Вікенцій Іосіфавіч Аўдзей

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Вікенцій Іосіфавіч Аўдзей
Вікенцій Іосіфавіч Аўдзей (Касьян Вясёлы).jpg
Асабістыя звесткі
Псеўданімы Касьян Вясёлы
Дата нараджэння 1886
Месца нараджэння
Дата смерці 1916
Месца смерці
Грамадзянства Расійская імперыя
Альма-матар
Прафесійная дзейнасць
Род дзейнасці
Мова твораў руская

Віке́нцій Іо́сіфавіч Аўдзе́й (1886, паводле iншых звестак 1891, вёска Губы Вілейскага павета — 1916) — беларускі драматург, лiтаратар.

Яго п’еса «Не розумам сцяміў, а сэрцам», напiсаная па-руску, надрукаваная ў часопiсе «Крестьянин» у 1909 годзе, была вельмi папулярная сярод сялянства i неаднаразова ставiлася беларускiмi аматарскiмi дружынамi ў вёсках Беларусi[1].

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Закончыў Маладзечанскую настаўніцкую семінарыю (1905), Віленскі настаўніцкі інстытут (1910). Працаваў у гарадскіх вучылішчах Вільні і Вілейкі. Удзельнік Першай сусветнай вайны, скончыў Аляксандраўскае ваеннае вучылішча(руск.) бел., афіцэр расійскай імператарскай арміі[2], загінуў у канцы 1916 года на руска-аўстрыйскім фронце ў Карпатах[3].

Творчасць[правіць | правіць зыходнік]

Ня розумам паняв, а сэрдцам.jpg

Пра пачатак літаратурнай дзейнасці звестак не захавалася. Друкавацца пачаў, калі быў студэнтам настаўніцкага інстытута. У часопісе «Крестьянин» змяшчаў вершы, апавяданні, допісы. У 1909 годзе надрукаваў апавяданне «Пустэльнік у свеце», вытрыманае ў духу рэлігійнага павучання і сацыяльна-бытавую драму «Не розумам сцяміў, а сэрцам», прасякнутаю матывамі грамадскай справядлівасці, спагадай да бедных. П’еса была папулярнай, яе часта ставілі самадзейныя тэатры Заходняй Беларусі.

Ушанаванне памяці[правіць | правіць зыходнік]

На радзіме, у вёсцы Губы ўсталяваны памятны знак.

Зноскі

Літаратура[правіць | правіць зыходнік]

  • Памяць. Вілейскі раён. // — Мн.: БелТА., 2003. — 704 с. — (Гісторыка-дакументальныя хронікі гарадоў і раёнаў Беларуі.). — 3000 экз. — ISBN 985-6302-56-0

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]