Вярба попельная
Выгляд
| Вярба попельная | |||||||||||||||||
| Агульны выгляд дарослай расліны | |||||||||||||||||
| Навуковая класіфікацыя | |||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||||||||||||
| Міжнародная навуковая назва | |||||||||||||||||
|
Salix cinerea L. | |||||||||||||||||
| Сінонімы | |||||||||||||||||
| Арэал | |||||||||||||||||
|
Падвід Salix cinerea subsp. cinerea Падвід Salix cinerea subsp. oleifolia
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
Вярба попельная[2], Лаза[3], Ракітнік[4] (Salix cinerea) — від раслін з роду Вярба (Salix).
Батанічнае апісанне
[правіць | правіць зыходнік]
Высокі (3-6 м вышынёй) куст з вельмі апушанымі, зверху шаравата-зялёным, знізу шэравата-поўсецвым лісцем. Прылісткі буйныя, зубчастыя, пупышкі апушаныя. Расце на балотах, вільготных лугах, у вільготных лясах, часта утвараючы суцэльныя зараснікі. Цвіце ў сакавіку — красавіку, дае добры ўзятак мёду[5]. Кара з яе лічыцца лепшым дубільнікам.
Таксанамія
[правіць | правіць зыходнік]Від Вярба попельная ўваходзіць у род Вярба (Salix) семейства Вярбовыя (Salicaceae) парадку Вербакветныя (Malpighiales).
| яшчэ 36 сямействаў (па Сістэме APG II) | яшчэ больш 500 відаў | ||||||||||||
| парадак Вербакветныя | род Вярба | ||||||||||||
| аддзел Кветкавыя, ці Пакрытанасенныя | сямейства Вярбовыя | від Вярба попельная | |||||||||||
| яшчэ 44 парадка кветкавых раслін (па Сістэме APG II) |
яшчэ каля 57 родаў | ||||||||||||
Зноскі
- ↑ Е. Т. Валягина-Малютина. Ивы европейской части России. Иллюстрированное пособие для работников лесного хозяйства. — М.: Т-во научн. изданий КМК, 2004. — С. 162. — 217 с. — (Определители по флоре и фауне России. Выпуск 5). — 1 000 экз. — ISBN 5-87317-145-9.
- ↑ Киселевский А. И. Латино-русско-белорусский ботанический словарь. — Мн.: «Наука и техника», 1967. — С. 116. — 160 с. — 2 350 экз.
- ↑ Анненков Н. Ботанический словарь, Спб, 1878
- ↑ З. Верас. Беларуска-польска-расейска-лацінскі ботанічны слоўнік. — Вільня, Субач 2: Выданне газеты «Голас беларуса», Друкарня С. Бэкэра, 1924.
- ↑ Алексєєнко Ф. М.; Бабич І. А.; Дмитренко Л. І.; Мегедь О. Г.; Нестероводський В. А.; Савченко Я. М. (1966). У Кузьміна М. Ф.; Радько М. К. Виробнича енциклопедія бджільництва (українською). Київ «Урожай». с. 62.
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- В. И. Чопик, Л. Г. Дудченко, А. М. Краснова; «Дикорастущие полезные растения Украины» Справочник; Киев, Навукова думка, 1983. (руск.)
- Єлін Ю. Я., Зерова М. Я., Лушпа В. І., Шабарова С. І. Дари лісів.. — Київ: Урожай, 1979. — 440 с.