у той час як югаслаўская армія адмовілася падтрымаць Мілошавіча. Многія СМІ назвалі гэтыя падзеі «Бульдозернай рэвалюцыяй». Першапачаткова выбарчая камісія пад уплывам Мілошавіча настойвала на правядзенні другога тура выбараў, сцвярджаючы, што Каштуніца атрымаў у першым туры толькі 48,96% галасоў. Аднак пасля «рэвалюцыі» федэральны канстытуцыйны суд прыняў рашэнне аб унясенні змяненняў у пратакол выбараў і, такім чынам, Каштуніца, набраўшы 50,2% галасоў, стаў прэзідэнтам.

    У якасці прэзідэнта быў прыхільнікам еўрапейскай інтэграцыі краіны, негатыўна ставіўся да выхаду Чарнагорыі з складу Югаславіі і магчымасці абвяшчэння незалежнасці Косава. Падчас яго знаходжання на пасадзе прэзідэнта Слабадан Мілошавіч быў выдадзены Гаагскаму трыбуналу. Пасаду прэзідэнта Югаславіі пакінуў у лютым 2003, у сувязі з рашэннем аб спыненні існавання Югаславіі і фарміраванні садружнасці Сербіі і Чарнагорыі.