Відзібор

З пляцоўкі Вікіпедыя
(Пасля перасылкі з Вёска Відзібор)
Jump to navigation Jump to search
Вёска
Відзібор
Краіна
Вобласць
Раён
Сельсавет
Каардынаты
Першае згадванне
Насельніцтва
Часавы пояс
Тэлефонны код
+375 1655
Паштовы індэкс
225536
Аўтамабільны код
1
Відзібор на карце Беларусі ±
Відзібор (Беларусь)
Відзібор
Відзібор (Брэсцкая вобласць)
Відзібор

Відзібо́р[1] (трансліт.: Vidzibor, руск.: Видибор) — вёска ў Столінскім раёне Брэсцкай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр Відзіборскага сельсавета. Знаходзіцца за 13 км на паўночны захад ад горад Столін, за 257 км ад Брэста[2].

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

У летапісных крыніцах Відзібор вядомы з 1503 года. У XVIXVIII стагоддзях вёска ў складзе Вялікага Княства Літоўскага. З 1793 года — у складзе Расійскай імперыі. З 1921 года ў складзе Польшчы. З 1939 года ў складзе Беларускай ССР. 7 лютага 1967 года да вёскі далучаны пасёлак чыгуначнай станцыі Відзібор[3].

Транспарт[правіць | правіць зыходнік]

Cтанцыя Відзібор на чыгунцы Вільня — Роўна.

Насельніцтва[правіць | правіць зыходнік]

  • 1996 — 654 жыхары, 248 двароў[2].

Славутасці[правіць | правіць зыходнік]

Вядомыя асобы[правіць | правіць зыходнік]

Зноскі

  1. Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Брэсцкая вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2010.— 318 с. ISBN 978-985-458-198-9. (DJVU). Сустракаецца таксама варыянт Відзі́бар
  2. 2,0 2,1 2,2 Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 4: Варанецкі — Гальфстрым / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш.. — Мн.: БелЭн, 1997. — Т. 4. — С. 142. — 480 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0090-0.
  3. Рашэнне выканкома Брэсцкага абласнога Савета дэпутатаў працоўных ад 7 лютага 1967 г. // Збор законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1967, № 13 (1171).

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 4: Варанецкі — Гальфстрым / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш.. — Мн.: БелЭн, 1997. — Т. 4. — С. 142. — 480 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0090-0.

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]