Віктар Дзмітрыевіч Бабарыка

З пляцоўкі Вікіпедыя
Jump to navigation Jump to search
Віктар Дзмітрыевіч Бабарыка
Партрэт
Род дзейнасці банкір, мецэнат, калекцыянер мастацтва, дзеяч культуры, грамадскі дзеяч, палітык
Дата нараджэння 9 лістапада 1963(1963-11-09) (56 гадоў)
Месца нараджэння
Дзеці Эдуард Віктаравіч Бабарыка[d]
Месца працы
Альма-матар
Узнагароды і прэміі
Сайт babariko.by
Commons-logo.svg Віктар Дзмітрыевіч Бабарыка на Вікісховішчы

Ві́ктар Дзмі́трыевіч Бабары́ка (9 лістапада 1963, Мінск) — беларускі банкір, філантроп, калекцыянер, культурны і грамадскі дзеяч, палітык. У 2000—2020 гадах старшыня Праўлення ААТ «Белгазпрамбанк».

Біяграфія[правіць | правіць зыходнік]

Скончыў у 1981 годзе школу № 92 горада Мінска. У 1988 годзе скончыў механіка-матэматычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта па спецыяльнасці «Тэарэтычная механіка». Працоўную дзейнасць пачынаў у НВА парашковай металургіі, дзе працаваў начальнікам аддзела знешнеэканамічных сувязяў.

Скончыў у 1995 годзе Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці «Эканоміка, арганізацыя знешнеэканамічнай дзейнасці». У ліпені таго ж года пачаў працаваць у банкаўскай сістэме Беларусі (банк «Алімп»).

У 2000 годзе скончыў магістратуру Беларускага дзяржаўнага эканамічнага ўніверсітэта. У ліпені таго ж года прызначаны Старшынёй Праўлення ААТ «Белгазпрамбанк».

12 мая 2020 года ў сваім Facebook абвясціў, што высоўвае сваю кандыдатуру на прэзідэнцкіх выбарах[1]. У той жа дзень прэс-служба «Белгазпрамбанка» паведаміла аб выхадзе Бабарыкі са складу праўлення і звальненні яго з пасады старшыні праўлення паводле ўласнага жадання[2]. Штаб Віктара Бабарыкі падрыхтаваў да здачы ў Цэнтральную выбарчую камісію 435 тысяч подпісаў выбарцаў. Гэта стала рэкордам для канкурэнтаў дзейнага кіраўніка краіны Аляксандра Лукашэнкі за ўвесь час яго знаходжання пры ўладзе[3].

Тым часам Аляксандр Лукашэнка абрынуўся на Віктара Бабарыку з пагрозамі і абвінавачваннямі. Адначасова з нападкамі Лукашэнкі ад 11 чэрвеня ў кампаніях, звязаных з сябрамі Бабарыкі, прайшлі ператрусы і затрыманні[4]. Сам Віктар Бабарыка разам з сынам Эдуардам быў затрыманы 18 чэрвеня[4]. 21 чэрвеня яму было прад’яўленае абвінавачванне паводле ч. 2 арт. 243 («Ухіленне ад выплаты сум падаткаў і збораў, што пацягнула шкоду ў асабліва буйным памеры»), ч. 2 арт. 235 («Легалізацыя сродкаў, здабытых злачынным шляхам, учыненая паўторна, альбо службовай асобай з выкарыстаннем сваіх службовых паўнамоцтваў, альбо ў асабліва буйным памеры»), таксама паводле ч. 2 арт. 431 («Дача хабару паўторна альбо ў буйным памеры»)[5]. Сам Віктар Бабарыка не згодны з прад’яўленымі абвінавачваннямі. 29 чэрвеня міжнародная праваабарончая арганізацыя Amnesty International прызнала Віктара і Эдуарда Бабарыкаў, ды іншых затрыманых апанентаў Лукашэнкі вязнямі сумлення[6].

14 чэрвеня Віктару Бабарыку адмоўлена ў рэгістрацыі праз неадпаведнасць прадстаўленай дэкларацыі аб даходах і маёмасці, а таксама праз тое, што ў яго выбарчай кампаніі ўдзельнічала замежная арганізацыя (меўся на ўвазе «Белгазпрамбанк»). Старшыня ЦВК Лідзія Ярмошына агучыла звесткі з ліста Камітэта дзяржкантролю, якія не дазваляюць, на яе думку, зарэгістраваць Віктара Бабарыку. Пры гэтым прэзумпцыя невінаватасці Віктара Бабарыкі была праігнараваная[7].

Дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Дабрачынная дзейнасць[правіць | правіць зыходнік]

Заснавальнік Міжнароднага дабрачыннага фонду дапамогі дзецям «Шанец»[8].

Культурныя ініцыятывы[правіць | правіць зыходнік]

Палітычная пазіцыя[правіць | правіць зыходнік]

Пра гістарычную ролю Расіі ён сказаў: «Успомнім гісторыю. З часу ўтварэння моцнага Маскоўскага княства ў канцы XVII стагоддзя адбылося размыванне ліцвінскага гена Вялікага Княства Літоўскага, якое мы перанеслі. Гэта дакладна для Украіны. Генетычны матэрыял Беларусі і Украіны быў моцным разведзены перасяленцамі з Усходу».[11]

Бабарыка падтрымлівае палітычны нейтралітэт Беларусі і таму за выхад Беларусі з АДКБ.[12]

У сакавіку 2014 года ён нядбайна выступіў за бел-чырвона-белы сцяг: «Пакуль у Беларусі будзе ідэя і думка, якая можа аб’яднаць нас такіх розных, з розным мастацкім густам, палітычнымі прыхільнасцямі, узростам і адносінамі, датуль была, ёсць і будзе наша бел-чырвона-белая сінявокая Беларусь. Жыве Беларусь[13]

Катэгарычны праціўнік смяротнага пакарання. Мяркуе, што неабходна правесці рэферэндум па пытанні адмены смяротнага пакарання.[14]

Узнагароды[правіць | правіць зыходнік]

  • падзяка Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь «за шматгадовую самаадданую працу і значны ўнёсак у развіццё банкаўскай сістэмы краіны» (2002);
  • дыплом Камісіі Рэспублікі Беларусь па справах ЮНЕСКА "за вялікі ўнёсак у развіццё інтэрнацыянальных культурных сувязяў, падтрымку беларускага тэатра і ў сувязі з правядзеннем Тэатральнага тыдня з «Белгазпрамбанкам» «Глядзім Шэкспіра»" (2008);
  • падзяка ад кіраўніцтва расійскай Нацыянальнай тэатральнай Прэміі і Фестывалю «Залатая маска» за подпісам народнага артыста РСФСР Георгія Тараторкіна[15] (2010);
  • падзяка Міністра культуры Рэспублікі Беларусь «за шматгадовую фінансавую падтрымку праектаў, накіраваных на развіццё нацыянальнай культуры Беларусі» (2012);
  • ганаровае званне «Мецэнат культуры Беларусі» па выніках 2014 года (2015);
  • прэмія ў вобласці карпаратыўнай сацыяльнай адказнасці ў намінацыі «Персона года» (2015).

Сям’я[правіць | правіць зыходнік]

Жонка Марына. Дзеці: сын Эдуард і дачка Марыя. 15 жніўня 2017 года жонка загінула на Мадэйры падчас заняткаў дайвінгам[16].

Зноскі

  1. Віктар Бабарыка абвясціў, што ідзе ў прэзідэнты // Белсат
  2. Віктар Бабарыка больш не з’яўляецца старшынёй праўлення «Белгазпрамбанка»
  3. svaboda.org
  4. 4,0 4,1 nashaniva.by
  5. Спіс палітычных вязняў. spring96.org. Архівавана з першакрыніцы 3 ліпеня 2020. Праверана 3 ліпеня 2020.
  6. Belarus: Full-scale attack on human rights ahead of presidential election (англ.) . amnesty.org (29 чэрвеня 2020).
  7. naviny.by
  8. Учредители. Сайт Международного благотворительного фонда помощи детям «Шанс». Праверана 27 лютага 2015.
  9. Концепция форума «Теарт». Сайт Международного форума театрального искусства «Теарт» (2014-31-08). Праверана 25 лютага 2015.
  10. Концепция. Сайт национального историко-культурологического проекта «Арт-Беларусь». Праверана 25 лютага 2015.
  11. Виктор Бабарико: «Мы попали в классическую ловушку любого паразита»
  12. Бабарико считает, что Беларусь должна выйти из ОДКБ
  13. Кіраўнік «Белгазпромбанка» на адкрыцці «Дзесяці стагоддзяў мастацтва»: Жыве Беларусь!
  14. Бабарико: смертная казнь — это месть, а месть — удел слабых
  15. «Театральная неделя с Белгазпромбанком». Послесловие. Официальный сайт Белгазпромбанка (2010-21-10). Праверана 25 лютага 2015.
  16. «Она сделала мою жизнь». В Португалии погибла жена известного банкира Бабарико

Спасылкі[правіць | правіць зыходнік]