Выбары ў мясцовыя Саветы дэпутатаў Беларусі (1995)

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search

Выбары ў мясцовыя Саветы дэпутатаў Беларусі 22-га склікання прайшлі ў чэрвені 1995 г.

Найболей правальныя выбары з пункту гледжання ўдзелу грамадзян за ўсю гісторыю незалежнасці. Гэта былі першыя і апошнія выбары, над якімі не ажыццяўлялася мэтанакіраванага кантролю з боку выканаўчай улады (т.зв. «прэзідэнцкай вертыкалі»), якая па сутнасці, праігнаравала іх.

Пачатак супрацьстаяння прэзідэнта і парламента, фарміравання «вертыкалі» выканаўчай улады, шматтурныя парламенцкія выбары і рэферэндум па вострых сацыяльна-эканамічных і палітычных пытаннях, прывялі да апалітычнасці грамадзян, якім было надзвычай складана арыентавацца ў такіх умовах. Сродкі масавай інфармацыі ўсіх узроўняў, амаль што пакінулі без увагі выбары, надрукаваўшы спісы выбарчых камісій і зарэгістраваных кандыдатаў у дэпутаты. Дарэчы, выбары праводзіліся ў т.зв. «дачны сезон» і каталіцкае свята Святой Тройцы. У выніку, яўка ў 1-м туры склала каля 48,1% ад агульнай колькасці выбаршчыкаў. Згодна з законам лічылася, што выбары адбыліся, калі на іх прыйшло больш за 50% выбаршчыкаў.

У выніку 1-га тура было абрана 94,7% дэпутатаў сельскіх Саветаў, 73,2% пасялковых, 48,5% гарадскіх у гарадах раённага падпарадкавання, 17,5% раённых у гарадах, 29,5% гарадскіх, 8,5% раённых, 44% абласных Саветаў. У Мінску выбары не адбыліся ў аніводнай выбарчай акрузе. У Віцебску з 45 гарадскіх акруг выбары адбыліся толькі ў адной.

У 2-м туры галасавання ўзялі ўдзел 61,3% выбаршчыкаў. З 28 244 акругаў выбары адбыліся ў 24 330; у 853 выбары адбыліся, але кандыдаты не былі выбраны.

У выніку двух тураў значная частка мясцовых Саветаў так і не была выбрана да стану наяўнасці кворума. У канцы лістапада была ажыццяўлена спроба давыбраць мясцовыя Саветы, але спроба была таксама непаспяховай.

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Натчык, П. Мясцовыя выбары 1995 году / Пётра Натчык // Палітычная гісторыя незалежнай Беларусі (да 2006 г.). 2-е выд., папр. і дап. – Беласток – Вільня: Беларускае гістарычнае таварыства – Інстытут беларусістыкі, 2011. – 1228 с.: іл. – С. 176 – 184. – ISBN 80-86961-16-8.